Maandag 8 mei 2006.

Amy en haar vader hebben Harry gebracht en hij was eigenlijk meteen weer thuis. Toen ik Nicky bij hem wilde laten glipte Harry tussen mijn benen heen de eetkamer binnen waar de andere katten zaten. Tot onze verbazing ging het kennismakingsrondje weer goed alleen Pim begon erg te grommen. Die hebben we even apart gezet maar de andere katten hebben we bij elkaar gelaten. Nicky en Harry hebben de hele avond lopen spelen en ze genoten echt van elkaar. In de loop van de avond hebben we Pim erbij gehaald en dat ging ook redelijk goed. Oke hij begon weer tegen iedereen te blazen maar dat was ook gauw over. Ik ben heel blij dat dit zo goed is gegaan want Harry heeft genoeg stress gehad. De katten hebben bij elkaar geslapen en Harry is weer helemaal gewend. Wat wel opvalt is dat Nicky normaal altijd erg knuffelig is en veel spint maar nu niet, het is duidelijk dat haar aandacht naar haar broertje gaat (en ik genoot zo van mijn spinnende meisje, nou ja dat zal wel weer komen). Af en toe hebben de volwassen katten wat mot met elkaar maar dat wordt hopelijk in de loop van de week ook weer minder.

En hier eindigt dan het dagboek van mijn tweede nestje. Alle kittens hebben een goed huisje gevonden waar ze hopelijk heel lang mogen blijven wonen en gelukkig blijven. Hoe het verder met de katten gaat kan je lezen in het dagboek dat links tussen de buttons staat.

Zondag 7 mei 2006.

Het is een tijdje stil geweest in mijn dagboek maar dat was omdat ik geen zin had om te schrijven. Dit kwam omdat het niet goed gaat met Harry. Ik zal bij het begin beginnen. Alles ging de eerste week redelijk, hij was wel bang voor Kato en ook durfde hij niet naar de beneden verdieping maar oke, het is natuurlijk wel een manneke met een geschiedenis. Totdat hij vorige week maandag ziek werd, hij wilde niet meer eten en drinken en hij was erg lusteloos, dus zijn ze met hem naar de dierenarts geweest. Hij was aan uitdrogen dus er werd onderhuids vocht toegediend hetgeen niet makkelijk ging, ook had hij 39 graden koorts waar hij iets voor gekregen heeft. Arm ventje, maar hij knapte gelukkig gauw op en begon weer te eten en drinken. Gelukkig dat hebben we ook weer gehad, maar die angst he! Hij is zo bang voor Kato en zij op haar beurt is af en toe niet zo lief voor hem is. Afgelopen vrijdag belde Amy haar moeder op dat Harry een bult had ter grote van een ei en dat ze met hem naar de dierenarts gingen. Het bleek een abces te zijn die de dierenarts schoon heeft gemaakt. Mogelijk komt dit door het vocht toe dienen of van een beet/krab van Kato. Omdat het nog steeds niet goed ging tussen Harry en Kato zijn we er met het hele gezin vandaag naar toe geweest omdat ik zelf wel eens wilde zien hoe het nu tussen die twee boterde. Om een lang verhaal kort te maken, het gaat niet goed en volgens mij (en andere fokkers die ik hierover gesproken heb) komt het ook niet goed tussen die twee. Harry is echt te bang en Kato is te dominant. Met tranen in onze ogen hebben we besloten dat Harry terug komt. Ze komen hem morgen brengen omdat Amy vandaag niet thuis was (anders was hij met ons mee gegaan naar huis) en zij wilt nog wel afscheid van hem nemen wat we snappen. Ze vinden het verschrikkelijk erg dat het niet gelukt is want ze zijn helemaal weg van hem. Maar soms lukt het gewoon niet.

Dus Harry komt weer naar huis terug en nu maar duimen dat de katten hier hem weer meteen accepteren anders krijgt dat manneke weer zoveel voor zijn kiezen. De katten hier doe ik vanavond op de Bach druppels en dan hoop ik dat het goed gaat. Harry blijft voorlopig hier wonen, wij vinden dat dit manneke voor nu even genoeg meegemaakt heeft.

 

 

Zaterdag 29 april 2006.

Gisteren weer even gebeld met de baasjes van Harry hoe het met het manneke gaat. Op zich zijn ze niet ontevreden over hoe Kato en Harry met elkaar omgaan maar het is nog niet dikke mik. Kato is erg geÔnteresseerd in Harry maar hij vindt het niet nodig als zij dichterbij komt dat een meter. Komt ze dichterbij dan gaat hij blazen en grommen. Helaas voor Kato moet ze nog even geduld hebben voordat ze dit manneke in haar pootjes kan sluiten. De nieuwe baasjes zijn wel helemaal verliefd op hem en zijn blij dat hij bij hun woont. Ineens komt ook de uithuizige zoon elke dag langs om te knuffelen met Harry, kijk zo heeft een nieuw katje ook nog nut voor de gezinsbanden. Niet dat ik twijfel dat dat daar nodig is want volgens mij is Harry in een heel warm nest beland, alleen jammer dat hij het zelf nog niet zo door heeft. Ze hebben op beide verdiepingen een Feliway stekker geplaatst en nu maar hopen dat Harry hierdoor wat rustiger wordt. Vandaag een geweldige foto gekregen van Cťdric bij zijn onderdanen en naar de laatste berichten heeft hij het daar prima naar zijn zin en begint al aardig de harten van alle dames daar in huis te veroveren. Tja een echte casanova is dit manneke dat maar blijft groeien. Ik ben wel heel benieuwd hoe groot en zwaar hij wordt.

 

 

Woensdag 26 april 2006.

Nicky mist haar broertje en speelkameraatje wel, ze moet nu met de oudjes spelen of met ons. Ook eet ze wat minder. Tja het is ook niet wat voor dit meisje, iedereen gaat op kamers wonen en zij blijft hier. We besteden extra aandacht aan haar en dit vindt ze helemaal niet erg, ze begint steeds aanhaliger te worden en ook begint ze steeds meer te spinnen. Het is een lieve meid waar we erg blij mee zijn.

Maandag 24 april 2006.

Harry is opgehaald door zijn nieuwe baasjes. Tja wat moet ik zeggen? Ik ben natuurlijk blij dat hij zulke aardige baasjes heeft maar voor mij is dit wel het laatste kitten dat het huis uitgaat voorlopig. Vol vertrouwen geef ik dit manneke mee aan ze in de hoop dat Kato en hij hele goede vriendjes worden en dat ze maar heel lang van elkaar mogen genieten. Wij blijven achter met vier katten!

Zondag  23 april 2006 / de kittens zijn nu 18 weken oud.

Morgenavond wordt Harry (hij blijft zo heten) opgehaald en dan zijn alle kittens op kamer, alleen Nicky niet want die blijft hier wonen. Ik heb de twee kittens even gewogen en Harry weegt 2 kilo en Nicky 1760 gram.

Met Cťdric gaat het goed, ik krijg geregeld mailtjes en fotoīs over dit manneke en hij is nu vrienden met alle beesten, die heeft dus zijn gouden mandje gevonden. Hopelijk is Harry gauw vrienden met zijn tante Kato en kan ik over een weekje of zo een foto plaatsen van het gelukkige stel. Voor de rest gaat alles goed, de groep is in goede harmonie gelukkig. Ik moet soms wel lachen om Pim die de vaderrol op zich genomen heeft. Als Harry en Nicky aan het spelen zijn en Nicky piept dat hij haar pijn doet dan schiet Pim toe en bijt Harry ter correctie.

Het weer is de laatste dagen aangenaam en de katten zijn dan ook geregeld op het balkon te vinden, Harry heeft sinds een week door hoe het kattenluikje werkt dus ze kunnen nu allemaal naar binnen en naar buiten gaan als ze daar behoefte aan hebben.  Vooral Nicky vindt het buiten heel interessant, uren kan ze daar doorbrengen kijkend naar alles wat beweegt. Vandaag een leuke foto van Fenny gekregen van Tessa, die overigens morgen op vakantie gaat met ze, nou Tessa heeft het getroffen want ze mag lekker mee. Ik ben benieuwd hoe ze het gaat vinden aan een tuigje.

Maandag 16 april 2006.

Vandaag belde Amy dat ze graag Harry een warm mandje willen geven en dat ze hem volgende week maandag willen komen ophalen omdat haar ouders aankomend weekend weg gaan. Daarna is er steeds iemand thuis om Harry bij te staan in het veroveren van het hart van zijn tante Kato. Hopelijk gaat het daar net zo goed al bij Cťdric (Max) want die is al op zeer goede voet aan het komen met zijn tante Yentl alleen tante Isis houdt wat meer afstand. De andere twee katten vormen geen probleem meer, en ook bovier Bo is erg leuk want je kan zo goed onder haar poten door lopen. Cťdric heeft het dus al goed naar zijn zin in Ede.

Zaterdag 15 april 2006.

Vanavond zijn Amy met haar ouders en vriend komen kijken naar Harry, wie zich van zijn beste kant liet zien. Lekker spelen en rennen. Oke knuffelen wilde hij niet want als je zus met je wilt spelen dan is dat natuurlijk veel leuker. Het was een gezellige avond en we hebben er een goed gevoel over. Ik heb tegen hun gezegd dat ze even de tijd moeten nemen om goed na te denken of ze Harry een blijven huisje kunnen bieden want een keer terug gebracht worden is wel genoeg voor een jong katertje.  Morgen of overmorgen bellen ze ons.

Vrijdag 14 april 2006 - de kittens zijn nu 17 weken oud.

Vandaag kreeg ik een mailtje van Amy die een tante van Harry heeft. Omdat Kato (dat is de tante) een vriendje nodig heeft zijn ze gaan zoeken op internet.  Via Maaike haar site zijn ze bij mijn site gekomen en ze vroeg of Harry nog vrij was? Aangezien dit het geval is komen ze morgenavond met z'n allen kijken. Nu maar hopen dat het van alle kanten klikt. Over aandacht voor Harryman heb ik zeker niet te klagen, ik heb toch sinds hij weer bij ons woont wel 6 mailtjes ontvangen van mensen die interesse in deze mooie vent hebben.

Donderdag 13 april 2006.

 

 

 

Hier een foto van Cťdric (ofwel Max!) met Tarkan zijn vriend. Tarkan heeft meteen de vaderrol op zich genomen. De andere katten vinden Max nog niet helemaal leuk. Maar Hanneke en Chris doen er alles aan om dit stel goed aan elkaar te laten wennen. Zij zijn in ieder geval al helemaal verliefd op hem en vinden hem erg leuk/lief etc etc. Ach ja, wat zal ik zeggen??!!

Nu maar hopen dat de andere huisdieren hem ook gauw zo gaan waarderen

 

 

 

 

Woensdag 12 april 2006.

Lotje krijgt vanaf nu een half pilletje per week.

Dinsdag 11 april 2006.

Max is gehaald en zijn baasjes hadden alleen maar aandacht voor dit manneke. Ze zijn heel blij met hem en hopen hun vier andere katten en hun hond ook. We zullen zien hoe dit gaat.

'S avonds heb ik Fenny gesproken. Het gaat heel goed met Tessa en ze zijn helemaal weg van haar. Met de hond Bunny ging het niet zo goed want Tessa durfde de slaapkamer niet uit. Omdat de schoonmoeder van Fenny gek is op Bunny is hij daar naar toe verhuist. Tja en toen was het huis van Tessa, overal is ze en laat ze van zich horen. Ze is een heerlijke kroelkont en ze zijn super blij met haar. Gelukkig dat ons meisje daar een goed huisje heeft gevonden waar ze volgens mij overdreven veel verwend wordt (heerlijk om te horen dat het zo goed gaat met haar).

Zondag 9 april 2006 - de kittens zijn nu 16 weken oud.

Het gaat hier heel erg goed en we genieten van het spul zolang ze hier nog wonen. Max wordt aanstaande dinsdag opgehaald en zijn baasjes kijken enorm uit naar zijn komst. Max is geen kitten meer want de keukenweegschaal waarop ik de kittens weeg gaf alleen maar streepjes aan hetgeen betekent dat hij boven de 2 kilo weegt. Harry weegt 1740 gram en Nicky is 1640 gram. Voor Harry hebben zich diverse aardige mensen gemeld maar er was iedere keer iets dat het niet doorging dus deze jongen is nog steeds woningzoekende.

Max kan apporteren, we zijn heel leuk bezig geweest met een touwtje. Ik geniet dan zo enorm van mijn katten.

Zondag 2 april 2006.

Vandaag is Harry weer thuis gekomen en het is alsof hij nooit is weggeweest. Meteen stoeien met zijn broer en zus en ook de volwassen katten reageerde amper op dit manneke. Gelukkig maar want we hebben genoeg geblaas en gegrom gehad de laatste maanden.  Zijn baasjes vonden het heel erg jammer dat het niet gelukt is maar soms moet je voor het belang van de katten kiezen en dat was in dit geval Harry terug brengen. Geen probleem wat ons betreft en we gaan rustig kijken of er iemand anders is die hem een geweldig huisje kan bieden.

Wij hebben een balkon waar de katten op kunnen door middel van een kattenluikje dat in een deur zit. Normaal staan de bakken buiten maar nu met het kleine grut staan die binnen. Maar al het lekker weer is zet ik de deur open en kunnen de kittens lekker op balkon lopen. Voor de "oudjes" heel gewoon (want die gaan toch wel door het kattenluik naar het balkon) maar voor de kittens (die het kattenluik nog niet snappen) heel spannend. Ze zijn dan ook heerlijk aan het rennen en zonnen geweest. Na een tijdje deed ik vandaag de deur dicht en ging binnen wat doen. Toen ik na een uurtje in de keuken kwam zat Nicky op balkon!! Had ik haar nu buitengesloten? Nadat ik haar naar binnen had gehaald en de deur weer dicht gedaan wipte mevrouw (alsof ze het al jaren deed) door het kattenluik weer naar het balkon. AHA madammeke weet hoe het luikje werkt, haar broers daarin tegen niet. Die staan tegen het raam naar hun zus op balkon te kijken. Ach die arme jongens!!

Zaterdag 1 april 2006 - de kittens zijn nu 15 weken oud.

Vandaag even gesproken met de baasjes van Harry en het gaat niet goed. Een van de Siamezen blijft hem aanvallen en dan bedoel ik echt aanvallen. Ze hebben besloten dat dit zo niet langer kan en ze komen Harry morgen weer terug brengen. Ik vind dit echt heel erg want ik denk dat hij daar een goed leven zou kunnen hebben. Maar soms klikt het gewoon niet tussen de katten en dan is terugbrengen de enige optie.
We nemen even rust wat betreft het actief zoeken naar een nieuw baasje voor dit manneke totdat hij weer helemaal geacclimatiseerd is en dan zien we wel hoe het allemaal gaat. Onnodig om te zeggen dat de kinderen (en wij ook stiekem) het niet erg vinden dat hij terug komt zodat we wat langer van hem kunnen genieten.

Woensdag 29 maart 2006.

Lotje is vandaag weer krols geworden, dus die gaat volgende week op een half pilletje per week. Nicky en Max vind ik zo af en toe nog bij haar aan de borst..... vreemde katten heb ik hier lopen. Vanaf vandaag durf ik met een gerust gevoel alle katten bij elkaar te laten en het gaat gelukkig ook goed. Geen geblaas of gegrom meer, je kan je voorstellen dat dat een pak van mijn hart is. Rust in de groep!

Max wordt 11 april opgehaald en dan is het hier een tijdje heel rustig. Ach ook wel lekker, toch? Het huis is ondertussen weer ons huis geworden zonder overal spullen van de katten te vinden.

Vandaag het baasje van Noa gesproken en ze doet het daar goed, ze gaat mee naar buiten aan een tuigje en vindt het allemaal heel leuk. Wel is duidelijk dat ze een oosters vriendje nodig heeft en waarschijnlijk blijft  er dan ook een of twee kittens wonen als Noa een nestje krijgt. Je snapt dat als Noa kittens heeft dat we dan zeker een keertje op kittenvisite gaan. Heerlijk om te horen dat alles goed gaat met dit geweldige meisje.

Maandag 27 maart 2006.

Vandaag de baasjes van Tessa gesproken en ze zijn helemaal verliefd op dit bijzondere poesje. Ze spint als een motortje en ligt graag onder de dekens. De hond vindt ze nog niet echt leuk maar dat hadden we ook niet verwacht. Geduld en als het goed is liggen ze over een aantal weekjes bij elkaar.

Zondag  26 maart 2006 - de kittens zijn nu 14 weken en 2 dagen.

En vandaag is Tessa opgehaald door Fenny en Wesley, tja wat zal ik zeggen.... toch wel een beetje verdrietig ben ik. Het is toch ook wat, 14 weken heb je de kittens heerlijk bij je en net als het echte karaktertjes worden gaan ze weg..... Wonderbaarlijk maar het doet Lot niks!!! Ongelofelijk maar ze is heel rustig en zoekt ze niet en ook de kinderen zijn er erg kalm onder. Gelukkig maar want ik zou het verschrikkelijk vinden als ik twee huilende kinderen in huis zou hebben die het zo verschrikkelijk vinden dat de katjes weggaan.
Met Harry gaat het redelijk, een dame heeft zich volledig over hem ontfermt, een ander negeert hem. Nummertje drie heeft nu met de surrogaat moeder en met Pascal ruzie en nummer vier laat af en toe blijken dat Harry wel moet begrijpen dat ZIJ de baas in huis is. Nou voorlopig heeft Harry heerlijk bij zijn baasjes in bed geslapen en zijn zij helemaal weg van hem. Ach over een week of twee is het ook weer rustig en kan hij zich langzamerhand opwerken al baas van die meiden....

Zaterdag 25 maart 2006 - de kittens  zijn nu 14 weken en 1 dag.

Vanochtend nog even het spul gewogen en ik ben zeer tevreden.

Tessa weegt 1410 gram, Harry weegt 1480 gram, Nicky weegt 1450 gram en Max weegt 1770 gram. Ja Max kan je haast geen kitten meer noemen. Maar als ik ze gisteren met ze vieren met een totaal gewicht van rond de 6 kilo bij Lot zag drinken dan zijn het nog wel echt kittens.

Harry is vandaag opgehaald door zijn nieuw personeel. Hij zal daar enorm verwend worden en als het goed is de baas worden over de vier dames en de hond. Lot heeft tot op heden niet echt gezocht naar Harry maar dat kan ook komen omdat het zonnetje zo heerlijk in de kamer scheen en ze met z'n allen in de mand lagen. Hopelijk mist zij hem niet, wij wel!!!! Maar we gaan deze zomer zeker een keertje een bezoekje brengen bij Harry-man daar in in Brabant.

Vrijdag 24 maart 2006 - de kittens zijn nu 14 weken.

Tja 14 weken geleden zijn ze geboren en nu zijn ze al zo ver dat ze gaan verhuizen. Morgen wordt Harry opgehaald en zondag Tessa. Ik ben vandaag in de weer geweest om alle papieren klaar te leggen, kittenpakketjes samen te voegen en ook nog de puntjes op de i te zetten in de koopovereenkomsten.

En dan is het zo ver, ze gaan weg (slik en snik, want dat zal het zeker worden). Van de kinderen moet ik nog veel filmen en foto's maken van het stel iets waar ik natuurlijk graag aan voldoe want eerlijk is eerlijk: ik zal ze ook vreselijk missen. Wat zal het hier na het weekend rustig zijn, gelukkig blijft Max hier nog 2,5 week wonen en blijft Nicky voor altijd hier wonen, dat maakt het gemis was minder. Ik ben heel benieuwd hoe het met de katjes zal gaan, ze gaan allemaal naar huizen waar honden wonen. Er zal in het begin wel aardig wat dikke staarten en hoge ruggen opgezet worden. Ach misschien liggen ze over een week al bij de hond in de mand! We zullen zien.

Woensdag 22 maart 2006 - de kittens zijn nu 13 weken en 5 dagen.

Ik werd vandaag aangenaamd verrast door mijn man die me een e-mailtje stuurde (ik was op mijn werk) met een foto van het hele stel in de mand. Alle volwassen katten en alle kittens lagen heerlijk bij elkaar te slapen. Eindelijk na ruim 13 weken is de groep in evenwicht. Ik ben hier heel blij mee en deze foto is voor mij dan ook zeer dierbaar. Ik ben blij dat we dit nog meemaken want als de kitjes vorig weekend weg waren gegaan dan hadden we dit nooit gezien, nu kunnen we nog een paar dagen genieten van een (redelijke) in harmonie levende groep.

Vanavond hebben alle kittens voor de laatste keer clavubactin gehad en nu moeten ze het zelf doen. Zaterdag wordt Harry opgehaald en Tessa gaat zondag naar haar nieuwe baasjes. Dan is Max nog gezellig bij ons hetgeen we alleen maar heel gezellig vinden.

En dan ga ik langzamerhand het huis weer ons huis maken. Nu staan er nog veel kattenmandjes (niet dat ze er in slapen hoor maar toch!!), een kattenbak in de huiskamer, etens- en waterbakje in de huiskamer, een weegschaal in de huiskamer en een doos met medicijnen in de keuken.  Ook ligt er op de bank en de stoel een kleed waarmee we hopen te bereiken dat de kittens niet hun nagels in de bank en stoel zetten. En dan is het rust bij cattery Thisabor en ga ik weer lekker plannen maken voor een volgend nest want dat er nog een nestje komt is wat mij betreft zeker. Maar ik heb ondertussen wel geleerd dat het altijd maar afwachten is of plannen en dromen uitkomen. We zullen zien.

Maandag 20 maart 2006 -  de kittens zijn nu 13 weken en 3 dagen.

Het gaat beter met de Oosterlingetjes. Ze eten lekker en krijgen weer wat vet op hun ribbetjes. Ze zijn zo te zien weer beter en nu alleen nog een beetje aankomen. Tessa heeft niet meer gespuugd gelukkig.

Zaterdag 18 maart 2006 - de kittens zijn nu 13 weken en 1 dag.

Gelukkig zag ik Tessa vanochtend zelf eten dus dat is heel goed nieuws. Ik heb de kitjes weer eens gewogen:
Tessa weegt 1060 gram, Harry weegt 1280 gram, Nicky weegt 1304 gram en Max weegt 1520 gram. Zoals ik al verwachtte zijn de Siamezen goed op gewicht maar zijn Tessa en Harry veel afgevallen. Dus bijvoeding is wel nodig bij deze twee boeven.  Vanavond voor de laatste keer Tessa een injectie gegeven. Ik ben blij dat ik geleerd heb hoe ik dat moet doen, je weet nooit of ik in de toekomst nog vaker een injectie moet gaan geven en dan is het maar wat fijn als je een beetje weet hoe je het moet doen.

Vrijdag 17 maart 2006 - de kittens zijn nu 13 weken.

Nadat ik vanochtend Tessa een spuit met eten had gegeven gaf ik haar daarna wat finidiar, helaas kotste ze meteen hierna het eten weer uit, voorlopig voor haar dus even geen finidiar. Toen ik haar ' s middags een spuit met eten gaf zat ze na een uurtje bij het bordje met eten voor de andere kitjes, maar eten deed ze niet. Ik dacht toen dat ze honger had en gaf haar weer een spuitje met eten. Waarschijnlijk was dit te veel voor haar maagje want ze spuugde ook dit meteen weer uit. Och arme meid. Ze is nu echt een spriet aan het worden, zo mager!!!

Ik hou haar goed in de gaten en mocht ze morgen nog spugen dan ga ik haar onderhuids vocht toedienen. Hetgeen ik wel eng vind want die naald is aanzienlijk dikker dan degene waarmee ik primperid spuit. Nu kan ik natuurlijk wel een dun naaldje gebruiken maar dan duurt het veel langer voordat ze een beetje hoeveelheid vocht naar binnen krijgt. Hopelijk is het niet nodig. Het spuiten van primperid ging goed, ik word er nog handig in, alleen morgen nog spuiten en dan maar hopen dat ze niet meer spuugt. Max en Nicky zijn helemaal opgeknapt en eten en drinken als normaal. Ze spelen dan ook heerlijk. Het is een vreemd gezicht om die twee Siamezen heerlijk door de kamer te zien rennen en vliegen en die twee Oosterlingen samen in het mandje te zien zitten op het warmte dekentje als twee oude besjes. Hopelijk knappen ze gauw op en kunnen ze samen met hun broer en zus huis weer op stelten zetten.

Donderdag 16 maart 2006 - de kittens zijn nu 12 weken en 6 dagen oud.

Vandaag heb ik de toekomstige baasjes van Tessa gebeld en ze verteld dat de kitjes ziek zijn en dat Tessa dus nog een weekje langer moest blijven. Op zich vonden ze het jammer maar het kwam ook wel weer goed uit want mogelijk krijgt Tessa een bewaker in de vorm van een Franse buldog en die komt dan ook volgende week.

Het gaat nog niet goed met Tessa en ook Harry voelt zich weer ziek. Harry eet wel maar is weer aan het afvallen en Tessa eet helemaal niet. Beide kittens ben ik dus aan het dwangvoeren met een spuitje. Ik geef ze dan een paar keer per dag ieder 10 ml AD gemengd met water.

Ik heb vanavond voor het eerst Tessa een injectie moeten geven, ik zat eerst een uur met rare kriebels in mijn buik van dat ik dat moest gaan doen. Op een gegeven moment heb ik met behulp van mijn man Tessa haar injectie gegeven en het viel me enorm mee. Weer wat geleerd.

Woensdag 15 maart 2006 - de kittens zijn nu 12 weken en 5 dagen oud.

Vandaag wilde geen van de kittens eten en ook lag er op een paar plekken spuug. Tessa was aan het uitdrogen dus er moest gehandeld worden. Bij Tessa is onderhuids vocht ingespoten en ook zitten nu alle kittens op de antibiotica (clavubactin) ook heeft Tessa een injectie gekregen met primperid tegen het spugen (wat ik zelf 3 dagen lang moet injecteren bij haar!!! een keer per dag). Ook hebben we ze alle vier op de finidiar gezet tegen de dunne poep die ze produceren(2 maal daags). Met andere woorden: het is hier een ziekenboeg.

Dinsdag 14 maart 2006 -  de kittens zijn nu 12 weken en 4 dagen oud.

Vanochtend viel het me al op dat Tessa niet at maar dat kon natuurlijk komen omdat ze 's nachts veel had gegeten. Maar ook 's middag en 's avonds wilde ze niet eten wat ik haar ook voorschotelde. Mogelijk een reactie van de enting.

Maandag 13 maart 2006 - de kittens zijn nu 12 weken en 3 dagen oud.

Tijdens het ontbijt was het weer pret, Harry ging vreselijk spugen en Nicky deed een keer mee voor de saamhorigheid. Toen ik thuis kwam na mijn werk vond ik gelukkig nergens meer spuug, nu maar hopen dat we het ergste gehad hebben.

Zondag 12 maart 2006 -  de kittens zijn nu 12 weken en 2 dagen oud.
Vandaag ben ik erg in de weer geweest met keukenrollen, doekjes en dweilen. Ach die arme Max was zo ziek, spugen dat dat manneke deed! Maar zogauw hij gespuugd had was er niks meer aan de hand. Voor de gezelligheid deed Lotje ook nog een keertje met hem mee. Ook Tessa heeft vandaag een keertje gespuugd dus ik denk dat er een virusje heerst of dat het een reactie op de enting is en dat er bij Lot iets dwars zat. Ze eten allemaal wel goed en spelen ook heerlijk. Vandaag lag Pim samen met Harry in een mandje dus dat was geweldig. Ook was Pim samen met Lot en de kittens van een bordje aan het eten. Nog even en de hele groep leeft in harmonie met elkaar. Wel veel later dan dat ik gehoopt had maar als het maar steeds beter gaat ben ik al blij. Ik heb er nu wel vertrouwen in dat het goed komt met alle katten en dat straks de katten heerlijk samen met elkaar in het zonnetje zitten.

Zaterdag 11 maart 2006 - de kittens zijn nu 12 weken en 1 dag oud.

Vandaag zijn er mensen komen kijken naar Harry en eigenlijk was het al vrij gauw duidelijk dat ze verliefd op dit manneke waren. Ze hoefde niet lang na te denken of ze hem wilde kopen en Harry gaat dan ook over twee weken verhuizen naar Kaatsheuvel waar hij bij vier Siamese dames en een hondje komt te wonen.  Alle kittens zijn nu dus besproken en volgend weekend wordt Tessa gehaald, een week later Harry en dan twee weekjes later Max. De kittens gaan dus echt met tussenposes verhuizen. Ik ben heel benieuwd hoe Lotje gaat reageren als de kittens weg zijn, nu loopt ze nog elke keer de hele groep bij elkaar te mekkeren. Heel vervelend voor haar is dat de kittens nu geregeld twee verdiepingen tot hun beschikking hebben. Die arme lot rent trap op en trap af. Maar een figuurtje dat die meid heeft! Je ziet echt niet aan haar dat ze moeder is, ze is net zo slank als voordat ze kittens kreeg. Lot is nog zo op en top mams dat ik hoop dat ze ze niet te veel/lang gaat missen. Dat wij de kitjes gaan missen is zeker maar ik heb aan alle nieuwe eigenaren gezegd dat we graag contact met ze houden want ik wil toch wel weten hoe "onze" kittens het gaan doen bij hun nieuwe baasjes.

Vrijdag 10 maart 2006 -  de kittens zijn 12 weken oud.

Vandaag ben ik met de kittens naar de dierenarts geweest voor de tweede inenting en hij was bijzonder tevreden over ze. Harry was iets meer dan 100 gram aangekomen in een week dus dat is mooi. Hij is dan ook geŽnt en ik stop met de Medicare te geven en heb nu Hills brokjes meegekregen wat ze volgens de dierenarts erg lekker vinden. Nou Floor en Pim wel maar de kittens lopen nu naar de brokken die in de keuken staan voor de volwassen katten. Ach waarom verbaast me dit eigenlijk? Tessa is op verzoek van haar nieuwe baasjes gechipt, hetgeen zeer makkelijk ging. Bij de mannen heeft de dierenarts geconstateerd dat beide balletjes ingedaald zijn. Dus al met al heerlijke gezonde kittens die nu twee keer geŽnt zijn en die dus na volgend weekend mogen verhuizen als ze geen reactie krijgen.

Donderdag 9 maart 2006 - de kittens zijn nu 11 weken en 6 dagen oud.

Met Harry gaat het beter, hij komt langzaam maar zeker aan. Maar zijn vacht vind ik nog niet goed eruit zien, het staat vaak rechtop en glimt niet en ik ben dan ook benieuwd wat de dierenarts morgen van hem vindt. Morgen krijgen de kittens (als ze in goede conditie zijn) hun tweede enting. Mocht de dierenarts Harry nog niet helemaal opgeknapt vinden dan stellen we voor dit ventje de enting nog even uit. Dat houdt dan wel in dat hij volgend weekend niet naar zijn nieuwe baasjes zal gaan. Aanstaande zaterdag komt er een stel kijken naar hem, als het tussen ons allemaal klikt zijn alle kittens besproken.

Even de gewichten van alle kittens: Tessa weegt 1218 gram, Harry weegt 1220 gram, Nicky weegt 1134 gram en Max weegt 1330 gram.

De kittens hebben nu af en toe ook de bovenverdieping tot hun beschikking. Ze maken daar dankbaar gebruik van en rennen heerlijk van de ene kamer naar de andere kamer. Ook de trap wordt aardig gebruikt. Ik hoor af en toe iets naar beneden stormen en als ik dan ga kijken (het lijkt dan vaak alsof ze echt naar beneden vallen) loopt er zo'n parmantig kitten met een nieuw speeltje (barbie kleertjes of een klein knuffeltje) in zijn of haar bek de trap af. Want dat moet natuurlijk aan de andere geshowd worden.

Zondag 5 maart 2006 - de kittens zijn nu 11 weken en 2 dagen oud.

Vandaag zijn Hanneke en Chris geweest om nog eens te kijken naar Max, ze waren afgelopen dinsdag ook al geweest maar toen liet Max zich niet van zijn beste kant zien. Omdat ze toch wel graag een katje erbij willen hebben zijn ze vandaag nog een keer komen kijken. En gelukkig was Max nu wat toeschietelijker. Hij kwam nog niet vrijwillig op schoot zitten maar voor de rest vinden ze het een heerlijk katje. Max gaat dus bij zijn twee tantes wonen en ook bij 2 manlijke castraten. Ook woont er daar een grote hond dus Max zal het zeker niet aan gezelschap ontbreken. Een van de castraten (Tarkan) heeft een eigen website en daar is en zal Max (hij gaat daar trouwens  Cťdric heten) dus te bekijken zijn. Omdat Hanneke en Chris begin april een weekje met vakantie gaan vroegen ze of we het goed vonden dat ze Max na hun vakantie komen ophalen. Nou dat vinden we helemaal geen probleem, integendeel dan kunnen we lekker drie weken extra genieten van dit manneke en ik vind het ook wel zo prettig voor Lotje en Nicky dat dan niet alle kittens tegelijker tijd weg gaan.

Zaterdag 4 maart 2006 - de kittens zijn nu 11 weken en 1 dagen oud.

Gelukkig gaat het wat beter met Harry, hij eet lekker en slaapt veel. Hij komt ook weer wat aan en vanochtend gromde hij tegen de andere kittens toen ik eten neerzette, meneer had duidelijk trek. Hij weegt nu 1124 gram.

Met de rest gaat het ook goed, Tessa heeft een voorliefde voor kaas gekregen. Als ik zit te ontbijten zit er die kleine meid naast me om de kaas van mijn brood te pikken en als het haar niet lukt laat ze duidelijk weten dat ze kaas wilt/moet hebben, het is echt dametje met pit. De kittens komen steeds vaker op schoot zitten en dat vinden we alleen maar erg gezellig. Pim begint de kittens gelukkig te accepteren, gisteravond was hij aan het eten toen Harry en Nicky er aan kwamen om ook een brokje mee te pikken. Pim deed meteen een stap naar achteren om weg te rennen naar zijn veilig plekje boven op de koelkast maar toen ik heel rustig tegen hem begon te praten bleef hij staan en ging zelfs weer eten. Tja eten is zeer belangrijk voor deze lekkere vent. Maar dit is wel een hele grote overwinning voor hem. Hij is nu ook de laatste tijd steeds meer in dezelfde kamer als de kittens maar zit dan wel vaak veilig op de tafel of op de kast. Al met al zeer veelbelovend dus.

Met Noa gaat het goed, ze is bij haar nieuwe gezin al bijna helemaal gewend alleen in een mandje met de andere huisdieren slapen doet ze nog niet. Ach ze mag daar wel bij de baasjes in bed slapen dus koud zal deze meid het zeker niet hebben. Ze zijn daar helemaal verliefd geworden op haar en ook op het ras  dus daar zal ongetwijfeld tzt nog wel een oosterling bijkomen.

Donderdag 2 maart 2006 -  de kittens zijn nu 10 weken en 6 dagen oud.

Ik ben vandaag met Harry en Lotje naar de dierenarts geweest omdat Harry de laatste dagen wat was afgevallen en zijn haartjes geregeld overeind staan. Hij is wel net zo levendig als zijn broer en zussen en zijn ogen staan ook goed maar hij is me te mager. Bij de dierenarts bleek mijn vermoeden juist, hij weegt nu 1120 gram. Dat is dus 20 gram minder dan bijna 2 weken geleden toen hij zijn eerste enting kreeg. De dierenarts heeft hem goed nagekeken maar kon gelukkig niets vinden. Hij vermoedt dat Harry last heeft van de enting en misschien ook van de veranderde samenstelling van Lot haar melk (omdat ze krols is geweest). Omdat Harry wel eet moet ik hem nu gaan bij voeden met Medicare. Dit is een vloeibare derrie waarvan hij per dag ongeveer 100 cc van moet binnenkrijgen. Aangezien het waarschijnlijk net zo smaakt als het eruit ziet wilt dit manneke het niet vrijwillig tot zich nemen. Ik ben dus in de weer gegaan met spuiten en theedoeken en een vechtend katertje. Ach als je elk uur 10cc geeft ben je maar 10 keer bezig op een dag. Meer dan 10 cc is me net niet gelukt bij hem naar binnen te spuiten zonder een paar extra handen. Straks maar weer proberen als de kinderen uit school zijn en me kunnen helpen. Ik maak me (nog) niet al te veel zorgen want hij is levendig genoeg en zijn gedrag is ook normaal. Maar dit ventje moet wel even flink wat aankomen.

Lot is ook helemaal nagekeken en goedgekeurd. De dierenarts was helemaal verliefd op dit mooie stel. Ach altijd leuk om te horen toch?

Dinsdag  28 februari 2006 - de kittens zijn nu 10 weken en 4 dagen oud.

Vanavond zijn de geÔnteresseerde voor Max komen kijken. Wij vonden het allemaal erg gezellig maar Max liet zich niet zo zien en hij had er al helemaal geen zin in om rustig op schoot te komen zitten. Ze willen nog een keertje komen kijken voordat ze definitief beslissen of  Max bij hun komt wonen, prima natuurlijk.

Vrijdag 24 februari 2006 -  de kittens zijn nu 10 weken oud.

Het is zo leuk om die kleintjes in huis te hebben, wat zal ik ze missen en wat zal het hier stil en saai zijn over 3/4 weken. Gelukkig blijft Nicky hier wonen maar dan nog. Ze zijn deze week niet zoveel aangekomen maar dat komt denk ik ook door de ren- en klimbuien die ze hadden en hebben. De krabpaal is favoriet en de bank is heerlijk om overheen te rennen. Lot gaat steeds meer met ze spelen en ook steeds wilder. Maar ze doet het wel heel voorzichtig want ik hoor er nooit eentje piepen van de pijn. De karaktertjes zijn wel wat veranderd sinds 31 december toen ik ze voor het laatst beschreef.

Tessa is het ondernemenst van het stel, ze doet totaal niet onder qua rennen en onderzoeken aan haar twee broertjes. Ze kan ook heel lief kijken en heerlijk bij je op schoot liggen.

Harry is een banjer, hij is vrij dominant en wil zijn speeltjes niet delen met de andere katten. Hij oogt wat sullig maar dat is maar schijn. Hij is heel snel en dapper maar weet ook nog bescherming te zoeken (en te krijgen) van Lotje.

Max is een knuffeltje. Hij vindt het heerlijk om gekroeld te worden maar gaat een stoeiparty met je voeten ook zeker niet uit de weg.

Nicky lijkt veel op Max. Dit meisje heeft mijn hart gestolen met haar heerlijke koppie en rustige karaktertje. Ze speelt lekker met de andere katten maar is toch ook steeds vaker op schoot te vinden.

Gisteravond hadden we visite en al gauw lagen de twee siameesjes bij het bezoek op schoot, lekker warm en veilig. Tessa en Noa waren heerlijk wild aan het spelen met een verenstok en Harry lag bij Lot te slapen. Ach je merkt het echt niet dat er hier acht katten wonen.  Ik heb vandaag Lotje maar weer eens gewogen en ik ben tevreden over haar gewicht want ze weeg 3.4 kilo, net zoveel als voordat ze zwanger was. Ze oogt ook niet mager maar dat verbaast me niks als je ziet wat die allemaal naar binnen werkt.

Donderdag 23  februari 2006 - de kittens zijn nu 9 weken en 6 dagen oud.

Vandaag was het een zeer moeilijke dag voor ons, ik had zo gehoopt dat ik dit nooit zou meemaken maar helaas is Noa vandaag verhuist naar een ander huisje. Wat wil het geval? Als je mijn dagboek af en toe leest weet je dat de sfeer in de groep erg is veranderd sinds Lotje kittens heeft gekregen. Lot viel namelijk Pim aan als hij bij haar kittens kwam en Pim viel op zijn beurt Noa aan. Bijna dagelijks was er ruzie in de tent waardoor de kittens en de andere katten alle kanten opvlogen om maar een veilig plekje te zoeken. Deze situatie veroorzaakte bij alle katten en ook bij ons een hoop stress. Nadat we van alles geprobeerd hadden (medicatie, apart zetten, straffen, paaien) bleek al gauw dat Lot en Pim weer redelijk goed met elkaar om konden gaan maar dat Pim Noa bleef aanvallen. Ook kreeg Noa af en toe een mep van Lotje waardoor ze soms door twee katten werd gepest. Met Maaike heb ik de afgelopen weken bijna dagelijks contact gehad over hoe we dit probleem konden oplossen. Aangezien ik de situatie hier in huis op een gegeven moment niet meer houdbaar/gezond vond heb ik (in goed overleg met Maaike) met pijn in mijn hart besloten dat we voor Noa een ander huis moesten gaan zoeken. Deze beslissing vond ik vreselijk moeilijk om te maken maar ik heb er heel goed over nagedacht. Aangezien het welzijn van mijn katten voor mij belangrijker dan mijn eigen verdriet en deze beslissing het beste voor Noa is heb ik er vrede mee (oke nog niet helemaal). Het komt nu misschien wel nuchter over maar geloof me deze beslissing heeft mij veel tranen en verdriet gekost en doet dat nog steeds. Een kat herplaatsen gaat mij niet in mijn koude kleren zitten en ik vind het verschrikkelijk.  Gelukkig hebben we een geweldig huis voor Noa gevonden bij een heel leuk gezin.

Ik wil Maaike en Dave nogmaals bedanken dat ze ons Noa toevertrouwd hebben en voor alle steun die ze ons de afgelopen tijd gegeven hebben. Ook al is het anders gelopen dan we allemaal gehoopt hadden, wij hebben vreselijk genoten van dit meisje. Door dit geschenk van Maaike en Dave zal ik verder gaan met fokken en ben ik de bi-colors bijzonder mooi gaan vinden.  Noa heeft hier een kleine vier maanden gewoond maar ze heeft wel volledig mijn hart gestolen en met pijn in mijn hart ben ik dan ook tot deze beslissing gekomen. 

Maandag 20 februari 2006 - de kittens zijn nu 9 weken en 2 dagen oud.

Helaas konden de geÔnteresseerde voor Max niet komen ivm ziekte. We hebben als troost een filmpje van Max gemaakt en dat opgestuurd, een schrale troost maar wel een kleine troost. Het filmpje viel in goede aard en zogauw ze beter is komen ze kijken naar Maxiboy.

De kittens zijn het weekend erg rustig geweest, te rustig vind ik. Er was niks aan, er werd wat gegeten en daarna geslapen. We hebben ze amper gezien hetgeen waarschijnlijk kwam door de enting. De meiden hebben hierdoor ook allebei een paar uur een dik en vuil oog gehad. Maar vandaag was alles weer normaal, overal liepen/renden en zaten kittens en we moesten weer uitkijken waar we onze voeten neerzetten. Ze worden steeds leuker, komen op schoot zitten en spinnen heel af en toe. Ook beginnen ze heel zachtjes te miauwen. Vanochtend had ik zo'n honger dat ik eerst zelf wilde gaan eten. Toen ik op de bank ging zitten met mijn brood op schoot kwamen er meteen vier kittens kijken of er iets voor hun gaarding bijzat. Aangezien verder eten geen optie was heb ik ze eerst maar wat eten gegeven, pas toen kon ik zelf mijn ontbijt voortzetten. Ze spelen heerlijk met een pingpong balletje en ook een touwtje is favoriet. Propjes zijn helemaal geweldig met als resultaat dat er onder onze bank wel 14 proppen lagen.... Ach wat je allemaal niet doet voor die boeven.

Vrijdag 17 februari 2006 - de kittens zijn nu 9 weken oud.

Vandaag ben ik met de kittens naar de dierenarts geweest voor hun eerste enting. Ze zijn allemaal goed gekeurd en de dierenarts vond ze erg lief en goed eruit zien. Het inenten wat totaal geen probleem, geen kik gaven de helden. Ze zijn ook gewogen en hier zijn hun gewichten: Nicky weegt 920 gram, Tessa weegt 960 gram, Max weegt 1080 gram en Harry 1140 gram. Allemaal mooie gewichten voor kittens van 9 weken (ze moeten nu ongeveer 900 gram wegen en dat doen ze dus alle vier netjes). Je ziet duidelijk het verschil tussen de meiden en de mannen. De mannen zijn echt groter en voelen ook steviger aan, lekkere kereltjes zijn het die ik zeker over vier weken zal missen (en Tessa zal ik natuurlijk ook gaan missen). Ja de beslissing is gevallen, Nicky blijft hier wonen. Ik heb beide meisjes goed laten nakijken door de dierenarts. We hadden onze beslissing al een beetje genomen qua karakter maar ik wilde zijn mening hebben over de bouw van de meiden, dit omdat ik tzt ook van Nicky een nestje wil hebben. De dames zien en voelen beide goed dus we hoefden onze keuze niet te veranderen.  Dus Nicky zal bij ons blijven wonen en Tessa mag bij Fenny, Wesley en Noelle in Rotterdam gaan wonen (waar ze waarschijnlijk ook een keertje een nestje gaat krijgen).

Aanstaande zondag komen mensen kijken voor Max, ik ben benieuwd of ze vallen voor deze vent met zijn geweldige mooie blauwe ogen.

Donderdag 16 februari 2006 - de kittens zijn nu 8 weken en 6 dagen oud.

Eindelijk ben ik er uit wat voor pointjes Max en Nicky zijn, namelijk choc-point. Ik had eigenlijk gehoopt dat Nicky een lilac point zou zijn want die vind ik erg mooi.

Ik moet ze lachen om Harry, die is namelijk zo geweldig aan het grommen als hij een prop papier vast heeft. Echt een hele tijd kan hij spelen met een propje en zogauw hij ermee gaat lopen begint hij te grommen, zeer indrukwekkend en zeker lachwekkend. Persoonlijk vind ik Harry de mooiste van het stel, die oren van hem zijn echt geweldig en dat koppie...... smelt.

Lot is gek. Het moet maar eens gezegd worden. Die dame loopt nu al weer weken met kleedjes door de kamer te slepen. Het is geen gezicht. Ze heeft dan een kleedje in haar bek en loopt dan wijdbeens (met dat kleedje tussen haar voor en achterpoten slepend) door de kamer. Echt een doel heeft ze niet want ik vind ze iedere keer weer  op andere plekken! 

Vanochtend was ik verwikkeld in een .. tja hoe zal ik het noemen, een vreemde situatie verwikkeld (fokkers zullen de situatie wel herkennen). Ik moest naar boven en deed de deur open om naar boven te gaan. Omdat ik de boven verdieping nog niet kittensafe heb gemaakt mogen ze daar nog niet komen. Tessa vloog als eerste de eerste drie treden op "nee Tessa nog niet". Oke Tessa opgepakt en in de gang gezet en me weer omgedraaid om naar boven te gaan. Max de trap op "nee Max jij ook niet". Max opgepakt en in de gang gezet. Ik draaide me weer om om weer een poging te ondernemen en toen zat Harry en Tessa op de trap. Die twee opgepakt en in de gang gezet. Enfin dat ging wel even zo door, wel een beetje vermoeiend op de vroege morgen. Maar na diverse keren een kitten opgepakt te hebben en terug gezet kon ik naar boven toe. Het wordt toch tijd om de bovenverdieping kittensafe te maken.

Eigenlijk is het wel heel leuk dat ze zo ondernemend zijn en alles willen verkennen. Net zaten we lekker in de huiskamer te spelen toen er ineens een enorme bliksemflits kwam. Die werd al gauw opgevolgd door een enorm donderslag. Lot grommen, de kittens en Noa schoten onder de bank. Dit waren ze duidelijk nog niet gewend. Na een paar minuten en diverse proppen de kamer door schieten kwamen ze weer tevoorschijn en gingen ze weer verder met hun spel.  En zo gaan de dagen voorbij en zijn ze morgen al weer 9 weken oud, tijd voor hun eerste enting. Ik hoop maar dat ze geen entreactie krijgen. We zullen zien hoe deze vier boeven zich gedragen bij de dierenarts.

Zondag 12 februari 2006 -  de kittens zijn nu 8 weken en 1 dag.

Vandaag zijn de eerste geÔnteresseerde (een leuk gezin uit Rotterdam) komen kijken. Ze willen graag een poesje hebben en omdat wij nog niet beslist hebben welk kitten hier blijft wonen hebben ze maar met beide dametjes geknuffeld. Helaas waren de kittens diep in slaap en duurde het een tijdje voordat ze tevoorschijn kwamen. We hebben afgesproken dat ik ze over een week bel om door te geven welke dame er hier blijft wonen. Onze voorkeur begint naar Nicky uit te gaan omdat zij een wat rustiger poesje is dan Tessa die toch af en toe wat dominanter is naar de andere kittens. Maar we hebben nog een week om definitief te beslissen. De kittens hebben nu ook de tissue dozen ontdekt die bij ons op tafel staan, of stonden moet ik nu zeggen. Je kan daar namelijk heel leuk heel veel papiertjes uitrukken. Hetgeen ze ook heel leuk met z'n vieren doen.
Noa haar krolsheid is over maar nu is Lot voor de eerste keer krols, hetgeen wel de band weer wat sterker maakt tussen haar en Pim! Pim vindt het volgens mij wel wat vermoeiend worden die wisselende stemmingen van Lot. Nu wil ze alle aandacht van hem hebben en weet ze niet wat voor houding ze moet aannemen om zijn aandacht te trekken en vorige week kon hij een mep van haar krijgen. "Pf vermoeiend vrouwen" zie je hem denken!

Zaterdag 11 februari 2006 -  de kittens zijn nu 8 weken.

Gisteren heb ik ze ontwormd hetgeen zeer makkelijk gaat, een beetje pasta in hun bekkie en klaar is kees. Vanochtend vond ik een dun drolletje in de bak dus mogelijk dat een van de kittens er toch een beetje last van heeft gehad, even in de gaten houden. Vandaag het grut gewogen: Harry weegt 1040 gram, Max weegt 950 gram, Tessa weegt 860 gram en Nicky weegt 790 gram. Allemaal mooie gewichten al vind ik Nicky wat te weinig aangekomen de laatste week, die hou ik dus even in de gaten en probeer haar tussendoor wat te laten eten. Voor de rest doen ze het goed, ze zijn af en toe erg tierig en af en toe erg slaperig. Ze hebben de krabpaal in de eetkamer ontdekt en ook het huisje wat daar aan vast zit. Een uurtje later kon ik de boeven nergens vinden tot ik dacht aan het huisje. Toen ik mijn hand in het huisje stak voelde ik de warmte van vier diep in slaap zijnde kittens, die lagen daar zo lekker donker/veilig en warm dat ik ze maar lekker liet slapen.

Vandaag ook de kooi opgeruimd, ik gebruikte hem al een week niet meer om de kittens in op te sluiten als we niet thuis waren maar alleen omdat er een kitje nog niet helemaal zindelijk was. Maar sinds donderdag doet Nicky het ook keurig op de bak dus de kooi mocht weg. En ineens hebben we weer een normale huiskamer waar de katten niet meer centraal staan. Oke er staat nog wel een kattenbak en eten in de huiskamer maar we hebben weer onze huiskamer terug.

Floor is overstag, ze is nu ook moeder. Het heeft wel een tijdje geduurd maar vanochtend lag ze met Tessa en Nicky in de krabpaal. Nu hoeft alleen Pim nog overstag te gaan om te besteffen dat kittens echt heel leuk zijn. 

Noa is deze week voor het eerst krols geworden en ik moet zeggen dat deze dame ook een goed stemgeluid heeft, mijn hemel wat kan die miauwen!!

Zondag 5 januari 2006 - de kittens zijn nu 7 weken en 1 dag oud.

Deze week liepen er twee piraten door ons huis, Harry en Max hadden beiden een dicht oog, met wat hulp van mijn en Lotje haar kant is het nu bijna over. We hebben vandaag weer geprobeerd de kittens goed op de foto te krijgen. Dat valt toch echt niet mee, na een uurtje zweten en kittens steeds weer onder het bed vandaan plukken om vervolgens te merken dat ze binnen 10 seconden er weer  afspringen hadden we het wel gehad. Het resultaat is weer op de pagina kittens te zien. Ik wil zo graag een groepsfoto hebben maar dat hebben we niet eens geprobeerd.

Vandaag zat er ineens Nicky op de trap. En dan gaat het niet heel langzaam, nee ze springt gewoon met sprongetjes naar boven toe. Ik vond het wel een beter idee om haar naar beneden te tillen. Nog even en de bovenverdieping is ook niet meer veilig voor ze. Wat ook steeds vaker gebeurd is dat ze de huiskamer uit gaan. Tot op heden zaten ze steeds in de huiskamer ook al stond de deur naar de gang/eetkamer/keuken open. Maar sinds een paar dagen zie ik af en toe een kitten de gang inschieten. Om vervolgens weer heel snel weer terug te rennen want in de eetkamer zitten Pim en Floor, en ja dat is toch nog wel erg eng!!

Zaterdag 4 januari 2006 -  de kittens zijn nu 7 weken oud.

Gisteren hebben we de nageltjes van de kittens voor de eerste keer geknipt. Hetgeen ook wel nodig was want de krassen staan in mijn benen. Mijn benen worden namelijk gebruikt als klimpaal en niet een keer per dag maar meerdere keren. Het knippen vonden ze niet echt fijn maar met behulp van mijn dochter is het gelukt. Ik ga dit nu twee keer per week doen (de ene keer de voorpoten en de andere keer de achterpoten) om ze hier aan te wennen. Ze groeien nog steeds goed, de mannen zijn boven de 8 ons en de meiden boven de 7 ons. Deze week stond in het teken van hoge ruggen en dikke staarten. We hebben enorm gelachen om de dreigende houdingen die ze steeds tegen elkaar aannemen. Ze eten goed maar liggen ook geregeld nog bij Lot te sabbelen. Soms zie ik Lot rechtop zitten met vier kittens voor haar die aan het drinken zijn, een bijzonder vreemd gezicht.

Met Harry zijn pootjes gaat het beter, het is nog niet helemaal goed maar ik zie toch wel een verbetering, voorlopig ga ik nog even door met de Vitamine B complex geven.

Vrijdag 27 januari 2006 - de kittens zijn nu 6 weken oud.

Al weer 6 weken zijn ze en als je dan bedenkt dat veel HTK katten bij 6 weken al weggaan bij hun moeder ben ik blij dat deze banjers nog een tijdje hier blijven. Je kan je ook niet voorstellen dat je deze ukken op deze leeftijd weg zou doen. Ze zijn nog zo klein en hebben hun moeder en elkaar nog zo nodig om goed te socialiseren en van elkaar te leren. Maar deze kittens blijven hier nog zeker 7 weken wonen en dat vinden we helemaal niet erg. Ze doen het goed en de mannen kunnen de bak bijna altijd vinden. De dames zijn hier wat minder goed in! Ze wegen allemaal over de 6 ons en Harry zit bijna op 7 ons. Harry krijgt 2 maal per dag een kwart tabletje vitamine B complex omdat zijn voorvoetjes wat schuin naar buiten staan, hetgeen hopelijk goed komt nu hij loopt en wat sterker wordt. Hij heeft er totaal geen last van want hij kan klimmen en rennen als de beste. Ze beginnen steeds actiever te worden en kunnen sinds een paar dagen al van de bank springen. Eerst lieten ze zich vallen maar nu springen ze er echt vanaf. Tessa zocht het vanochtend wat hoger op namelijk een meter hoog, tegen het behang wel te verstaan... Ze klom gewoon omhoog alsof ze dat vaker deed, na een meter stopte ze er gelukkig mee en liet zich naar beneden vallen om vervolgens met Max te gaan stoeien. Harry is tot op heden de enige die ik heb horen grommen en dan alleen als hij een speeltje in zijn bek heeft. Zo grappig dat kleine grijze monster met een speelgoedmuisje in zijn bek en dan een herrie dat hij maakt, zijn broer en zussen zitten dan op eerbiedige afstand te kijken naar de prooi van hun grote broer. Ze laten het wel uit hun koppie om het af te pakken van hem. 

Ze zijn vandaag weer ontwormt met Flubenol.

Maandag 23 januari 2006 -  de kittens zijn nu 5 weken en 2 dagen oud.

Vanochtend heeft Harry als eerste een drolletje gedraaid op de bak, na veel draaiwerk en graafwerk. Nu hopen dat de rest volgt. Ze wegen nu allemaal boven de 5 ons en eten vaak zelfstandig. Lot en Noa vinden het prima als er iets van het eten overblijft, die ontfermen zich daar wel over. Lot laat nu af en toe de kittens alleen en gaat dan even boven zitten of komt zelfs weer op schoot hetgeen ze niet meer doet sinds de kittens er zijn. Ik begin toch wel te twijfelen over de Siameesjes, eerst wist ik zeker dat het choc-pointjes waren maar nu de laatste dagen vind ik hun kleurtjes toch meer van lilac weg hebben. Gelukkig maakt het voor de geÔnteresseerde niet uit wat voor kleurtje ze hebben.

Donderdag 19 januari 2006 - de kittens zijn nu 4 weken en 6 dagen oud.

Vanochtend heeft Lotje gespuugd (gal met wat bloed). Ze wilde ook niet eten en dan veranderd ze van een gezonde jonge moeder in een mager scharminkel. Gelukkig knapte ze in de loop van de dag op en begon haar buikje weer wat gevulder eruit te zien. De kittens eten lekker van hetgeen ik hun aanbied. Soms heel groot al zelf van het bord maar nog vaak willen ze het van mijn vinger aflikken. Je merkt nu ook al dat ze wat ouder worden doordat ze naar je toe komen en willen spelen. Ook worden er hele schijngevechten gehouden, waarvan we erg genieten. De bank wordt nu door alle kittens beklommen en ook daar wordt aardig op gestoeid.
De andere katten vinden het nog steeds niet geweldig die kleine katjes, want die zijn namelijk heel erg eng. Vooral Pim durft net op de drempel van de huiskamer te gaan zitten om te kijken naar het grut. Maar zogauw er eentje te dichtbij (2 meter) komt dan gaat hij blazen en grommen, en kiest vervolgens het hazenpad (ja echt een held die Pim van ons!).

Dinsdag  17 januari 2006 -  de kittens zijn nu 4 weken en 4 dagen oud.

Vandaag zag ik Max als eerste kitten een plasje doen op de kattenbak. Hij ging wat rondjes draaien en toen heel geconcentreerd zitten. Zijn koppie zakte steeds dieper en hij miauwde een paar keer. Lot kwam meteen aangelopen en probeerde hem uit de bak te trekken. Dat is dus echt niet de bedoeling mams. Max is dus een stapje verder dan zijn broer en zussen want die heb ik nog niet op de  bak gezien. Wel  heb ik een plasje achter de bank gevonden!!!

Zondag 15 januari 2006 - de kittens zijn nu 4 weken en 2 dagen oud.

Gisteren heb ik ze voor het eerst voedsel gegeven, kip in de blender fijn gemalen met wat vocht (kippenvocht). Het viel mij mee hoe goed dat ging. Vanochtend aten Nicky en Harry al zelf van het bordje, nadat ik ze eerst wat had laten proeven van mijn vinger. Tessa en Max wilde het liever steeds van mijn vinger aflikken. Ik ben zeer tevreden hoe dit tot zover gaat. Ze krijgen drie maal per dag een beetje eten en wat over blijft wordt lekker door Lotje opgegeten. De kittens wegen nu: Tessa 475 gram, Harry 503 gram, Nicky 455 gram en Max 490 gram, zeer mooie gewichten dus. Lot was gisteren wat onrustig en begon weer met de kittens te slepen. Nadat ze Harry door de hele kamer had gesleept (het arme ding) pakte ik het mandje met de andere kittens op uit de kooi en zette die in het midden van de huiskamer. Kijk dat was dus de bedoeling want mama Lot ging meteen in het mandje liggen en alles was weer rustig. Die rust duurde niet lang want de kittens beginnen steeds speelser te worden en ze kunnen steeds beter te rennen. Het is echt een heel leuk gezicht als je ziet wat voor schijn gevechten ze houden. Harry heeft het gepresteerd om de bank te beklimmen, alleen de afdaling heeft hij nog niet helemaal onder de knie. Gelukkig kon ik hem opvangen... je komt ogen tekort met die boeven.

Donderdag 12 januari 2006 -  de kittens zijn nu 3 weken en 6 dagen oud.

Ja het gaat snel, de boeven zijn morgen al weer vier weken. Ik heb goed nieuws: we houden een meisje. In eerste instantie waren we niet van plan om een kitten te houden maar ja het is zo leuk die kleintjes, dus we hebben besloten dat of Tessa of Nicky hier blijft wonen.

Met de kittens gaat het goed, ze zijn aardig levendig en mauwen niet meer als ze opgepakt worden. Oke Lot vindt dat nog niet helemaal een succes maar dat ze laat het wel steeds meer toe. De kittens lopen nu geregeld onder ons toezicht in de huiskamer rond en volgens mij vinden ze het erg leuk. En zij zijn zeker niet de enige want hier zit geregeld de hele familie op de grond om de kittens aan te halen en te knuffelen. Soms wordt er al een beetje gespeeld en gestoeid maar dat gaat nog vrij ongecontroleerd dus geregeld valt diegene die de aanval inzette om, tja en dan is het lachen geblazen natuurlijk. Ook wordt er af en toe naar elkaar geblazen, allemaal erg indrukwekkend!! Toen ik vanochtend beneden kwam zaten er vijf katten voor het deurtje van de kooi om eruit gelaten te worden. Nu doe ik  dat 's ochtends niet want dan is het hier nogal druk met heen en weer lopen omdat iedereen naar school of het werk moet. Maar vandaag ben ik vrij dus ze kunnen wat vaker los lopen. Als ze los lopen laten we nu af en toe de ander katten erbij maar echt geweldig gaat dit nog niet. Er wordt toch wel veel geblazen en gegromd, helaas. Maar ik zie wel verbetering want ze worden wel wat nieuwsgieriger, dus wie weet ligt de hele groep over een aantal weken bij elkaar in de mand.

Maandag 9 januari 2006 - de kittens zijn nu 3 weken en 3 dagen oud.

Vandaag moesten we weer allemaal gaan werken dus zijn de katten een tijd alleen geweest. Lot zat met de kittens in de kooi en de andere katten konden bij haar in de kamer als ze wilden. Toen ik thuis kwam lagen Pim, Floor en Noa in een mandje in de huiskamer en Lot lag met de kitjes heerlijk naast het mandje in de kooi. Gisteren zag ik haar ook al de kittens naast het mandje voeden. Omdat Lot af en toe een kitten in haar bek neemt en door de kooi gaat lopen (je houdt je hart vast als je ziet hoe ze dat doet!!!) hebben we 's avond de kooi open gelaten (de andere katten even in een andere kamer gezet) en gekeken wat er zou gebeuren. Lot nam meteen Max in haar bek en liep met hem door de kamer en legde hem achter de bank. Tja dat is dan wel een goed plekje volgens Lotje maar Max vond het niks, lopen wilde hij. Dus hij kroop meteen onder de bank maar dat vond Lot weer niks want daar kon ze niet bij. Dus zij naar de andere kant van de bank en daar met haar kop onder de bank mekkeren van dat hij toch maar bij haar moest komen. Ja dag mams!! Ondertussen vonden de andere het ook wel tijd om uit de kooi te klimmen en voordat we het door hadden liepen er vier kruimels over de grond. Eerst pootje voor pootje maar al gauw wat zelfverzekerder. We hebben enorm gelachen, ook om Lot die af en toe toch wel het overzicht kwijt was waar ze nu allemaal waren. Ik vond wel dat ze erg rustig bleef en ze zat ook geregeld te kijken naar haar kittens. Op een gegeven moment had ze Nicky weten te verleiden om onder een stoel bij haar te drinken. De andere kittens hadden het daar veel te druk voor en die liepen lekker rond. Na een half uurtje heb ik ze opgepakt (dit tot genoegen van Lot) en ze in de mand gedaan en de kooi dicht. Rust in de tent. De kittens zijn weer goed gegroeid en wegen nu rond (de heren boven en de dames net onder) de 4 ons, nog een weekje en ik ga ze wat vast voedsel proberen te geven. Dit ook omdat ik ze toch wel geregeld boven Lot haar etensbakje zie. Vandaag ook gelachen om Harry die het waterbakje ontdekte. Omdat hij nog geen afstanden kan schatten zat hij met zijn neusje in het water, dat veroorzaakte wel wat niesbuitjes bij hem.

Zaterdag 7 januari 2006 - de kittens zijn nu 3 weken en 1 dag oud.

Lot is rustiger en blijft nu ook uren bij haar kittens liggen. Ze zijn sinds donderdag dat ik ze gewogen hebben wel iets aangekomen maar niet zoveel als normaal, waarschijnlijk komt dit door de verhuizing.

Pim en Floor komen nu af en toe in de huiskamer kijken maar vinden het nog steeds eng. Lot daar in tegen is verbazingwekkend rustig, ze loopt door de kamer en ze valt geen kat aan als die bij haar in de buurt komt. Ook als een van de katten bij de kooi komt zit ze gewoon te kijken en vindt het prima. Of dit nu door de Feliway komt of omdat ze het prima vindt dat de katten de kittens zien, ik weet het niet. Ik ben er in ieder geval blij mee. De kittens kruipen af en toe uit het mandje door de kooi. Lot zit er dan rustig bij en mekkert naar ze dat ze niet te ver mogen van het mandje. Ze laat ze hun gang gaan, alleen als ze uit de kooi proberen te klimmen grijpt ze in, dat is nog even verboden gebied voor de ukken. Opvallend is dat Tessa en Nicky het meest de mand uit klimmen om de kooi te onderzoeken terwijl de heren het prima vinden om in het mandje te blijven om te stoeien. Wat vandaag zo'n leuk plaatje had geweest als ik mijn fototoestel bij me had was toen ze alle vier met die schitterende koppies uit het mandje keken. Zo een lief gezicht.

Vrijdag 6 januari 2006 - de kittens zijn 3 weken.

Toen ik vanochtend in Lot haar kamer kwam lag alles rustig in de kist, maar toen ik een uurtje later eten kwam brengen had ze alle kittens uit de kist gehaald en midden op het tapijt in de kamer gelegd. Niet in een mandje maar gewoon bij elkaar op het tapijt. Mogelijk vindt ze het tijd worden dat ze gaan lopen. Ik heb toen de kittens meteen in een mandje naar beneden gebracht met een miauwende Lot achter me aan. Kittens in de kooi.  Lot erbij en kooi dicht. Nou die vond het helemaal niks, ze ging meteen met een kitten in haar bek door de kooi heen lopen. We hebben toen de helft van de kooi (waar het mandje in staat) bedekt met een donkere deken zodat dat gedeelte lekker donker was. Lot is vandaag veel uit de kooi geweest en als ze de kans kreeg nam ze een kitten mee om die ergens achter (waar wij natuurlijk niet makkelijk bij konden) te leggen. Gelukkig zagen we het steeds gebeuren en konden we verhinderen dat we kasten moesten gaan verplaatsen om een kitten er achter vandaan te halen. Van de andere katten reageert Noa als enige normaal. Pim en Floor lopen weer te blazen en te grommen. De Feliway stekker zit nu in de huiskamer in het stopcontact.

Woensdag 4 januari 2006 -  de kittens zijn 2 weken en 4 dagen oud.

Toen ik vanochtend in Lot haar kamer kwam lag er niks in het mandje!! Ik keek verbaast om me heen en zag Lot uit de kraamkist (die ik daarvoor had aangeschaft maar tot op heden amper gebruikt was) springen. Blijkbaar had ze haar kinders vannacht verplaatst naar een plek waar ze niet uit kunnen kruipen. De afgelopen dagen zagen we toch al regelmatig een kitten een beetje op de rand van de mand hangen dus ik vermoed dat Lot een veiligere plek heeft gezocht en gevonden om de kittens de aankomende weken in te verzorgen. Ik vind het wel jammer want je kan zo minder makkelijk met de kittens kroelen.

Vanavond de huiskamer aangepast en de grondplaat van de kooi neergelegd en schoongemaakt. Morgen de kooi schoonmaken en neerzetten en inrichten. Ik heb vandaag in Lot haar kamer een Feliway stekker geplaatst. Ik hoop dat dit haar wat rustiger maakt als ze eerdaags naar beneden verhuist.

Dinsdag 3 januari 2006 Ė de kittens zijn 2 weken en 3 dagen oud.

Het is de natuur en het is allemaal normaal maar ik sta soms met verbazing naar Lotje te kijken. Ongelofelijk dat ze zo opgaat in haar kittens. Ik kom geregeld haar kamer binnen om haar te verleiden om mee naar beneden te gaan maar dan ligt ze languit in haar mandje, de kittens liggen heerlijk in haar armen te slapen en ze staat niet op. Ze wil maar een ding en dat is bij haar kittens blijven. Ik vind dit zo mooi om mee te maken. Ze doet het geweldig, de kittens komen goed aan en zien er goed aan, niks dan lof over onze Lot.

Vandaag ook weer even Noa bij Lot gelaten en dat ging zeer goed. Noa heeft rustig op een afstand van 30 cm naar Lot en de kittens in het mandje zitten kijken. Lot mekkerde af en toe heel lief tegen Noa. Grappig om te zien hoe groot Noa nu ineens is als je haar vergelijkt met de kittens. Terwijl als ze beneden in de groep is dan is ze echt nog een onderdeurtje.

Zondag 1 januari 2006 - de kittens zijn 2 weken en 2 dagen oud.

Vandaag weer een nieuwe fotosessie gemaakt van het spul dat redelijk goed gaat als ze stilzitten, ook moet Lot even de kamer uit om beneden wat te eten want anders wordt ze erg onrustig en pakt de kittens van het bed om ze in het mandje te leggen. Elke keer als er een  foto werd gemaakt zag je Tessa schrikken, blijkbaar beginnen ze wat te horen. Och wat groeien ze toch enorm. Ze zitten soms echt al als kleine katjes en kijken dan heel lief om zich heen. Vandaag zag ik ze ook trillen, weer een stapje naar het groter groeien. Het viel ook op dat je nu een kitten kan optillen zonder dat ze meteen beginnen te piepen, wel fijn om te merken dat ze een beetje aan ons beginnen te wennen. Vandaag zat Noa voor Lot haar kamerdeur en omdat Lot niet reageerde heb ik de deur op een kiertje gezet. Lot begon meteen te mekkeren, net zoals ze soms doet naar haar kittens. Noa kwam de kamer binnen en Lot bleef mekkeren. Alles ging goed totdat de kittens begonnen te piepen want toen begon Noa te blazen en rende weg. Later op de dag heb ik  Noa nogmaals in Lot haar kamer gelaten en dat ging al wat beter. Nog even en Lot heeft er een kind bij...  Ik ben erg blij met deze positieve ontwikkeling.

Zaterdag 31 december 2005 - de kittens zijn 2 weken oud.

Ik ben gisteren erg geschrokken. Toen ik bij Lot en de kittens ging kijken lag Harry er erg stil bij en toen ik hem oppakte was hij erg slap. Normaal beginnen ze meteen te piepen als ik ze oppak maar hij bleef stil in mijn handen liggen, ook toen ik hem omdraaide bewoog hij niet. Maar ineens ging er een oogje open, hij lag heel diep te slapen. Heel langzaam werd hij wakker en ik kon weer gerust adem halen. Vanochtend op de weegschaal bleek dat deze heer in een dag tijd 15 gram is aangekomen, waarschijnlijk is hij daarom zo sloom (ik denk dat we hem maar Dick Trom moeten gaan noemen). De andere kittens zijn iets minder goed aangekomen (2 tot 5 gram) terwijl ze normaal rond de 10 gram aankomen. Ze wegen nu allemaal rond de 3 ons. Geweldig vind ik voor kittens van 2 weken. 

Ik ga een karakteromschrijving van de kleintjes geven en eens kijken of dat over een aantal weken nog klopt:
Tessa (havana): is een rustig meisje dat graag de clown uithangt, gauw tevreden.

Nicky (choc-point siamees): is een ondernemende dame die volgens mij de snelste van het nest is.

Max (choc-point siamees):  is de gene die het meest en hardst piept als hij wordt opgepakt. Speelt graag.

Harry (lilac): is een zeer tevreden manneke, houdt van lekker slapen en lekker bij Lotje in haar armen te liggen.

Over het algemeen zijn het rustige kittens die tot op heden tevreden zijn met hetgeen ze van Lot krijgen, kijken wel lekker uit hun oogjes en beginnen te kruipen, zich te wassen en een beetje te spelen. Ze willen wel over het randje van het mandje kijken maar hebben nog niet de drang om een uitstapje te maken naar de grote wereld buiten hun veilige nest. Nog niet!!!

De katten beneden hebben zich vanochtend weer eens uitgeleefd! Nadat wij lekker oliebollen hadden gegeten zijn we allemaal naar boven gegaan. Toen ik een halfuurtje later naar beneden ging lag de zak van de oliebollen aan flarderen en de oliebollen door de huiskamer, een oliebol was helemaal stuk gegeten. En de daders???? Die lagen heerlijk onder de kerstboom te slapen!

Woensdag 26 december 2005 - de kittens zijn 12 dagen oud.

O wat heerlijk om weer te kunnen melden dat het goed gaat met de kittens. Ze beginnen al een beetje door het mandje te kruipen en volgens mij probeerde Max vandaag een beetje te spelen. Het wordt steeds leuker om er bij te zitten. Als je er rustig bij zit en niet steeds de kittens aanhaalt dan kan je er makkelijk een half uur en langer bijzitten, hetgeen we dan ook doen. Maar een kitten op schoot nemen is nog niet mogelijk, Lot staat zogauw het kitten piept naast je en pakt het kitten om het weer veilig in het mandje te leggen. Ik zit/lig dus heel veel op de grond zodat ik de kittens in het mandje kan aaien en krabbelen.

In het foto boek staan nieuwe foto's van de kittens, vanaf nu zullen daar de nieuwe foto's worden geplaatst.

Met de andere katten gaat het goed. Noa had gisteren de kerstboom bekeken en klom erin. Tja en omdat die niet zo stevig stond kantelde die om, gelukkig waren de kinderen in de buurt (ik zat weer eens bij Lotje) dus die konden de boel redden en mij halen. Noa.... ach die was zich van geen kwaad bewust want "bomen zijn toch om in te klimmen?".

Maandag 26 december 2005 - de kittens zijn 10 dagen oud.

Lot slaapt de laatste tijd uit, in het begin maakte ze me vroeg wakker dat ze naar beneden wilde maar nu worden we niet meer wakker gemaakt door haar. Toen de kittens vanmiddag bij Lotje lagen te drinken hoorde ik Tessa voor het eerst spinnen, heel zacht maar absoluut spinnen.

Zondag 25 december 2005 - de kittens zijn 9 dagen oud.

Gisteren foto's van de ukken genomen. Lot hadden we beneden bij de andere katten gezet want anders is het geen doen. Het zijn erge leuke foto's geworden en je ziet de kittens echt al veranderen in katjes, oogjes open en ze kruipen ook al een beetje. Met wat hulp ben ik erachter gekomen wat de geslachten zijn. De havana is een meisje dat Tessa gaat heten (keuze van mijn dochter) het Siamese meisje heet Nicky (keuze van mijn man) en het lilac manneke heet Harry (keuze van mijn zoon) en het Siamese manneke gaat als Max door het leven (mijn keuze). De kittens zijn nu allemaal iets boven de 2 ons, ze hebben hun geboorte gewicht dus verdubbeld. Het gaat hier dus goed, gelukkig. Vanmiddag had ik de deur van Lot haar kamer open laten staan en Pim kwam om de hoek van de gang die naar Lot haar kamer gaat kijken. Lot vloog hem aan, joeg hem naar beneden. PFPF wat een felle tante zeg! Voorlopig dus nog geen kraamvisite van de andere katten. Jammer hoor maar ik stel dit wel uit totdat de kittens uit het nest kruipen en verhuizen naar de huiskamer naar de kittenkooi. Ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Vrijdag 23 december 2005 -  de kittens zijn een week oud.

Al weer een week geleden dat Lotje bevallen is, wat gaat dat snel. En ook als ik naar de ukken kijk gaat het snel, waren het een week geleden nog echt kleine kitjes, nu beginnen het al echt dikbuiken te worden. Wel viel me op dat ze vanochtend iets minder aangekomen waren dan normaal maar dat komt waarschijnlijk door het bezoekje aan de dierenarts. Lot is erg waakzaam en stelt haar rust bijzonder op prijs. Wat ik erg opvallen vind is dat als ze genoeg heeft van het bezoek ze altijd als eerste het lilac kitten pakt om een rustiger plekje op te zoeken. Dit is voor mij dan een teken om de mand weer onder het bed te schuiven en afstand te nemen. Lot legt dan meteen het lilac kitten terug in de mand en gaat er bij liggen. Vanaf vandaag schuif ik de mand niet helemaal meer onder het bed. Voor de rest gaat het goed, Lot heeft toch wel behoefte om af en toe bij de groep te zijn en ze houdt het daar zeker een half uur uit, vandaag was ik diegene die haar naar haar kittens stuurde, volgens mij had ze zelf nog geen zin. Er wordt door geen van de katten meer geblazen en soms ruiken ze al aan elkaar, nog even en ze liggen bij elkaar in een mandje. Dan ga ik rustig de andere katten boven introduceren.

Donderdag 22 december 2005 -  de kittens zijn 6 dagen oud.

Vandaag heb ik geprobeerd om te kijken of het jongens of meisjes zijn, ik kom er nog niet uit terwijl het volgens diverse fokkers echt makkelijk te zien is. De assistente van de dierenarts heeft aangeboden dat mocht ik er over 3 weken nog niet uit zijn dan komt ze even langs om te kijken.  Bij een Siameesje is de navelstreng eraf gevallen en het havanatje zag ik vanochtend haar/zijn voorpootjes wassen. Dat was de eerste keer dat ik zag dat er eentje zich aan het wassen was, heel leuk. De Siameesjes zijn volgens mij choc pointjes want ik zag net dat de neusleertjes een bruin kleurtje kregen en ook de randjes van de oortjes beginnen te kleuren. Omdat ze alleen choc point of lilac point kunnen zijn en omdat je nu al iets ziet kleuren ga ik ervan uit dat het choc points zijn omdat bij een lilac point je later de kleur ziet opkomen omdat die lichter is. Alle oogjes zijn inmiddels open en het wordt steeds leuker. Ze wegen allemaal iets over de 170 gram dus daar ben ik zeer tevreden over. Ik ben vanavond nog even met Lot naar de dierenarts geweest omdat ze veel likte aan het litteken en het werd er omheen een beetje rood. Ze heeft een injectie met antibiotica gekregen en clavubactin 50 mg pillen voor 6 dagen, 2 maal daags. Ze heeft er geen last van want ze eet en doet alles goed maar ik neem natuurlijk geen enkel risico met haar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 21 december 2005 - de kittens zijn 5 dagen oud.

Vandaag heb ik de hele dag gewerkt maar mijn man was thuis dus die heeft de honneurs waargenomen betreffende het verzorgen van de katten. Foto's maken gaat toch moeizaam. Als je een kitten oppakt begint die meteen te piepen en omdat Lot een top moedertjes is komt ze meteen het mandje uit (of en nu wel of geen kittens vacuŁm aan haar tepels hangen) om haar verloren kitten te pakken en weer terug te leggen in het mandje). Dus portret foto-tjes zijn niet echt makkelijk te maken. Wel familie foto's maar aangezien de kamer waar de katten liggen een vrij donkere kamer is heb je dus te weinig zonlicht. We gaan het nog een keer proberen met een lamp die we dan in de kamer neerzetten. Toen ik  's avonds nog even bij Lotje ging zitten was ik vergeten de deur dicht te doen. Terwijl ik bij de kitjes zat zag ik uit mijn ooghoeken Pim binnen komen. Lot zag hem ook en vloog hem aan. Gelukkig ging hij meteen de kamer uit en kroop Lotje weer bij haar kitjes. Volgens mij is de familie er nog niet aan toe om gezellig bij elkaar te liggen. Nou dat proberen we dus voorlopig dus ook maar niet. Het gaat wel goed als Lotje alleen naar beneden gaat, dan accepteren ze elkaar en wordt er niet meer geblazen maar bij haar kittens..... daar mag voorlopig nog geen kat bijkomen. Voor de rest gaat het goed, Lot verzocht de kittens goed en ik heb er eigenlijk geen omkijken na buiten het wegen/verschonen en knuffelen. Erg leuk allemaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 20 december 2005 - de kittens zijn 4 dagen oud.

Gisternacht heb ik voor het eerst weer in mijn eigen bed zonder katten geslapen, en wat heb ik geslapen, heerlijk. We werden om 6 uur wakker en dan kan je twee dingen doen: een boek lezen tot half 7 (dan moeten we opstaan) of bij de kittens een halfuurtje gaan zitten. Nou dat laatste heb ik natuurlijk gedaan. Lot lag heerlijk bij de kittens en het zag er allemaal weer goed uit. De kittens zijn vannacht weer goed aangekomen en ze waren weer naar mij aan het blazen! Voorheen was het als ik een kitten pakte en het begon te piepen dan reageerde Lotje amper, ik merkte vanochtend dat ze nu ook begint te miauwen en ze houdt me goed in de gaten. Een keer stond ze zelfs op om de boel te controleren. En ik denk als ik het kitten langer had vastgehouden dat ze het gepakt had om het terug in het nest te leggen. Grappig om te zien hoe ze veranderd, die krijgt het straks nog zwaar als de kittens gaan lopen. Toen het tijd was om het ontbijt te maken heb ik Lotje meegenomen naar beneden en het ging weer beter tussen haar en de andere katten. Er werd amper geblazen, oke Pim en Lot gaat nog niet helemaal goed maar het blijft bij een beetje blazen. Toen ik het eten op het grote bord voor ze op de grond neer zette was het Lot die meteen begon te eten en de andere keken toe. Zogauw er eentje iets te dichtbij kwam begon Lot te grommen. O dit doet ze trouwens ook als ze bij haar kittens zit en eten geeft. Dan gromt ze ook een beetje na mij. Ze eet goed en ziet er goed uit, niet magertjes of zo. De dierenarts had nog gebeld dan Lotje niet hoeft terug te komen om haar hechtingen eruit te laten halen want het zijn oplosbare, gelukkig maar.

Maandag 19 december 2005 - de kittens zijn3 dagen oud.

Ik heb nogmaals bij Lotje geslapen maar dat was geen succes, ze ging rond een uur of 1 slepen met de kittens, die moesten weer op de grote knuffel onder het bed liggen. Ik heb toen een mandje met warmtedekentje en een kleedje erin onder het bed gelegd. Toen de kittens erin en Lot ging er tevreden bijliggen. Ik denk (weet haast wel zeker) dat de reden van het verslepen is dat het te druk voor haar is. We hebben er te veel bij gezeten en dat is dus te druk voor haar. Maar we vinden het zo geweldig leuk en Lot leek te genieten van alle aandacht en complimentjes die ze kreeg maar we doen het vanaf vanochtend rustiger aan. De kittens worden twee maal daags gewogen en ze groeien als kool, even voor de statistieken:

De havana was zaterdagochtend 100 gram en vanavond 136 gram.

De lilac was zaterdagochtend 100 gram en vanavond 127 gram.

De siamees 1 was zaterdagochtend 95 gram en vanavond 120 gram.

En siamees 2 was zaterdagochtend 93 gram en vanavond 128 gram.
Voor de rest kan ik alleen maar zeggen dat ik enorm geniet en dat ik heel blij ben met dit stel. Ook ben ik blij met Maaike en David en Trudy die me geregeld bellen om te vragen hoe het gaat en me antwoord geven op mijn vragen en mij van allerlei adviezen voorzien. Geweldig om te weten dat ik zo'n steun krijg van hun, heel erg bedankt alle drie.

Ik heb vandaag de dierenarts nog even gebeld want het is me vrijdag volledig ontschoten of Lotje haar hechtingen er uit gehaald moeten worden of dat het oplosbare zijn. De assistent belt me hier nog over terug. Vandaag zag ik dat Lotje wat bloed verloor, dit was de eerste keer dat ik het zag. Bloed verliezen is normaal na een bevalling als het maar niet naar ruikt.
O wat ook normaal is maar echt geweldig leuk: de kittens hebben vandaag voor het eerst geblazen, ik kwam niet meer bij. Ik zat vanmiddag bij ze en ik dacht "wat doen ze gek!". Twee van de kitjes bliezen adem uit. Maar dat is dus blazen, want ze kunnen nu zien (nou zien! ze hebben op een na allemaal hun beide oogjes open) en blijkbaar schrokken ze wat van mij. Het was zo'n leuk gezicht die wiebelende kopjes met die rode ogen en dan blazen. O zo gevaarlijk!!!! Genieten is het.

Zondag 18 december 2005 - de kittens zijn 2 dagen oud.

Lot kreeg vannacht om 1 uur het in haar kop dat de kittens bij mij op bed moesten liggen. Maar omdat ze nog nooit een kitten versleept had deed ze het volgens mij verkeerd. Het kitten gilde moord en brand, ik schrok me lam. Toen ik opstond om te kijken wat er aan de hand was duwde ze het beestje de kist door en probeerde hem steeds te pakken te krijgen waardoor hij erg gilde. Ik heb de kittens toen maar op mijn bed gelegd en dat was goed. Het hele stel lag gauw te pitten alleen ik heb geen oog meer dicht gedaan. Vanochtend heb ik ze gewogen en ze zijn wat aangekomen en ze zitten nu alle vier boven de 100 gram, zeer netjes vind ik zelf. De geslachten .... dat is wel moeilijk, volgens mij ziet het er allemaal hetzelfde uit dus daar moet ik straks met een duidelijke tekening erbij maar eens de tijd voor nemen. De namen voor deze vier wondertjes beginnen te komen maar dan moeten we wel weten of het jongens en meisjes zijn. Ik heb vanochtend Floor/Noa en Lot samen laten eten en dat ging redelijk. Toen Lot met haar kinders op mijn bed lag kwam Floor de kamer binnen, maar zij ging gauw weg toen ze de kittens hoorde piepen. Ik vind het zo knap dat Lot alles zo goed doet, ze laat ook toe dat we de kittens aaien en knuffelen. Ze is een topmoedertje en als het zo doorgaat dan ben ik zeer tevreden over het eerste Thisabor nestje. Vanmiddag kwam ik in Lotje haar kamer en zag ik drie kittens op bed liggen, ik had ze toen ik even wegging met Lot in de kist gezet. Lot is dus aan het slepen geweest alleen het Siameesje lag er niet bij. Mijn hemel wat had ik het ineens warm. Na wat zoeken vond ik haar terwijl ze onder het bed op een grote knuffel heerlijk lag te slapen.  Of Lot ze nu eerst naar het bed of onder het bed had gedragen en ze nu nog naar elkaar aan het brengen was weet ik niet. Ik heb het Siameesje bij de andere drie gelegd en Lot ging er meteen bijliggen. Had ze gisteren nog vaak de neiging om veel weg te gaan bij haar kinderen vandaag zie ik al dat ze meer bij ze ligt, blijkbaar krijgt ze de smaak ervan te pakken en geniet ze van het moederschap. Ook zag ik net dat een van de Siameesjes en het havanatje al een oogje open proberen te krijgen, hetgeen een erg grappig gezicht is. Wat mij verbaast is dat je aan Lot niks merkt van haar keizersnede, ze doet alle dingen die ze normaal ook doet. Ik hoop dat ze er totaal geen last van heeft en ook niet gaat krijgen.

Vanmiddag gaan we Luna (het lilac poesje) een mooie plek geven in het park voor onze deur, in de buurt van Eefje het kitten van Floor.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 17 december 2005 - De kittens zijn er.

Nadat Lot onrustig bleef heb ik (stom) Floor erbij gelaten. Floor was gisteren naast Lotje gaan zitten om te kijken hoe ze beviel en wat voor kitjes ze nou had gekregen. Lot liet dit allemaal toe en ik dacht dat Floor Lot wel zou kunnen verleiden om samen in de kist te blijven liggen. Maar het liep wat anders: Lot zat in haar kist en Floor keek over de rand heen. Floor schrok blijkbaar van Lotje haar lucht van de dierenarts en ze blies. Lot dacht waarschijnlijk dat zij haar kinderen wilde aanvallen en al haar moederinstincten werden actief (en geloof me dat waren er heel wat). Mijn hemel ze vlogen elkaar echt in de haren, een hoop geblaas en gegrom waar ik enorm van schrok. Gelukkig kreeg ik Lotje redelijk snel te pakken en kon ik haar bij haar kittens opsluiten in onze slaapkamer. Oke dat was dus niet slim en het was duidelijk dat Lotje even een paar dagen apart van de andere katten gezet moest worden. Ze slaapt nu met haar kinders in de kamer van onze zoon en ik moet zeggen het gaat echt beter. Ze blijft in de mand liggen en ze geniet als we erbij zijn hetgeen we natuurlijk heel veel doen. Wat ik zo pittig vind om te zien is dat die kleintjes van nog geen dag oud zo aan het vechten zijn om een tepel, er wordt echt uitgehaald met de voorpootjes, ongelofelijk wat een gedoe om een tepel terwijl ze er acht heeft. Soms zitten ze met z'n vieren te vechten om DE tepels, de tepels bij haar staart zijn duidelijk favoriet. Het is zo geweldig om op de grond te zitten en de kitjes of Lotje te aaien. Lot ligt dan helemaal languit met de kinders aan de borst. Ze spint vreselijk hard en klauwt met haar pootjes in de lucht, een en al genot voor Lot. Ik verwen haar met lekker en veel eten en volgens mij heeft ze het daar prima naar haar zin. De kitjes zijn iets aangekomen alleen het Siamese ventje was wat afgevallen, ik heb hem meteen bij Lotje aan de borst gelegd en als hij vanavond nog wat is afgevallen dan krijgt hij een flesje. Vanmiddag zat een van de kitjes aan Lotje haar tepel te zuigen terwijl Lot opstond. Blijft die doerak gewoon hangen, ze liep echt met hem/haar door de kist, zeker vacuŁm gezogen!! Ik heb de navelstrengen nog een keer met Calendua ontsmet, dat doe ik totdat ze eraf vallen. Lot heeft haar pijnstiller en ontstekingremmende druppels gehad en wat Urtica om de melkproductie te stimuleren (2 maal daags 2 korreltjes totdat ze goed melk geeft). Ik slaap voor de zekerheid (en voor mijn plezier) vanavond nog bij Lotje maar als het goed gaat dan lig ik morgen weer in mijn eigen bed.

O ik zie net dat ik mijn site moet aanpassen: bij de begin pagina staat dat wij ons huis delen met Oosters Kortharen maar sinds gisteren natuurlijk ook met 2 super Siamezen. 

Vrijdag 16 december 2005 - Lotje 68 dagen zwanger.

Ik werd rond drie uur wakker en controleerde Lotje, ze lag rustig bij de andere katten. Om een of andere reden werd ik een beetje ongerust maar wist niet waarom, waarschijnlijk duurde het me te lang voordat ze met het persen begon. Maar rond 10.15 uur was de vruchtblaas te zien die om 10.30 uur brak. Om 10.45 uur begonnen de weeŽn die eerst om de 5 minuten en toen om de 2  en later om de minuut kwamen. Zo rond een uur of 12 kwamen ze om de 30 seconden, het kon nu niet meer lang duren. Dave was rond 12.10 gearriveerd (nogmaals heel erg bedankt Dave, je was een geweldige steun en hulp) en hij was nog een minuutje binnen of er was een vochtblaasje te zien met een staartje en 2 pootjes (een stuitligging). Jammer voor lotje dat haar eerste kitje een stuit is. Het heeft Lotje een halfuur gekost om dit kitten geboren te laten worden, een havana meisje (volgens ons!). Lot deed heel goed haar werk en waste haar schoon en at de placenta op, een topmoedertje. En toen was het wachten, dit wachten duurde tot 16.00 uur toen we besloten haar een spuitje Pithon te geven hetgeen weeenversterkend werkt omdat Lot geen zichtbare weeŽn meer had. Om 16.20 kreeg ze weeŽn en meteen zagen we het vochtblaasje tevoorschijn komen. En na 10 minuten was het Siameesje geboren, een heel gaaf meisje (geloven we!). Toen was het weer stil, en na rijp beraad besloten we om een keizersnede te laten doen. Daar is Lot bevallen van drie kittens, een lilac mannetje, een siamees manneke en een lilac meisje. Dave, de assistent en ik kregen een handdoek in onze handen en een kitten om ze in leven te wrijven. Gelukkig begonnen het Siameesje en het lilac ventje gauw te ademen. Helaas is ondanks alle pogingen (20 minuten wrijven/beademing/druppels) het meisje niet wakker geworden. Zo jammer want ze was gewoon gaaf en perfect. De reden dat Lotje niet zelf de bevalling kon afmaken (en waarom dit poesje gestorven is) is dat dit lilac meisje niet goed in de houding lag. Ze lag wel met haar koppie naar beneden maar ze lag op haar rug. Een poes die meerdere keren bevallen is zou haar wel zelf naar buiten hebben gekregen omdat de doorgang wat wijder/soepeler is en ze meer ervaren is om te bevallen. Maar Lotje voor wie dit de eerste bevalling was kon dit kitten niet baren en gaf het op toen het haar te zwaar werd. Heel erg jammer.
Wel vertelde de dierenarts dat als we hadden gewacht met de keizersnede tot morgen dat dan al deze drie de kittens dood zouden zijn geweest. Gelukkig (zwak uitgedrukt) hebben we dat niet gedaan. Lot kwam snel bij uit de narcose en werd lekker in haar warme mandje gelegd, de kittens in hun eigen mandje. We wilde niet de kans lopen dat we tijden de rit naar huis een paniekerige Lot zouden hebben die niet wist wat ze met de kittens aanmoest.

Toen we thuis waren hebben we eerst de kittens (o zo lief) in de warme kraamkist gelegd en Lotje in de kamer los gelaten. Als gauw begonnen de kittens te piepen en dat was voor Lot rede genoeg om naar haar kittens toe te gaan. Ze begon ze meteen te wassen en ging liggen om ze te laten drinken. Lot gedroeg zich voorbeeldig een perfect moedertje.

De nacht was vermoeiend, ze was erg onrustig, liep steeds te miauwen naar de andere katten die beneden zaten opgesloten. Ze wilde niet lang bij haar kittens blijven. Een heftig nachtje.

Donderdag 15 december 2005 -  Lotje is 67 dagen zwanger.

Om 24.00 uur werd ik wakker door een gemekker, natuurlijk dacht ik dat het Lotje was maar het was Pim weer! Die had wat last van mannelijke hormonen en zat Noa uit te dagen tot een wedstrijd: wie is de snelste? Na een half uur heb ik beslist dat dat Noa was en heb de beide katten wat eten als beloning geven waarna ze lekker gingen slapen. Om 3.00 uur werd ik wakker van Lot, Noa lag heerlijk spinnend te drinken bij Floor en Lot mekkerde, ja echt. Ze was erg onrustig en kwam steeds terug bij de dames, ze wist duidelijk niet wat er met haarzelf aan de hand was. Na een kwartiertje begon ze Noa mee te trekken naar haar nestje, in een hoek achter de kerstboom (lekker veilig en moeilijk voor mij te bereiken). Na een uur de boel aangekeken te hebben besloot ik dat ik beter nog kon proberen wat te slapen want ik vermoed dat Lot vandaag gaat bevallen. Lot lag lekker in haar nest te slapen en Noa erbij. Om 7 uur werd de boel weer wakker en bleef Lot mekkeren en Noa mee trekken. Die had het wel gezien en begon met haar te spelen, ze snapte duidelijk niet wat er aan de hand was. Het is nu 9 uur en mijn kinderen en man zijn naar school/werken dus er is rust. Lot ligt met Pim en Noa in de kraamkist in de slaapkamer en soms hijgt ze en spint ze, dit is de eerste fase die uren kan duren. Floor zit als een kraamhulp op het bed en houdt de boel goed in de gaten. Volgens mij gaat ze vandaag bevallen, heel spannend allemaal. Alle ligt bij de hand en het is nu afwachten tot ze echte weeŽn krijgt.

Het is nu 13.30 uur en is hier rustig. Lot ligt met de katten in de kist en slaapt. Maar ze moet wel Noa bij haar hebben. Net ging Noa eruit en Lot meteen ook eruit en ze bleef haar de hele tijd mekkerend achtervolgen. Alleen met Noa bij haar in de kist is ze rustig. Nu maar hopen dat Noa dat nog een tijdje volhoudt. Voor de rest hijgt ze af en toe en spint vreemd. Maar ik voel nog geen weeŽn.

Woensdag 14 december 2005 - Lotje is 66 dagen zwanger.

Na een hele goede nacht hebben we een rustig dagje achter de rug. Helaas nog totaal geen tekenen van een aankomende bevalling, geen poes die een plekje zoekt of die met Noa begint te slepen of die heel lief mekkert. Nee niks van dit alles. Ik had op een gegeven moment het warmtedekentje in de kraamkist aangedaan. Toen ik na een kwartiertje ging kijken lagen Pim, Floor en een drinkende (bij Floor) Noa in de kist. En Lot?? Die lag er naast op het badkamermatje. Snap jij het nog? ik niet. Nou dat wordt dus zeker nog een nacht op de bank slapen. Ze weegt vandaag 4,6 kilo, ze is dus 1,6 kilo aangekomen.

Dinsdag 13 december - Lotje is 9 weken en 2 dagen zwanger ofwel 65 dagen.

PF wat een nacht. Het begon dat Noa achter de kast met een speeltje zat te spelen. Pim wilde daar graag bij maar aangezien hij iets breder is dan Noa lukte hem dat niet. Maar geen nood als je probeert een gat te krabben wil het misschien wel lukken. Mooi niet dus maar ik was wel wakker. Noa achter de kast vandaan geplukt en weer naar bed/bank. Toen kreeg Noa (het was 23.30 uur) ineens een wilde bui, die heeft echt ruim een uur met Pim door de kamer gerend en over de bank gesprongen, onnodig om te zeggen dat ik niet kon slapen. Toen ze eindelijk moe genoeg was kroop ze heerlijk bij mij onder mijn dekbed en was de rust wedergekeerd. Tot dat ik ineens wakker werd van gegraaf!!! OOO Lotje haar bevalling begint, waar is ze?? Maar het was Pim die een speeltje zocht onder het dekentje van hun lag. PF okť dat hebben we ook weer gehad. Een uurtje of zo later werd ik gewekt door Pim die zijn favoriete speeltje gevonden had (en ik dacht nog wel dat ik ze goed verstopt had). Dit is een muis met een balletje erin, dat zo'n heerlijk geluid maakt als je hem opgooit en weer opvangt. Niet echt dus, de muis heb ik maar verstopt onder mijn kussen. Om 5.30 uur werd ik wakker door gegrom, een hele diepe en lange grom. Mijn hemel wat is er nu weer aan de hand? O mijn god, Pim heeft een echte muis gevangen!!! Met moeite kreeg ik hem naar de keuken en daar probeerde ik zijn bek open te maken om de muis naar buiten te laten (okť ik woon drie hoog maar soms ben ik niet aardig tegen muizen -vooral niet na zo'n nacht/lotje haar bevalling die elk moment kan beginnen en het tijdsstip). Maar Pim weigerde de muis los te laten. Oke man dan ga je lekker met dat beest op balkon zitten. Maar omdat ik hem niet lang buiten wil laten (het is echt koud buiten) probeerde ik hem te verleiden tot een ruil: hij een lekker blikje eten en ik de muis. Nou mooi niet, die muis liet hij niet meer los. Nadat ik tot mijn botten verkleumd was (geen ochtendjas aan natuurlijk) besloot ik tot hardere maatregelen. Ik nam Pim vast en maakte met veel kracht zijn bek open (op balkon) eindelijk liet hij de muis los die meteen wegsprong, hij leefde dus nog. Nu heb ik niet het idee dat een huismuis lang zal leven op balkon in de winter maar dat vond ik even niet zo belangrijk. Dus nog geen beschuit met muisjes maar wel een levende muis!!.

Met Lot gaat het goed, geen verandering, het is nu 11.00 uur dus we zien wel wat de dag brengt. Ik ben lekker thuis en heb genoeg dingen te doen om me te vermaken en anders ga ik toch lekker een boek lezen met Lot op schoot!

Maandag 12  december - Lotje 9 weken en een dag zwanger.

Na een goede nacht rust met twee katten tegen mijn rug en twee tegen mijn buik (hetgeen niet bevorderlijk is voor het draaien) ben ik vandaag voor de laatste keer voor Lot haar bevalling gaan werken. Mijn man is thuis en belt mij zogauw er hij vermoedt dat Lot gaat bevallen. Maar gelukkig was dit niet nodig want toen ik om 16.30 uur thuis kwam was alles nog onveranderd. Op naar morgen, de dag dat ik vermoed dat ze bevalt...

Zondag 11 december 2005 - Lotje is nu 9 weken zwanger.

Nog steeds rustig hier, geen ingedaalde kittens of andere tekenen van de naderende bevalling.

We hadden gisteren de kunst kerstboom opgezet en het hele huis in kerstsfeer gebracht. Ongelofelijk hoeveel hulp en aanwijzingen we van de katten kregen. Nee de kerststal hoefde niet ingericht te worden, daar ging Noa wel in wonen. Ook sommige ballen werden uit de boom gehaald die een ander plekje moesten krijgen, vond Pim. Floor heeft de takken wat bijgesnoeid en Lotje... ach die had deze keer vanaf de bank de supervisie. Alle taken waren goed verdeeld.
De nacht was apart want na rijp beraad waren ze het alle vier er over eens dat het toch nog niet af was. Floor ging weer aan het bijsnoeien, Noa nam de kerststal onder handen en Pim kwam er achter dat de lampjes tegen het raam een heel leuk geluid maakten. Alleen Lotje bleef lekker bij mij op de bank liggen. Ze hebben me wel laten uitslapen deze keer, wel tot 6.10 uur de schatten.

Zaterdag 10 december 2005 - Lotje is bijna 9 weken zwanger.

Gisteravond heb ik voor het eerst bij de katten geslapen en het ging goed. Zo rond een uur of 6 vond Noa het tijd worden om mij luid spinnen een kopje tegen mijn neus te geven en dat was het sein van opstaan => eten. Voor de rest gaat alles prima, ik heb alles gereed staan voor de bevalling maar Lotje is zich van geen "kwaad" bewust. Ik heb even uitgerekend en als je er van uitgaat dat ze zaterdag 8 oktober bevrucht is dan is ze morgen 63 of wel 9 weken zwanger. Maar als ze donderdag 13 oktober bevrucht is dan is ze nu 8 weken en 2 dagen zwanger ofwel 58 dagen. Als ik uitga van de laatste optie dan zouden de kittens  a.s.  maandag 60 dagen zijn en dus levensvatbaar. Nu maar hopen dat ze het tot die tijd uitzingt. Ze eet en speelt nog volop en de kitjes zijn ook nog niet ingedaald, ook zijn haar melkklieren nog niet opgezwollen. De kitjes bewegen rustig in haar buikje wat mij nog steeds vertederd. Tot op heden ben ik nog erg rustig, ook de wetenschap dat Maaike en Dave hier naartoe komen als de bevalling zich aanmeldt geeft een rustig gevoel. Ook Trudy heeft aangeboden dat ik haar dag en nacht mag bellen als de bevalling begint en ik met vragen zit. De wetenschap dat deze ervaren foksters mij zo helpen en bijstaan geeft mij veel rust en ik zie de bevalling dan ook met vertrouwen tegemoet. Of dat nog zo is als Lot begint weet ik niet, maar dat zien we dan wel weer.

Woensdag 7 december 2005 - Lotje is 8,5 week zwanger.

Toen ik haar vandaag aaide keek ze me al aan met een blik van "laat me met rust". Eigenwijs als ik ben ging ik door met aaien en ook heel zachtjes tegen haar praten. Ze liet toen duidelijk merken dat mijn aanwezigheid niet op prijs werd gesteld door in mijn hand te bijten, iets wat ze nooit doet. Ik trok niet meteen mijn hand weg maar praatte rustig door. Tja en toen werd ik even wat harder in mijn hand gebeten. Mevrouw wenst momenteel met rust gelaten te worden en wie niet wil luisteren die zal het voelen.... Ik denk niet dat zij een moedertje zal zijn die haar kitjes door Jan en alleman zal laten aanhalen, nee ik denk dat ze aardig fel zal reageren naar iedereen die haar kitjes wilt aanraken. Dat beloofd nog wat voor over een weekje of zo. Voor de rest gaat het goed, niks te melden eigenlijk. Ze eet/slaapt en doet waar ze zin in heeft. Ze is nog niet aan het zoeken naar een nest, meestal ligt ze op ons bed!!!!!

Zaterdag 2 december 2005 - lot is morgen 8 weken zwanger.

Lot haar bevallingsdatum komt al aardig dichtbij en ik moet zeggen dat ik tot op heden nog erg rustig ben. Alles is in huis, van de week heb ik de kraamkist in elkaar gezet en Floor/Pim en Noa vinden hem geweldig. De dame waar hij voor bestemd is vindt het alleen prima als het warmtedekentje aan staat, zo niet dan gaat ze op de vensterbank boven de radiator  liggen => lekker warm! Het gaat goed met Lotje, deze week verraste ze mij een paar keer door als een gek door het huis te rennen en over de bank heen te vliegen, gezellig samen met Floor. Grappig gezicht die dikke tante met haar zijtassen zo te zien rennen. Ze is weer lekker aangekomen want ze weegt nu 4,4 kilo, als dit zo doorgaat haalt ze de 5 kilo wel. Ze eet goed en ze is lekker aanhalig, gewoon een gezellige dikke meid. Ik voel nu ook geregeld de kittens in Lotje haar buik bewegen, ook zag ik deze week haar buik een beetje bewegen. Het was een leuk gezicht en het geeft een goed gevoel om de kleintjes geregeld even te voelen trappelen. Lot haar tepels beginnen ook al wat op te zwellen, alles wordt in paraatheid gebracht voor de kitjes, geweldig. Ik heb van Trudy (nogmaals bedankt) een pakketje gekregen met diverse pillen voor Lotje. Sinds vandaag krijgt Lot elke dag een pil Caulophyllum wat het geboortekanaal soepeler maakt en het bevordert het doorzetten van het geboorteproces en vergemakkelijkt daardoor het werpen.

Voor na de bevalling heb ik nu in huis:

Urtica urens 30c pillen => Stimuleert de vochtproductie en verhoogt zo de melkgift bij zogende poezen.

Sabina pillen => Wanneer de poes met weeŽnzwakte te kampen heeft werken deze tabletten stimulerend op de baarmoeder. Niet alleen bewerkstelligen de tabletten sterkere weeŽn, ook achtergebleven nageboorten worden beter uitgedreven.

Alles is dus nu in huis en nu is het afwachten wanneer de bevalling inzet.

Noa heeft eindelijk de brokjes ontdekt, die at tot op heden alleen blikvoer en versvoer. Maar ineens heeft ze de smaak te pakken, gelukkig maar want in brokken zitten goede voedingsstoffen en ze zijn ook goed voor haar tanden.

Vrijdag 25 november 2005 - Lot is bijna 7 weken zwanger.

Ik heb net voor het eerst de kitjes in Lotje haar buik voelen bewegen, van die kleine tikjes tegen je hand. Zo leuk om dit weer te voelen. Lot gaat lekker, ze weegt nu 4 kilo dus ze groeit gestaag. Ze zit doorlopend in de groep en trekt zich nog niet terug om een plekje te zoeken. Ik moet nog de kraamkist/doos regelen maar voor de rest is alles in huis wat ik voor de bevalling in huis wil hebben, zie bevallingsuitrusting. Lot begint ook wat aanhaliger te worden, ze komt nu geregeld op sch0ot zitten en laat zich nu ook door de kinderen makkelijk aanhalen, dit was in het begin van haar zwangerschap wel anders. Als de kinderen er aankwamen dan was ze al weg. Gelukkig begint ze zich steeds beter te voelen en zoek ze ons steeds meer op.

Noa begint een aardige snoeper te worden, kaas/geroosterd brood/korsten brood/droge gekookte macaroni/melk/chocolade melk eet (nou lees: steelt) ze. Voor de rest gaat het prima met haar, ze groeit lekker door en past goed in de groep. Met andere woorden een heerlijk meidje.

Zaterdag 19 november 2005 - Lot is morgen 6 weken zwanger.

We zijn inmiddels een weekje verder en het gaat hier gelukkig nog steeds goed. Lot wordt zichtbaar dikker en haar humeur veranderd. Ze zoekt wat meer toenadering bij mij, ze gaat dan heel lief miauwen en komt naar me toe. Als ik haar dan aanhaal begint ze te spinnen,  we genieten samen van deze momenten. Helaas vindt ze het maar niks als er een van de andere katten er bij komt want dan is het feest afgelopen. Voortaan hebben Lot en ik onze knuffel momenten dus achter een dichte deur, dat is voor haar een stuk rustiger. Ik schiet al aardig op met de bevallingsuitrusting, ook heb ik geregeld dat ik rond haar bevallingsdatum vrij ben. Alleen maandag 12 december moet ik werken maar dan is mijn man thuis. Mocht Lot besluiten op die dag te bevallen dan belt mij man bij en ben ik binnen een half uur thuis.

Met Noa gaat het echt super, ik word steeds gekker op dit meisje. Ze is zo anders dan de andere katten. Ze eist eten, ze blijft heel hard schreeuwen totdat ze iets te eten krijgt. Laatst moest ik lachen, ik had haar en Lotje even apart voor het eten gezet en deed de inhoud van een blikje op een bord. Toen ik het wilde platprakken zette ze haar poot op de lepel. Met andere woorden:  afblijven!! Zou je haar niet!! Ze vindt broodkorstjes en kaas erg lekker en probeert dit dan ook elke keer van ons bord af te pikken. Wat ik zo vreselijk lief vind is dat als ze haar buikje vol heeft gegeten dat ze dan echt ik coma valt op je schoot. Als je haar dan met je twee handen optilt past ze daar nog in, echt een heel lief pakketje. Het is een vreselijke dondersteen waar we allemaal gek mee zijn. Ik ben wel benieuwd hoe deze meid gaat reageren op de kitjes als ze er straks zijn.

Zaterdag 12 november 2005 - Lot is morgen 5 weken zwanger.

Hier gaat alles goed, het was een heerlijk rustig weekje met gezonde en heerlijke katten die lekker in hun vel zitten en in goede harmonie leven met elkaar. Lot groeit rustig verder en blijft op haar tijd wat humeurig, vooral Noa krijgt af en toe een tik. Maar zij is dan ook diegene die haar het meeste lastig valt met spelen. Floor wilde vanmiddag ook met Lotje spelen maar daar heeft ze gewoon geen zin in. Ze ligt het liefst bij mij op schoot of in de doos die in de huiskamer staat. Die doos (een hele grote) werd door de kinderen omgetoverd tot poppenhuis met een deurtje en diverse raampjes. Ze deden er een dekentje in en gingen toen even naar boven om poppen etc te halen. Tja toen ze terug kwamen zat Lot erin.  Ze zag het ineens helemaal zitten of liever gezegd liggen, dit was HAAR huis, de andere katten mogen er ook wel bij liggen maar zij zit er het meeste in. De doos is nu dus door de kinderen bevorderd tot bevallings- en kittenhuis!!!

Noa heeft een zelf maar een plekje uitgezocht waar ze rustig kan liggen en dan is op de radiator in de keuken. Lekker warm aan haar buikje en pootjes, ook niet onbelangrijk is dat het heel dicht bij het eten is.....

Woensdag 9 november 2005 - Lot is 4 weken en 3 dagen zwanger, we zijn op de helft.

 

Ik heb aan Maaike gevraagd na hoeveel dagen Lot haar moeder en oma ongeveer bevallen zijn (dit kan erfelijk bepaald zijn). Beide dames zijn rond de 65 dagen bevallen. Mocht Lotje deze traditie voortzetten dan zal ze rond 13 december bevallen, ik hou deze datum maar aan als vermoedelijke bevallingsdag. Hiernaast een foto van de zwangere Lot, op de foto is nog weinig te zijn maar wij zien wel degelijk een verschil met een paar weken terug. Toen ik met haar twee weken geleden naar de dierenarts ging woog ze 3 kilo en vanochtend woog ze 3,4 kilo. Ze is dus lekker aan het aankomen, hetgeen ook wel nodig was. Ze ziet er nu ook een stuk beter uit, en die buik... nou die gaat vanzelf wel uitdijen als ze zo blijft dooreten. 

 

Dinsdag 8 november 2005 - Lot is 4 weken en 2 dagen zwanger.

Het gaat goed, ik kan niet anders zeggen. Ik heb vannacht lekker in mijn eigen bed geslapen en toen ik vanochtend beneden kwam stond het spul voor de deur te wachten. Noa begon meteen te schreeuwen dat ze honger had. Ik geef haar en Lot apart eten (5-6 keer per dag), Pim en Floor hebben pech. Ik heb zo gelachen vandaag. Op een gegeven moment denk ik wat doet Noa nu bij Pim.... En ja hoor ze lag bij hem te drinken, nou ja zeg het moet niet gekker worden. Pim was haar druk aan het wassen en Noa was spinnend op een pluk haar aan het sabbelen!!!

Vandaag zag ik voor het eerst roze tepeltjes bij Lotje, dat is makkelijk te zien want haar buik is natuurlijk nog kaal van de echo. Het gaat goed met haar, soms wat humeurig maar dat vind ik alleen maar grappig om te zien. Ik realiseerde me dat ik nu serieus moet gaan werken aan mijn kittencontract, een van de klussen die steeds niet nodig waren maar nu Lot zwanger is moet ik dat toch klaar hebben voordat er eventueel mensen geÔnteresseerd zijn in een Thisabor kitten.

Maandag 7 november 2005.

We hebben lekker samen geslapen ook al houdt ze me wel veel wakker met haar gespin en gespeel. Onder de dekens slapen vindt ze geweldig alleen het gevolg daarvan is dat ik geen oog dicht doe. Ik hou mijn hart vast dat ik op haar ga liggen. Ik verplaats haar dan maar naar boven in mijn nek maar hoe leuk het ook is, met een spinnend motortje naast je oor slaap je ook niet echt. Maar dat vind ik niet erg, het is zo'n lekker ding. Als het vandaag ook zo goed gaat durf ik haar vanavond wel bij de andere katten te laten slapen. Aan de ene kant vind ik het wel jammer (zo'n moppie bij je in bed is natuurlijk heerlijk) maar hoe sneller de groep volledig aan elkaar gewend is hoe beter.

Nou het is vandaag heel goed gegaan. Ik sta er echt van te kijken. Ze hebben zelfs al met zo'n vieren bij elkaar gelegen en Noa zit Pim aardig achter zijn vodden. Floor en Lot doen het wat rustiger aan, die vinden haar wel okť maar om nu meteen rondjes te gaan rennen is nog even teveel gevraagd. Ik moest vanmiddag enorm lachen. Noa lag bij Lotje en probeerde bij haar te drinken.... Nou ze kon een mep krijgen van Lot, die is daar duidelijk nog niet van gediend. Ik durf ze vanavond bij elkaar te laten slapen, wel laat ik de hele beneden verdieping open zodat ze op diverse plekjes kunnen gaan slapen. Noa is zo'n lekkertje, als ze gegeten heeft dan wil ze heel graag kroelen en ze spint dan enorm hard. Ze kan er geen genoeg van krijgen, als je dan even stopt met aanhalen dan pakt ze je hand beet en bijt er heel zachtjes in en begint enorm veel kopjes te geven. Ik ken dit niet van de andere katten en geniet er enorm van. Het is een heerlijk ding en ik ben heel blij met deze meid die we van Maaike en Dave hebben "gekregen". 

Zondag 6 november 2005.

Gisteren zo rond een uur waren we bij Maaike en Dave om Noa op te halen, o wat een kleintje is het nog als je haar vergelijkt met Pim, Floor en Lotje. Nadat we zeer gezellig gekletst hebben over katten en natuurlijk ook over Lotje haar zwangerschap (ik heb al wat tips en adviezen gekregen van wat ik allemaal kan aanschaffen, altijd handig een ervaren fokster) was het tijd om afscheid te nemen. Noa was heel rustig in de auto en zat ons een beetje aan te kijken met een blik van: ik vind alles prima.  Thuis hebben we Noa eerst in de kamer van ons zoontje gezet om even bij te komen van de reis en een beetje te kunnen wennen aan ons. Toen ik na een paar uur Noa mee naar beneden nam werd er wel vreemd door de andere katten naar haar gekeken maar ze waren opvallen rustig. Oke er wel een  beetje geblazen en gegromd maar aanzienlijk minder dan toen Lotje bij ons kwam wonen. Waarschijnlijk zijn ze er al aan gewend dat er iedere keer een andere kat binnen komt door Lot haar logeer partijen. Ook denk ik dat de Feliway stekker helpt die ik al een paar dagen in huis heb. Noa vindt het allemaal erg spannend en loopt steeds naar de katten om te snuffelen. We blijven natuurlijk steeds bij de katten.

 

 

Na een paar uur verbaasde Pim me enorm met een lik party met Noa (gelukkig waren we net foto's aan het maken). Pim lag bij mij op schoot en Noa klom erbij. Eerst keek hij heel vreemd maar toen begon hij haar koppie te wassen.

Ongelofelijk dat dit zo snel gaat. Floor vindt haar nog het engst, hetgeen mij erg verbaast omdat zij Lotje als eerste accepteerde en ook bij haar liet drinken.  Maar ik heel blij hoe het tot nu toe gaat. Noa vindt het allemaal wel prima, zo te zien is ze een lekkere knuffelkont. Ze loopt wel geregeld te roepen om haar mama en vriendjes (haar miauwen is een nog zo'n heel lief geluidje).  Ze heeft al lekker gegeten en de kattenbak ontdekt, volgens mij voelt ze zich wel op haar gemak. 

 

 

 

Met Lot gaat het goed, ze speelt zelfs al weer een beetje en komt meerder malen per dag vragen om eten. Natuurlijk krijgt ze dat. Ik vraag met toch af of Lot zonder de homeopathische middeltjes ook zwanger zou zijn geworden, maar daar zullen we niet achter komen. Wel vind ik het opvallend dat ze na drie bezoekjes zonder pillen niet zwanger werd en de vierde keer met pillen wel zwanger terug kwam. Gelukkig heb ik het geprobeerd met deze middeltjes. Ik hou het zeker in mijn achterhoofd mocht ik met Lotje verder fokken, dan gaat ze tegen die tijd weer aan de druppels en pillen.

Vrijdag 4 november 2005.

Dave en ik zijn vandaag naar de dierenarts geweest. Na diverse gesprekken met ervaren fokkers over wat er aan een gesloten baarmoederontsteking (volgens mijn dierenarts zou Lotje dit kunnen hebben) zou kunnen gedaan worden, heb ik besloten dat mocht Lotje een gesloten baarmoederontsteking hebben ik haar zou laten castreren. Of de dierenarts zou met een wondermiddel moet komen hetgeen ik niet verwachte. Ik wilde het Lotje niet aandoen dat ze allerlei spoelingen zou moeten ondergaan diverse medicatie zou krijgen. Ik heb dit besloten omdat ze moeilijk zwanger wordt, wel had Maaike aangeboden dat mocht ze nu niet zwanger zijn dan mocht ik Lotje brengen bij Jim (de vader van Noa), zou ze hierna nog niet zwanger zijn dan zou ik haar laten castreren.  Heel jammer maar soms moet je kijken naar de poes en kiezen wat voor haar het beste is.

Maar hoe anders kan het lopen in het leven, gelukkig maar.

De dierenarts nam eerst bloed af bij Lot en daar zag ze dat ze geen ontsteking had. Gelukkig heeft ze dus geen baarmoederontsteking, maar wat heeft ze dan? Op naar het echo apparaat. Lot werd op haar rug in een rubbermat gelegd en haar buikje werd kaal geschoren. De dierenartsassistent en ik hielden haar pootjes vast en gelukkig bleef Lotje rustig liggen. Nadat ze geschoren was werd er gel op haar buik gespoten en ging de dierenarts met het echo apparaat over Lotje haar buik. Eerst zag je haar blaas en toen wat rondjes, mogelijk keutels of zou ze toch zwanger zijn? Omdat ze een nieuw apparaat hadden waarbij je meer ziet ging ze daarmee over Lot haar buik en kijk..... kittens. Lot is zwanger!!! De tranen liepen over mijn wangen. Toen begon ze te tellen (alsof mij dat interesseerde, LOT IS ZWANGER). Maar okť toch wel leuk om te weten hoeveel kitjes ze nu draagt. In een hoorn zitten drie kitjes en in de andere twee of drie. Lot is zwanger van 5 of 6 kittens!!! ONGELOFELIJK. Het was heel leuk om de kitjes te zien, sommige bewogen niet maar andere zag je bewegen. Je zag hun pootjes en staartjes, zo lief. Tja en dan heb je dus ineens een zwangere poes, die waarschijnlijk door haar zwangerschap wat bevattelijk is en daardoor zo ziek. We gaan dapper door met de pillen en gaan haar nog meer verwennen dan we al deden. Thuis werd er even naar haar gegromd door Pim maar al gauw was hij samen met Lot haar buik te ontdoen van de vieze gel. Natuurlijk heb meteen Maaike en Trudy gebeld die ook enorm blij zijn dat ze zwanger is. Waar ik wel blij om ben en opvallend vind is dat ze nu meteen lekker vaak aan het eten is, gelukkig maar want ze is toch wel door haar ziekte erg mager geworden. Haar gedrag was de laatste weken wel veranderd, niet qua eten of slapen maar meer haar humeur. Ze gaf namelijk af en toe ons zoontje een corrigerende tik als hij met haar wilde knuffelen (overigens zonder haar nageltjes uit)  en ook blies ze af en toe tegen de katten als die iets deden wat ze niet leuk vond. Ik weet dat aan haar ziekte maar ze is gewoon humeurig omdat ze zwanger is, grappig he?

Tja en dan ga je natuurlijk rekenen: wanneer moet ze ongeveer bevallen?  Ze is op 8 oktober voor de eerste keer gedekt, dan heeft de eisprong op 9 oktober plaatsgevonden  en als je die datum intikt op de site http://www.purrinlot.com/preg.htm  komt je op de vermoedelijke bevallingsdatum (ze gaan daar uit van een draagtijd van 63 dagen) van 11 december, dat is al over vijf weken. Dat wordt de aankomende tijd niet alleen sinterklaas cadeautjes kopen maar ook spulletjes voor de bevalling en de periode net daarna. Geweldig.

En nog meer goed nieuws: de dierenarts zag geen reden dat we Noa niet zouden ophalen aanstaande zondag. Allemaal goed nieuws dus. Ik kan het nog niet allemaal bevatten maar dat komt van zelf wel, ik hoop zo dat we de nare tijd achter de rug hebben en nu een leuke tijd tegemoet gaan.

Donderdag 3 november 2005.

Op zich gaat het beter met Lotje, ze eet weer wat en zit ook geregeld in de kamer bij de andere katten. Ze spint niet erg en wilt eigenlijk niet aangehaald worden. Wel komt ze 's avonds bij mij en de andere katten op schoot zitten. Omdat Maaike en ik ons toch zorgen maken gaan we morgen met Lot naar Maaike haar dierenarts voor een echo en een volledig bloedonderzoek. We willen weten wat er met Lot aan de hand is, dit gaat zo niet langer.

Tja en door al mijn zorgen om Lot gaat de tijd wel erg snel, zo snel dat ik me net pas realiseerde dat we Noa zondag gaan ophalen. Morgen maar meteen met de dierenarts overleggen of het verantwoord is om haar hier naar toe te halen, zo niet dan mag ze nog even bij Maaike blijven.....

Dinsdag 1 november 2005.

Het is weer mis met Lotje, gisteren begon ze weer vocht te spugen en ze at niet meer. Ook vandaag spugen en niet eten dus ben ik vanavond  met haar weer naar de dierenarts geweest, uitslag:  Lot heeft weer een beginnende keelontsteking. Ze heeft geen koorts maar toen de dierenarts de thermometer uit Lotje haalde zat deze onder vreselijke stinkende dunne poep. Volgens de dierenarts zijn haar darmen iets van streek, hetgeen kan komen door de Amox. Lot heeft weer een injectie gekregen met Tolfedine en Primperit en pillen Primperit  (8 dagen) en Finidiar (14 dagen, voor haar darmen). De dierenarts heeft natuurlijk ook gevoeld of Lotje zwanger is maar dat kon ze niet met zekerheid zeggen. Wel voelde ze iets maar of dit ampullen zijn of een harde keutel kon ze niet zeggen! Ze vertelde me dat ze misschien een gesloten baarmoederontsteking heeft. Maar een bloedonderzoek of een echo vond ze in dit stadium niet noodzakelijk omdat ze levendig genoeg was! Een beetje overdonderd ben ik naar huis gegaan.....

Zondag 30 oktober 2005.

Alles gaat gelukkig weer goed hier na een paar heftige dagen. Lotje heeft namelijk keelontsteking gehad en spuugde veel en weigerde te eten. Na twee bezoekjes aan de dierenarts en een kuur met Amox (4 dagen) , Tolfedine (2 dagen) en Primperan (8 dagen) is ze er weer bovenop. Volgens de dierenarts kunnen deze medicijnen geen kwaad voor de eventuele kittens die ze misschien draagt. Inmiddels eet Lotje weer een paar dagen en begint ze gelukkig wat aan te komen. Ik heb net nog eventjes haar buikje bekeken maar daar zijn nog geen veranderingen waar te nemen, gisterenavond was het drie weken geleden dat ze voor het eerst gedekt is door Boysie. We wachten af, zolang ze niet krols is heb ik nog hoop.

Met Noa gaat het goed, ze groeit flink volgens Maaike, loopt heerlijk voor je voeten, kletst de oren van je hoofd en is een lekkere meid. Ja dat zal allemaal wel maar ik wil dat graag zelf beoordelen. Gelukkig hoeven we niet lang meer te wachten want volgende week zondag gaan we haar halen. PF wat duurt wachten toch lang. We hebben gisteren maar alvast een grote rieten mand gekocht voor als ze straks hier is. Ja vier katten passen natuurlijk niet in dat kleine mandje meer!!!

Donderdag 20 oktober 2005.

Het gaat weer goed met de katten, ze slapen weer bij elkaar en spelen alsof Lotje nooit is weggeweest. Nog 2-3 weken en dan hoop ik roze tepeltjes te zien.

Zondag 16 oktober 2005.

Lotje heeft vannacht nog wel apart geslapen maar ik heb vandaag de kattenbak en etensbakjes weggehaald. Vanaf nu laat is de katten bij elkaar. Het gaat goed, okť ze liggen nog niet bij elkaar in een mandje maar dat komt vanzelf wel. Wat opvalt is dat ze toch weer wat bangerig is, dit komt waarschijnlijk omdat ze geen rustgevende druppels meer krijgt. Voor de rest ruikt ze nog wel iets naar Boysie maar die geur zal ze wel kwijt raken als Pim en Floor haar gaan likken.

Zaterdag 15 oktober 2005.

Het gaat al wat beter tussen de katten alleen is nu Lotje degene die gromt en blaast, niet echt tegen Floor maar meer tegen Pim. Maar ik vertrouw ze wel zoveel met elkaar dat als we weg gaan dat we alle deuren van het huis open laten zodat ze bij elkaar kunnen. Nog even en ze liggen weer heerlijk met z'n drieŽn in een mandje. Nu wordt het weer spannend, een week geleden is ze voor de eerste keer gedekt en meestal kan je na vier weken al de eerste symptomen van de zwangerschap waarnemen: roze tepeltjes. Dus over drie weken hoop ik goed nieuws te hebben.

Nou we zijn eruit hoor! Star gaat hier Noa (wat rust, troost en vrede betekend) heten, deze keer kostte het ons veel moeite om een naam te vinden die we bij haar vonden passen maar voorlopig is het Noa, nu maar hopen dat als ze hier is we de naam nog bij haar vinden passen, nog drie weken dan komt ze al. Tje het wordt druk over drie weken, Lotje iedere keer op haar rug leggen om te controleren of ze zwanger is en Noa komt. De vooruitzichten zijn geweldig, nu maar hopen dat het deze keer gaat zoals ik graag wil........

Vrijdag 14 oktober 2005.

We hebben vandaag Lotje weer opgehaald bij Trudy. Na een gezellig uurtje praten over de katten gingen we naar het katerverblijf waar Boysie en Lotje zaten, zogauw Lotje me zag kroop ze weg onder de stoel! Na wat aandringen van onze kant zat ze eindelijk in haar reismandje en konden we weer richting Amsterdam gaan, hopelijk voorlopig voor de laatste keer. Onderweg heeft ze ons aardig bijgepraat en eenmaal thuis werd er door de katten flink geblazen en gegromd. Lot hebben we apart van de andere katten laten slapen want we hadden niet echt het idee dat ze elkaar gezelschap op prijs stelden.

Donderdag 13 oktober 2005.

Trudy belde dat het stel elkaar vandaag nog een keertje erg lief vonden!!! Ze nemen het ervan gelukkig. Morgen is hier alles weer als vanouds, nou ja eerst moeten Pim en Floor nog even wennen aan Lotje maar dan is het weer een tijdje rustig in huize Thisabor, totdat Star komt natuurlijk (nog 3 weken en 4 dagen).

Woensdag 12  oktober 2005.

Alles gaat prima met Lotje, ze doen het wel rustiger aan maar het vuur is duidelijk aan het uitgaan. Vrijdagochtend gaan we haar halen en dan hoop ik dat de katten weer gauw met z'n allen in een mandje liggen. Ik moet trouwens een grotere mand gaan kopen want als Star over 3-4 weken komt dan is de huidige mand een beetje te klein aan het worden. En als er dan over 9 weken kittens komen dan wordt het helemaal stapelen. Maar oosterlingen kunnen aardig stapelen dus zo groot hoeft de mand ook weer niet te worden.

Dinsdag 11 oktober 2005.

Trudy belde dat Lot Boysie over zijn kop heeft gelikt, nou dan heeft ze het wel erg naar haar zin. Nog even en ze wilt niet meer terug naar Pim en Floor. Die twee hebben trouwens alleen vrijdag nacht wat gemauwd maar voor de rest merk ik eigenlijk niet dat ze haar missen! Lot is vandaag ook nog meerdere keren gedekt en we gaan haar donderdag of vrijdag avond halen. Het zal dan wel weer even wennen zijn voor de katten maar ik denk dat het net zoals de vorige keren na 2 dagen weer helemaal goed is. Ik ben blij als ze er weer is, we missen haar toch wel die kleine meid!

Maandag 10 oktober 2005.

Het gaat goed tussen de twee geliefden, de liefde wordt aardig bedreven en Lot is ook aanzienlijk rustiger dan de vorige keren. Hetgeen waarschijnlijk komt door de druppels. Trudy geeft ook trouw de pilletjes aan haar en nu maar hopen dat het aanslaat. Voorlopig heeft Lot het erg naar haar zin en we laten haar daar ook nog even.

Zondag 9 oktober 2005.

Geheel onverwachts zijn we vandaag bij Maaike en David langs geweest en natuurlijk ook bij Star (we kunnen het maar niet eens worden over haar nieuwe naam). Alles gaat prima met het meidje, ze groeit en bloeit en het is een brutale donder. Het is een lekker ding dat heerlijk spint als ze bij je ligt. We kunnen niet wachten met haar mee te nemen. Maar ze moet nog even wat groeien en dan gaan we haar over vier weken halen. Nog vier weken!!!

Lot en Boysie hebben een prettige dag gehad en ze zijn behoorlijk verliefd op elkaar, dat klinkt allemaal erg goed. Zou het deze keer wel lukken? Over 4-5 weken weten we het.

Zaterdag 8 oktober 2005.

Alles gaat goed met Lot en Boysie, Trudy hoorde vannacht wel een schreeuw maar of dat nou Lot was wist ze niet zeker. Wat ze wel zeker weet is dat ze vandaag zo rond 19.30 uur gedekt is. Geweldig en nu maar hopen dat ze elkaar nog een aantal dagen erg leuk vinden.

Vrijdag 7 oktober 2005.

Vanavond hebben we Lotje weggebracht naar Trudy. Na een kwartiertje hebben we Lotje bij Boysie gezet. Madammeke deelde meteen een paar welgemikte tikken uit op zijn kop en kont. Vervolgens liet ze even blazend weten wat ze van dit alles vond en kroop toen onder de stoel. Onder het genot van een kop koffie en wat fris hebben we gezellig zitten kletsen met Trudy en heerlijk gekroeld met de vijf sealpoint kittens van 12 weken, mijn hemel wat een geweldig stel is dat. We hebben enorm gelachen en genoten van alle capriolen die ze uithaalde, wij hopen dat er over een aantal maanden ook zulke katjes door ons huis rennen en spelen, wat zullen we daar dan enorm van genieten. Toen we weggingen zat Lotje nog onder de stoel met een blik van "zo daar kom je niet bij!" en Boysie op de stoel. Morgen maar bellen of het stel al samen op of onder de stoel zit. 

Donderdag 6 oktober 2005.

Door omstandigheden ben ik vorige vrijdag gestopt met de pillen en druppels voor Lotje, ze rende al weg als ze me aan zag komen met de pillen. Ze is nu dus bijna een week pilloos en wat schetst mijn verbazing vanmiddag... Lot begint krols te worden. Ik heb meteen Trudy gebeld en we gaan haar morgenavond naar Boysie brengen, wel weer spannend want het is ruim twee maanden geleden dat we haar voor de laatste keer naar Trudy brachten. En nu maar duimen dat ze deze keer wel opneemt. Ik heb nog voor 6 dagen pillen dus daar begin ik  morgenavond weer mee. Ik heb Pim en Lot meteen weer van elkaar gescheiden.
Ik heb Maaike ook even gebeld om het haar te vertellen en te vragen hoe het met Star (we hebben nog steeds geen geschikte naam gevonden voor dit meisje) gaat. Ze groeit goed en het is een zeer sociale poesje. Een heerlijk katje volgens Maaike, ik kan niet wachten totdat we haar kunnen halen. Ze is nu ruim 8 weken dus we moeten nog 4-5 weken geduld hebben. Het zou wel geweldig zijn als Lotje nu wel opneemt, dan komt Star hier over 4-5 weken en dan hopelijk over 9-10 weken de kitjes van Lotje. Je snapt dat dan de champagne hier rijkelijk zal vloeien. We zullen zien of deze droom uitkomt.

Zaterdag 24 september 2005.

Ik heb deze week contact opgenomen met diegene die me de homeopathische spullen heeft verschaft met de vraag of ik door moet gaan met geven omdat het nu vier weken is dat ik Lotje de pillen en druppeltjes geef en Lot nog niet krols is. Volgens haar zit Lotje betreffende haar cyclus nu in een rustperiode en moet ik gewoon doorgaan met geven, wel zal ik volgende week weer nieuwe pillen en druppels moeten kopen want ik ben er bijna doorheen.

Gisteren heb ik een tijdje met Trudy gesproken en omdat Lot haar krolsheid nog steeds op zich laat wachten en we natuurlijk niet weten wanneer ze krols wordt laat ik vanaf vanavond de katten weer bij elkaar. Ze zijn dan drie weken gescheiden geweest en ik ben blij dat ze nu weer dag en nacht bij elkaar zijn. Zogauw ik ook maar iets vermoed van een aankomende krolsheid gaat Lot weer apart zitten en bel ik Trudy dat ik haar kom brengen, ik ben benieuwd wanneer dat zal zijn.

Met Star gaat het goed volgens de laatste berichten, ze is aankomende dinsdag 7 weken en hoewel ik een aantal weken nog niet de kriebels had van nog.. weken en dan komt ze krijg ik nu wel zoiets van: tje nog 6 weken en dan komt ze pas. MMM misschien moet ik in die tussentijd toch nog maar nog een keertje langs gaan  bij Maaike om te knuffelen met het meidje.

Zaterdag  17 september 2005.

Maaike belde op dat alles heel goed gaat met Star, ze speelt heerlijk met haar familie en heeft inmiddels ook al de trap ontdekt! Vandaag is Annemarie Huijbrechts van cattery Sweet Cats bij Maaike geweest en die vond Star qua type erg mooi.  Het uitgangspunt van Maaike en mij is om gezonde sterkte katten te fokken zonder lijn- en/of inteelt. Dit kan soms  ten koste gaan van het type maar als iemand als Annemarie zegt (die geregeld met haar katten naar shows gaat en er verstand van heeft) dat ze een mooi profiel heeft en een goede oorstand dan ben ik best wel een beetje trots op dit meisje. 

Met Lot gaat het goed, ze slikt trouw haar pillen en druppels en is nog steeds gescheiden van Pim. Wel laat ik ze af en toe onder toezicht bij elkaar en dat wordt door beide zeer gewaardeerd. Ze rennen dan als gekken door het huis en stoeien wat af om vervolgens op mijn schoot in slaap te vallen. Ik hoop dat ze gauw krols wordt want dit vindt ik geen ideale situatie. Ik snap trouwens niet waarom ze nog niet krols is geworden, volgens mijn berekening had ze het vorige week al moeten worden.... Maar wie heeft er ooit katten gehad die zich hielden aan jouw planning?

De druppeltjes die haar een beetje rustig moeten maken werken wel. Voorheen was het dat als ze op ons bed lag te slapen en er kwam een van de kinderen de trap op gerend dat vloog ze onder het bed. Laatst kwam onze dochter naar boven gerend en wierp zich op ons bed. Maar Lotje bleef gewoon liggen hetgeen genoeg zegt dat de druppels werken, nu de pillen nog!

Zondag 11 september 2005.star05

We zijn vandaag bij Maaike en David geweest en we zijn allemaal erg gecharmeerd van Star. Ik had met mezelf afgesproken dat ze als ze schuw zou zijn het feest niet doorgaan (sterk he?) Nou maar ik ben om hoor, ze is heel lief en totaal niet schuw. Haar moeder is een heerlijke kroelkont en we hebben natuurlijk ook kennis gemaakt met haar vader Jim. Hij moest wel even wennen aan al die volwassenen en kinderen in zijn verblijf maar hij ging al gauw in zijn mandje liggen om alles rustig te bekijken. We hebben bij Maaike en David een zeer aangename middag gehad en we hebben natuurlijk uitgebreid geknuffeld met de katten. Tja en dan mag je kiezen! In goed overleg met Maaike is het het poesje geworden waar Maaike haar eerste voorkeur al naar uit ging omdat ze qua bouw steviger is dan haar zusje. Maar ik denk dat ik zo wie zo dit meisje gekozen zou hebben omdat ze lekker aanwezig was zoals een oosterling behoort te zijn en ik vind haar aftekening erg mooi. Ze is nu bijna vijf weken en we gaan haar over een maandje nogmaals bezoeken en reken maar dat ik geregeld Maaike bel om te vragen hoe het met haar gaat. Nu nog een naam bedenken, altijd een leuke bezigheid. Meer foto's van Star zijn te bewonderen in het fotoboek.

Donderdag 8 september 2005.

We zijn nu wat dagen verder en Lot is nu bijna 2 weken aan de druppels en volgens mij is ze wat rustiger geworden, ook is ze erg lief en geniet van de aandacht die ze krijgt. Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat ze volgens mij tegen haar krolsheid aanzit! Ik geeft de pilletjes trouwens een half uur voordat ze eten krijgt 's avonds want ik heb gehoord dat homeopathische middelen via het slijmvlies worden opgenomen en dat gaat het best in een schone mond. Zij en Pim zitten nog steeds gescheiden en vinden dit geen succes, we laten ze af en toe onder toezicht bij elkaar en het is opvallend dat Lotje dan echt Pim zijn aandacht vraagt. Ze geeft hem kopjes en gaat tegen hem aan lopen, reageert hij niet omdat hij het etensbakje interessanter vindt dan haar!!!! dan bijt ze hem zachtjes in zijn poten. Ik ben blij als het stel weer heerlijk bij elkaar kan zijn, maar eerst mag Lotje nog een keertje uit logeren.

En dan nog een leuk berichtje, we gaan zondag bij Maaike kijken naar Star en haar zusje, we zijn erg benieuwd hoe we hun vinden en of we vallen voor haar....... , ik ben erg benieuwd.

Zondag 4 september 2005.

Sinds gisteren houden we Lot en Pim gescheiden hetgeen beide niet leuk vinden wat ze door middel van veel miauwen laten blijken. Ik heb vannacht Lot bij ons in de slaapkamers gelaten maar om 23.00 uur begon ze wel erg te reageren op het miauwen van Pim die beneden met Floor zat. Ik ben toen met haar apart gaan slapen maar ook dat was geen succes. Wel was ze heerlijk aanhalig en spinde ze meteen als ze aangehaald werd toch vond ze het nodig om regelmatig te miauwen. Om 5 uur heb ik haar naar beneden in de huiskamer gedaan. Floor zit nu afwisselend bij Pim en Lotje en wij zitten te wachten op Lotje haar krolsheid zodat ze weer uit logeren mag. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 1 september 2005.

 

Hier dan weer nieuwe foto's van het stel, de foto rechts boven is van de voorlopige Star. De foto links boven is van het andere poesje.  Hier links is een foto van het hele stel. De twee linker katjes zijn de dametjes en de rechter is het heertje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag 29 augustus 2005.

 

En dit is ze (waarschijnlijk) dan: Fearbhail Starry Night.

 

Dit is een van de poesjes uit het nest, zij is momenteel de grootste en zwaarste (ze weegt meer dan 400 gram!). Dit poesje is qua type het mooist,  heeft de mooiste tekening en heeft nu onze (Maaike en mijn) voorkeur. Over een aantal weken kunnen we meer zeggen over hoe de dametjes uitgroeien en zich qua karakter hebben ontwikkeld en dan ook of dit het poesje is dat hier komt wonen of misschien toch haar zusje. Dit meisje vind ik in ieder geval heel mooi.

 

 

 

 

Bedankt Maaike en Dave voor deze geweldige kans en het vertrouwen dat jullie in ons hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 27 augustus 2005.

Na wat nachten onrustig geslapen te hebben en steeds heb lopen dubben wat ik nu moet doen met Maaike haar aanbod heb ik Maaike gebeld om te vragen wat een uitzet poesje inhoud en wat de afspraken daarom heen zijn. Wat ik ook wilde weten is hoe haar karakter mogelijk zal worden. Onze groep is nu in goede harmonie en dat wil ik zo houden, de meeste kans van slagen is een poesje dat makkelijk in omgang is. Lot is een dominante dame en wat schuw, Pim en Floor zijn goedzakken die makkelijk in omgang zijn. Omdat de opa van Starry Night (zo heet ze maar hier noem ik haar even voor het gemak Star) en de vader van Lotje dezelfde zijn wil ik even nagaan of deze karaktertrekken (dominant en schuw) van zijn kant afkomstig zijn of van Lotje haar moeders kant. Volgens Maaike zijn deze karakter eigenschappen afkomstig van Lotje haar moeder kant en die lijn komt niet voor in die van Star. De voorwaarde waarop Star bij ons komt te wonen zijn logisch en ga ik mee akkoord. Het klinkt allemaal heel erg leuk en aantrekkelijk maar ik moet het natuurlijk wel met het thuisfront bespreken dus ik zei tegen Maaike dat ik er over na zal denken en het haar zo spoedig mogelijk zou laten weten. Toen ik het meteen met mijn man besprak (ik bereidde me al voor op een heftige discussie) zei hij eigenlijk direct dat we het maar moesten doen!!! Wat ben ik blij dat hij het ook ziet zitten en dat hij er ook voor gaat, geweldig schat. Ik heb toen natuurlijk Maaike meteen gebeld om haar dit  goede nieuws te melden en ze is er ook erg blij mee. Ze is laaiend enthousiast over Star, er zitten in dit nestje twee poesjes waarvan de mooiste en liefste hier waarschijnlijk komt wonen. Maaike heeft een voorwaarde, we moeten eerst een keer met het hele gezin komen kijken voordat het definitief wordt. Bi-colors zien er natuurlijk qua vachtverdeling en vacht kleur anders uit dan de gewone oosters korthaar en we moeten wel voor 100% zeker zijn dat we dit een mooi katje vinden. We gaan over een paar weekjes dus richting Hoofddorp om te kijken of we bi-colors leuk vinden. Star is van 9 augustus dus ze is nu bijna 3 weken, zullen we vallen voor haar?

Vrijdag 26 augustus 2005.

Ik heb vandaag de homeopathisch middeltjes binnengekregen die ik besteld heb bij http://www.homeo-natura.nl  namelijk:

cimicifuga: heeft geen effect op dieren die in de rustfase van de cyclus verkeren. Werkt in de tweede helft van de cyclus: stimuleert de follikelontwikkeling en helpt een eisprong te bewerkstelligen.

pulsatilla: kan de vruchtbare periode oproepen (krolsheid) en werkt regulerend op het hormonale stelstel, stimuleert ook de follikelontwikkeling. Het dier heeft van nature een wat lange cyclus.

ovarium: zorgt voor een betere eisprong, er komen meer eitjes tegelijk tot rijping.

Ook heb ik druppeltjes gekocht zodat ze minder moeite zal hebben met de verhuizing naar de kater toe. Van de pilletjes moet ze er elke dag eentje hebben en de druppeltjes 2 maal daags 8 druppeltjes. Gelukkig kan het allemaal in een keer gegeven worden door haar eten heen. Trudy wacht trouwens een schone taak want ze mag Lotje ook de pilletjes en druppeltjes geven. Ze is zo blij met mij en Lotje!!! uhum.

Na wat rekenwerk heb ik besloten om Lotje vanaf zaterdag 3 september apart van Pim te zetten, dit omdat tussen de krolsheden afwisselend 19-23 en 20 dagen zaten. Rekenend van woensdag 17 augustus toen ze voor het laatst krols was geworden kom ik na 18 dagen uit op 3 september.
Pim heeft een nieuw grapje, als je soms langs hem loopt geeft hij tegen je been een heel zacht tikje met zijn poot. Natuurlijk is dat vragen om aandacht en die krijgt hij dan ook, het is zo'n vreselijke lekkere lieve kat. Nog nooit wat naars gedaan en hij vindt alles goed wat er met hem gedaan wordt.

Donderdag 25 augustus 2005.

Maaike belde me 's avonds met de vraag of ik van haar een van de bi-color meisjes als uitzetpoesje wilde hebben! Oke ze had al tijdens een telefoongesprek zoiets laten doorschemeren maar als het je echt wordt gevraagd dan is het toch anders. Natuurlijk vind ik het een geweldige kans maar ik moet hier wel goed over nadenken en het met mijn man overleggen. We vinden vier katten eigenlijk wel voldoende (toch?) en ik wil graag een kitje houden als Lotje kittens krijgt. Dus dan zou ik deze kans voorbij moeten laten gaan, maar als Lotje geen kittens kan krijgen dan baal ik natuurlijk enorm omdat ik dit bi-color meidje heb laten gaan.  OOOO dilemma's dilemma's. 

Zaterdag 20 augustus 2005.

Het is nu zo rond 22.00 uur en Lotje is niet meer krols, het was deze keer veel minder heftig dan normaal, ze riep af en toe wel en was aanhaliger dan normaal maar om nu te zeggen dat ze het hele huis de hele dag bij elkaar schreeuwde, nee.  Ze lag veel met Pim en Floor te slapen en genoot heerlijk van het zonnetje op balkon. Wat me echt vreselijk goed heeft gedaan is de berichtjes van twee mensen die me elk spontaan een poesje aanboden mocht het met Lotje niet lukken, dat vind ik dus echt geweldig, ongelofelijk.  Ach en dat er ook iemand aan te telefoon enorm in een lachstuip schoot toen die Lotje hoorde brullen (okť het was niet zo bedoeld!) zal wel komen omdat die geen fokker is, toch?

Woensdag 17 augustus 2005.

Tja waar ik al bang voor was is uit gekomen, onze dame is haar stembanden weer aan het oefenen met andere woorden ze is weer krols. Helaas maar het is nu eenmaal zo, gelukkig zijn Maaike en Trudy een enorme steun voor mij en ook diverse andere mensen laten me weten hoe ze mee leven en het ook iedere keer weer jammer voor ons vinden dat ze niet opgenomen hebben. Maar de truckendoos is nog niet leeg dus we gaan dapper door. Oke wat is het plan? Ik ga Lotje over een X (moet nog even nadenken hoeveel) aantal dagen apart zetten van Pim, wel wissel ik dan de kat die apart zit, de ene keer dus Pim en de andere keer Lotje. Dan breng ik Lotje zogauw ik ook maar iets waarneem van een krolsheid naar Trudy waar ze blijft totdat ze weer goed krols is geworden en flink gedekt is. We zullen zien of deze manier wel het gewenste resultaat heeft => kittens. Hiernaast nog even een foto van de mooie en lieve dame over wie ik het steeds heb en die zich echt van geen kwaad bewust is. Ze werd net wakker toen deze foto gemaakt werd en kijkt vreselijk scheel, ik moet ieder keer weer lachen om deze foto. Wat ik wel heel prettig aan haar vind is dat ze 's nachts nooit schreeuwt tijdens haar krolsheid, toch wel een meevaller vind ik persoonlijk.

 

 

Zaterdag 13 augustus 2005.

Hoewel ik het vermoeden heb dat ze krols aan het worden is omdat ze erg aanhalig is, meteen spint als ze aangehaald wordt en als ze staat te wachten op haar eten trilt ze met haar staartje => tekenen dat ze krols aan het worden is, staat ze nog niet te roepen voor een kater. Die tekenen nam ik donderdag zo rond een uur of 18.00 al waar. Toen Trudy me belde heb ik haar dit verteld en ook dat ik deze krolsheid oversla, het zou toch geen zin hebben omdat Pim steeds bij haar geweest was. Ik zat er even doorheen, niet te geloven toch dat deze gezonde dame uit geweldige lijnen niet wilt opnemen? Duidelijk is wel dat het niet aan de heren ligt, die hebben zich al verschillende malen al bewezen. Ik ga er maar even voor mijn gemak uit dat het komt door onze zeer vitale Pim. Ik heb dan ook met Trudy afgesproken dat mocht deze krolsheid doorzetten (zolang ik haar niet haar roepen blijf ik hopen) dat ik dan niet met haar langskom. Ik laat deze krolsheid dus voorbij gaan en zet haar dan na 10 dagen apart. Mocht het zo zijn dat ze dan weer niet opneemt dan gaan we ons beraden wat te doen. Maar het is nu zaterdag 10.00 uur en buiten dat ze erg aanhalig is en lekker bij mij op schoot ligt roept ze nog niet om een kater......

Dinsdag 9 augustus 2005.

Omdat ik nog niet zeker weet of Lot zwanger is maar het niet uitsluit omdat ik totaal geen gedragsverandering bij haar waarneem heb ik besloten om het zekere voor het onzekere te nemen en haar vanaf aanstaande zondag apart van Pim te zetten. Dit omdat mocht ze niet zwanger zijn dat Pim dan geen kans heeft om haar te "dekken" (zie voor toelichting op 5 juli 2005). Er zat tussen de eerste krolsheid (dat ik Lot naar Trudy bracht) en de tweede krolsheid 19 dagen en tussen de tweede en de derde krolsheid 23 dagen. Het is aanstaande zondag 17 dagen geleden dat ze voor het laatst krols werd. Wel een gedoe maar ik wil uitsluiten dat het niet opnemen komt door de liefde tussen haar en Pim.

Zaterdag 6 augustus 2005.

Inmiddels is hier weer helemaal de rust weder gekeerd en slapen de katten bij elkaar en maken elkaar schoon. Wat is dit toch een geweldig ras. Met Lot gaat het goed, geen veranderingen in haar gedrag (oei!). De twee dames hebben me gisterochtend vreselijk laten schrikken. Ze zaten ineens samen op de rand van de afscheiding van de trap. Dit is een houten afscheiding waar de rand 3 cm dik van is. Ik schrok me lam, die twee dozen ook! En het is nu heel spannend om daar overheen te lopen hoor en tja dat het aan de ene kant drie meter naar beneden waar de trap is is helemaal niet eng! Niet voor hun dan maar voor mij wel, maar we blijven rustig! Toch?

Woensdag 3 augustus 2005.

We hebben vanmiddag Lotje weer opgehaald bij Trudy en dat was ook wel goed want madammeke zat te blazen en te grommen tegen Boysie dat ik me verbaasde dat hij zo lief tegen haar blijft doen. We hebben weer een gezellig uurtje doorgebracht bij Trudy en haar katten, de kittens zijn weer wat gegroeid maar lagen deze keer heerlijk met z'n allen in de mand te slapen. Dus erg rustig was het. Trudy heeft voor me uitgerekend wat het inteelt percentage bij de combinatie Boysie x Lotje is. Ze heeft het uitgerekend over 10 generaties waarbij alle voorouders bekend zijn en het percentage is dan 0,09 %, dat is dus echt geweldig. Nu nog kittens! We gaan weer spannende weken tegemoet en ik hoop zo dat ik over 3-4 weken nu eens goed nieuws te melden heb, we zullen zien.  Wat me iedere keer weer verbaast is dat als we Lotje wegbrengen dat ze zich redelijk rustig gedraagt in de auto. Oke mevrouw zit af en toe te miauwen maar dat is logisch. Terwijl als we haar ophalen dan zit ze vreselijk te krijsen en ze doet alle moeite om uit haar mandje te breken, niet echt een rustige rit iedere keer. Vreemde meid die Lot.

Bij thuiskomst waren Pim en Floor weer aan het blazen en grommen tegen Lotje, Pim ging zelf zover dat ze een tik van hem kon krijgen. Aan het eind van de avond was de sfeer dusdanig dat ik ze bij elkaar heb laten slapen, ze zullen niet met z'n drieŽn in een mand hebben geslapen maar dat zal ongetwijfeld niet lang duren.

Maandag 1 augustus 2005.

Het gaat helemaal goed met Lot en Boysie, zo goed zelfs dat Lot zelf bij Boysie op zijn stoel kruipt om samen te slapen! En dat wil wat zeggen. Wel was ze iets te vrij toen ze Boysie zijn eten lekkerder vond dan haar eigen bakje eten. Dit moest even rechtgezet worden door van beide kanten een welgemikte tik uit te delen. Maar dit heeft niets afgedaan aan het liefdesspel van deze twee oosterlingen. We gaan haar woensdag ophalen en wat mij betreft is dat wel tijd: Pim is 's nachts nogal luidruchtig hetgeen hij nooit is als hij lekker met zijn twee dames slaapt.

Zondag 31 juli 2005.

Nou die twee hebben het wel naar hun zin hoor, gezellig bij elkaar zitten en zo af en toe wat meer! Ik heb goede hoop dat Lotje deze keer wel zwanger terug komt, voorlopig zit ze daar prima en laten we haar nog even in Den Haag.

Zaterdag 30 juli 2005.

Ik heb Trudy nog "even" gebeld om te vragen hoe het met Lotje ging. Nou het gaat goed met haar en Boysie, sinds vanochtend zitten ze bij elkaar en er hebben al wat dekkingen plaatsgevonden. Lotje voelt zich weer wat meer op haar gemak dan de vorige keer. Ze loopt lekker ontspannen door Boysie zijn kamer en eet van al het lekkers dat Trudy haar voorzet. Pim en Floor missen haar wel, Pim laat ons dat 's nachts weten en Floor overdag. Maar ze zullen nog even geduld moeten hebben want we gaan Lotje pas ophalen als zij het wel genoeg vindt.

 

 

 

 

 

 

Hiernaast de foto van een van Trudy haar katten die ik geweldig vind. Het is Taffy een seal point castraat. Hij is geweldig groot en de eerste keer dat we hem zagen hadden we zoiets van: WAUW dat is nog eens een kater! Buiten dat hij groot is is hij ook heel lief en zeer mooi, gewoon een heerlijk beest.

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 29 juli 2005.

Tje wat kunnen die katten 's nachts een herrie maken zeg! Eerst zaten Lot en Floor samen (Lotje krijst namelijk niet 's nachts als er een poes bij haar is, ook al is ze krols) => dit had tot gevolg dat Pim in de eetkamer/keuken waar het zo heerlijk galmt de boel bij elkaar gilde en van alles van de kast afmepte. Oke om 2 uur vond ik het welletje en gaf ze alle drie een lekker bakje eten en deed Floor bij Pim. En ja toen begon Lot te gillen. PF lekker ontspannen dit alles hoor! Gelukkig mag Lotje vanavond bij iemand anders haar lied zingen. Zo rond 19.30 uur waren we gearriveerd bij Trudy. Nadat we Lotje bij Boysie (achter het gaas) los liet vond Lot het nodig om eerst even duidelijk te maken aan niet meteen voor hem viel. Ze heeft nu al met twee andere katers "contact" gehad en ze is niet een poes die met iedere kater de krabpaal in kruipt! Met andere woorden: er werd van haar kant geblazen en gegromd. Boysie bleef daarin tegen maar lief mauwen tegen haar en snapte niks van dat gedrag van Lotje. We denken (hopen) dat het morgen wel anders zal zijn en dat ze als een blok voor hem gevallen is. We hebben weer gezellig met Trudy gekletst (en weer wat geleerd over katten) en gedronken en veel gespeeld en geknuffeld met de kittens die daar door het huis heen rennen. OOO wat zijn ze lief en mooi, maar het is voor ons wel even wennen om op te passen waar je gaat zitten en waar je je voeten neerzet, die kleine donderstenen zijn zeer snel. Hopelijk zijn er over een aantal maanden bij ons ook van die boefjes te vinden.

Donderdag 28 juli 2005.

Op verzoek van diverse dames die enorm meeleven en wilden weten hoe het nu met Lotje ging heb ik vandaag mijn site bijgewerkt en ook omdat er nieuws te melden is! We begonnen net een beetje hoop te krijgen dat Lotje zwanger was want ze werd wat dikker en het zou vanavond drie weken geleden zijn dat ze voor het eerst gedekt was door Dicky. Maar helaas begon ze gisteravond weer te roepen om een kater, je snapt dat het voor ons en zeker voor de kinderen een teleurstelling is, we hadden zo gehoopt dat ze nu wel zwanger zou zijn. Maar enfin het mag nog niet zo zijn, we gaan haar morgenavond weer naar Trudy brengen die al weer uitkijkt naar onze en Lotje haar komst, toch Trudy?  Helaas heeft Dicky damesbezoek dus Lot mag  naar Boysie  de havana kater van Trudy toe, de eerste keer was ze eigenlijk al meer gecharmeerd van deze bruine vent dus wie weet. Uit deze combi kunnen havana/lilac/choc- en lilac point kittens komen. We zien wel, laten we eerst maar kijken of ze deze heer leuk vindt. Pim en Lot houden we gescheiden, hetgeen niet altijd makkelijk is met drie katten en twee kinderen die geregeld van kamer wisselen, maar alles voor het goede doel.

 

 

Dinsdag 12 juli 2005.

Omdat de kennismaking hier in huis zo goed ging deze keer hebben we de katten zondagavond gewoon bij elkaar laten slapen en dat ging goed. Toen Lotje van haar vorige logeerparty bij Dicky thuis kwam at ze weinig maar deze keer eet ze gelukkig normaal. Ze krijgt 's ochtends nog wat extra's om de twee ons die ze afgevallen is er weer zo gauw mogelijk bij te krijgen. Voor de rest merk ik niks aan haar, het is weer rustig in huize Thisabor.

Zondag 10 juli 2005.

We hebben Lotje vanmiddag gehaald en ze zat lekker bij Dicky in zijn verblijf. Wel was te merken dat ze geen behoefte meer had aan wat voor aandacht van zijn kant. Ze blies en gromde naar hem, met andere woorden madammeke wil rust. Na een uurtje gezellig met Trudy te hebben gepraat en veel aandacht aan de katjes te hebben besteed zijn we weer richting huis gegaan. De ontmoeting tussen Pim, Floor en Lotje ging weer wat beter dan de vorige keer. Pim vond het wel nodig om even te laten blijken dat hij die uitstapjes van haar niet meer wilde hebben, dat gedoe met een andere vent moet maar eens afgelopen zijn! Maar na een paar uur was de sfeer weer bijgelegd en nu wordt het afwachten of Lotje deze keer wel heeft opgenomen, we zullen het zo over 3-4 weken weten. Of over twee weken!!!!

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 9 juli 2005.

Ik heb weer een klein uurtje met Trudy aan de telefoon gezeten en we hebben weer lekker gekletst. Het gaat goed tussen Lotje en Dicky al neemt Lotje haar krolsheid af en begint ze weer tegen Dicky te blazen! Met andere woorden: het wordt tijd dat ze weer naar huis komt en we gaan haar morgen middag dan ook ophalen. Ik kreeg van Trudy deze foto toegemaild van het stel.

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 8 juli.

Het gaat goed tussen de twee geliefden, er vindt regelmatig een dekking plaats en ze zitten vaak met z'n tweeŽn op het plankje naar buiten te kijken. Lotje wilt als er eten wordt geserveerd toch wel graag even alleen zitten, hetgeen Trudy dan ook doet. Het ziet er dus goed uit tot nu te en we laten de twee nog maar even lekker van elkaar genieten.

Donderdag 7 juli.

Ik heb Trudy even gebeld en het gaat goed, ze heeft vanochtend Lotje bij Dicky gezet en het eerste wat mijn lieverdje deed was Dicky een lel voor zijn kop geven. Ach ze is toch zo'n heerlijk lief meisje! Ze loopt nu gewoon door het verblijf en het is nu wachten wanneer de eerste dekking plaatsvindt. Trudy vindt haar aanzienlijk meer op haar gemak dan de vorige keer dus we hebben allebei goede hoop dat het stel elkaar gauw leuk vindt.

Woensdag 6 juli.

Zo rond 19.00 uur waren we bij Trudy en we hebben Lot meteen naar het katerverblijf gebracht. Ze reageerde beter dan vorige keer want nu bleef ze lopen en ook blazen en grommen tegen de heren. Ook konden ze beide een mep van haar krijgen, gelukkig voor Dicky en Boysie zat er gaas tussen! Na een gezellig uurtje zijn we vertrokken en hebben Lotje in de vertrouwde handen achter gelaten van Trudy. Ook al vind ik het heel leuk/gezellig en leerzaam om met Trudy te praten, ik hoop dat we Lotje nu over een aantal dagen zwanger mee naar huis kunnen nemen.

Dinsdag 5 juli.

Vanochtend had ik nog het vermoeden dat ze zwanger was omdat ze zo lekker veel kletste maar toen ik vanmiddag thuis kwam was het ordinair schreeuwen wat Lotje deed. Met andere woorden:  madammeke is krols! Ik heb net Trudy gebeld en we gaan haar morgen- of donderdag avond naar Dicky brengen naar gelang hoe heftig krols ze morgen is. Ik ben wel een beetje teleurgesteld en ik hoop zo dat drie maal scheepsrecht is, we zullen zien. Maaike heeft me aangeraden om Pim weg te houden bij Lotje. Dit is omdat Pim geregeld een dekpoging onderneemt (hij pakt haar in het nekvel en gaat over haar heen staan) maar niet echt komt tot de daad. Maar omdat hij Lot in haar nekvel pakt roept dit misschien bij Lot al genoeg gevoelens los dat er een eisprong plaatsvindt. Omdat de eitjes maar een of twee dagen de tijd hebben om bevrucht te worden voordat ze afdrijven zijn Lot haar eitjes al weg voordat ze bij DE kater is. Er vinden dan wel paringen plaats maar omdat er geen vruchtbare eitjes meer aanwezig zijn vindt er geen innesteling plaats, zaak dus om Pim en Lot apart te houden.

Vrijdag 1 juli 2005.

Gelukkig is Lotje sinds gisterochtend weer flink aan het eten geslagen, zo erg dat ze geregeld komt bedelen als ik in de keuken bezig ben. Pim en Floor worden dan de keuken uitgezet en Lotje krijgt wat lekkers te eten en ik moet zeggen ze laat het zich smaken, meestal is ze wel zo aardig om nog een heel klein beetje over te laten voor Pim en Floor. Ik heb haar geen Nutridrops hoeven geven om haar eetlust op te wekken. Nu maar hopen dat ze lekker blijft eten dan heb ik over een aantal weken een duidelijke zwangere poes in huis of een dikke oosterse dame die straks te dik is om Dicky te verleiden! We zullen zien.

Woensdag 29 juni 2005.

We zijn inmiddels een week verder en er is weinig veranderd. Lotje eet nog steeds niet veel en is helaas ook niet aangekomen. Ik heb bij Spat Nutridrops besteld en zogauw dat binnen is ga ik Lotje dat geven, ik had gisteren zowel Maaike als Trudy aan de telefoon en zij beide adviseerde mij dit. Nutridrops stimuleert de eetlust en het zit vol met vitamine.

Tja wat mij opvalt is dat Lotje anders miauwt, zachter en vragender. Het klinkt mij een beetje in de oren als toen Floor vorig jaar bevallen was en dat ze Pim bij zich riep, zo'n moederlijk mauwtje. Oke het klinkt wel heel raar maar zou dit kunnen komen door de verandering in haar hormonen?? Laten we het hopen.

Vandaag betrapte ik Lotje heel hard spinnend bij Floor aan de borst, rare meiden. Wat ook opvallend is is dat als ik Lotje aai ze op het moment dat ik over haar heupen aai ze door haar  achterpoten zakt, volgens Trudy komt dat omdat ze dan denkt dat ze gedekt wordt en ze heeft daar op dat moment geen zin in, klinkt logisch. We wachten geduldig af maar ik vind toch wel wat veranderingen merkbaar bij onze Lot, zou ze zwanger zijn?

Zondag 26 juni 2005.

Het gaat allemaal weer goed tussen de katten, geen geblaas of wat dan ook. Lotje slaapt wat meer dan normaal maar ze eet weinig! Ik laat haar  's ochtends even apart eten maar madammeke wil dan niet echt veel eten, ze weegt nog net zoveel als toen ze woensdag thuis kwam namelijk 3 kilo. Ik kreeg woensdag een mailtje van een vriendin van ons dat haar collega een kittenkooi (2.00 x 95 x 75 cm) te koop had voor 25 euro, of ik interesse had! Natuurlijk had ik interesse. Gisteren was ze zelfs zo lief om de kooi te brengen en wij zijn nu dus inmiddels een giga kittenkooi rijker, het is een hele mooi kooi die bestaat uit twee gedeeltes en met twee deurtjes. Nu maar hopen dat we hem straks nodig hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En zitten er straks geen kitjes meer in dan hebben de kinderen er ook een heel leuk speeltje aan!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 23 juni 2005.

Vannacht heeft Lotje apart geslapen van de andere katten maar vanochtend vond ik het dusdanig goed gaan dat ik ze overdag bij elkaar heb gelaten, er werd weinig geblazen dus ik durfde het wel aan. En het is goed gegaan, ik denk dat ze alle drie de hele dag ergens voor pampus gelegen hebben, het is ook zo warm.  Ik zet Lotje af en toe wat lekker voor omdat ze wat is afgevallen (4 ons) en ze moet dus weer even gauw op haar oude gewicht komen.

Woensdag 22 juni 2005

Vandaag zijn Pim en Floor drie jaar geworden en hebben gekregen .... een heel mooi/lekker ruikend vriendinnetje. Het vreemde is dat ze dit niet echt waardeerden, er werd geblazen en af en toe een poot opgeheven. Ondankbare beesten!

We hebben vanavond Lotje opgehaald en het was weer heel gezellig om te praten met Trudy, nadat we het administratieve en financiŽle gedeelte afgehandeld hadden gingen we Lotje halen. Ze zat lekker op een plankje naar Dicky te kijken en was niet merkbaar blij ons te zien. Na een hartelijk afscheid van Trudy genomen te hebben gingen we huiswaarts. Lot is vandaag nog wat keren gedekt dus we hopen dat ze opgenomen heeft, zo rond 18 juli hoop ik te weten op ze zwanger is.

Dinsdag 21 juni 2005.

Gisteravond heeft Trudy een dekking gezien en vandaag zijn de geliefde nog regelmatig erg intiem geweest, Lotje is blijkbaar helemaal voor Dicky gevallen. Morgenavond gaan we haar halen en dan wordt het drie/vier weken afwachten of ze zwanger is. Ik ben benieuwd of Pim en Floor net zoals de vorige keer haar niet meer herkennen en ze alle drie met elkaar in onmin leven. Dat wordt dus een paar dagen onrust bij huize Thisabor. Maar ik ben wel heel blij dat Lotje deze keer tenminste niet meer zo bang was en dat er kans is op een nestje.

Maandag 20 juni 2005.

Ik heb Trudy weer gesproken en het gaat goed tussen Lotje en Dicky. Trudy denkt dat ze een dekking gehoord heeft vandaag en toen ze ging kijken lag Lot te rollen over de grond, dat klinkt goed. Wat leuk is is dat Lotje wel interesse toont in Boysie, de havana kater die in het verblijf naast Dicky zit. Ze zit geregeld door het raampje naar hem te kijken. Dit komt waarschijnlijk omdat Floor ook een havana is en die kleur haar dus vertrouwd is.

Zondag 19 juni 2005.

Ik heb Trudy net even gebeld en ze vertelde dat ze vanochtend Lotje bij Dicky heeft gezet. Madamme doet soms nog wel wat naar tegen hem maar dat laat hem koud, zijn tijd komt nog wel!!! Lotje heeft al wat gegeten en begint weer een beetje krols te worden. Nou ik vind dit heel goed nieuws en had het niet verwacht. Zou ze dan toch voor zijn charmes vallen? Ik hoop het.

Zaterdag 18 juni 2005.

We hebben vandaag Lotje naar Den Haag gebracht en volgens mij is ze nog niet gevallen voor deze heer met blauwe ogen. Nadat we haar een tijdje alleen hadden gelaten in het verblijf naast Dicky waar ze elkaar wel konden zien en ruiken maar niet bij elkaar konden komen ging ik eens kijken hoe het met Lotje ging. Ze zat met grote bange ogen in haar mandje gedoken. Toen ik haar oppakte en aaide begon ze te blazen en te grommen tegen Dicky, ze is dus bang. Volgens Trudy komt het allemaal goed maar ik heb mijn bedenkingen nog. We zullen zien. Pim en Floor vinden mij heel interessant ruiken en ik word aan alle kanten besnuffeld. Maar of ze hun vriendinnetje missen????

Vrijdag 17 juni 2005.

Gisteren merkte we al aan Lotje dat ze krols aan het worden was en vandaag zette het goed door. Ik heb net even Trudy gebeld en we gaan morgenmiddag Lotje brengen. Ik hoop dat ze zich daar gauw op haar gemak voelt en valt voor de charmes van Dicky. Ik heb Trudy al gewaarschuwd dat ik haar elke avond lastig ga vallen door de telefoon met de vraag of ze al bij elkaar zitten en of ze misschien al gedekt is! Ik ben heel benieuwd maar moet het eerst nog zien/horen. Lotje weegt nu 3,4 kilo.

Vrijdag 3 juni 2005.

Helaas nog niets te melden over een zangerige dame, zou ze gewoon geen zin in een logeerparty hebben?

Zaterdag 21 mei 2005.

Nou ik weet het niet hoor maar volgens mij heeft Lotje er helemaal geen zin in om uit logeren te gaan. Ze is nog niet krols, ik had dit wel een beetje verwacht omdat ze voordat ze op de pil ging elke twee weken krols was. Nu duurde het wel een maand voordat ze krols werd toen ze haar laatste pil had gekregen maar ik kan me toch niet voorstellen dat ze nu maar een maal in de maand krols wordt. Maar mocht dat zo zijn dan kunnen we dus de aankomende week een krolse Lot verwachten. Ik hoop dat dat zo is want over precies 9 weken heb ik drie weken vakantie en het zou natuurlijk wel heel prettig zijn als ze in de drie weken zou bevallen. We wachten af en het is me inmiddels helemaal duidelijk dat je al fokker van alles en nog wat kan plannen maar dat vaak je plannen flink in het water vallen.

Zaterdag 7 mei 2005.

Nou vandaag is Lot weer helemaal zichzelf. Lekker kletsen en ze spint ook weer als ze aangehaald wordt. Tja niet op elke plek in het huis, Lotje spint namelijk bij voorkeur in de keuken en op ons bed. In de keuken kletst ze dan ook heel gezellig en als ik dan op de grond ga zitten dan kunnen we samen even heerlijk kroelen. En ons bed is nog steeds DE plek om heel erg lekker en lang aangehaald te worden. Wat we dan ook dagelijks een paar keer doen.

Vrijdag 6 mei 2005.

Na een week van veel nadenken heb ik besloten dat ik niet met Lotje voor herhaling naar Vagabond toe ga. De reden is dat ik twijfel of ze de volgende keer wel valt voor zijn charmes en ik ben bang dat ze weer drie dagen in angst zit hetgeen ik haar niet wil aandoen. Nadat ik met Maaike heb overlegt wat in deze wijsheid is heb ik besloten om het bij een andere kater te proberen. Mogelijk dat ze bij een andere kater ook in haar schulp kruipt maar ik wil het toch proberen. Lotje gaat bij haar volgende krolsheid naar Yarriamba Didgeridoo (seal point) van Trudy Wessel. Ik heb met Trudy een gesprek gehad over Lotje haar angst en zij raadde Dicky aan omdat hij een ervaren en zeer rustige kater is. Ze heeft namelijk nog een jongere kater maar die kan nog wel eens wat onstuimig reageren op poezen en dat moeten we dus niet hebben. Wat ik wel leuk vind (maar na deze ervaren een bijkomstigheid) is dat er uit deze combinatie ebony en blue Oosters Korthaartjes en seal en blue Siameesjes kunnen komen, nieuwe kleurtjes dus voor ons. Ik hoop zo dat Lot valt op deze donkere AustraliŽr.

 

 

Maandag 2 april 2005.

Alles is weer bijna als vanouds, geen katten die ruzie maken of een krolse Lot. Lot is nog niet erg praterig en spinnen doet ze ook nog niet, geduld en veel aandacht geven we haar. 

Zaterdag 30 april 2005.

De vrede is weer hersteld en meestal liggen de katten heerlijk bij elkaar te slapen. Slapen doet Lotje toch nog wel veel , blijkbaar heeft ze weinig geslapen bij Vagabond. Ook is madammeke nog een beetje krols.

Vrijdag 29 april 2005.

Vandaag is Pim zijn gedrag aanzienlijk verbeterd, af en toe gromt hij nog een beetje maar in dien mate dat ik met een gerust hart ze bij elkaar laat als ik weg ga. Lotje is nog steeds wat krols.

Donderdag 28 april 2005.

Lot ziet er al wat beter uit, haar huid glimt weer en ze is ook niet meer zo mager. Pim vindt haar nog steeds vreselijk eng en blaast en gromt enorm zogauw hij haar ziet. Met Floor gaat het intussen wat beter, ik durf de dames wel bij elkaar te laten als ik er niet bij ben. Buiten dat Lotje nog een keer naar de kater moet vind ik vervelend dat de sfeer tussen Pim en Lot zo ontregeld is, hopelijk trekt dat gauw bij. 's Avonds hebben we de katten (lees Pim en Lot) hun gang laten gaan. Pim bleef maar grommen en brommen en uithalen naar Lotje, als dit gebeurde greep ik steeds in. Rob zei op een gegeven moment dat ik ze maar hun gang moest laten gaan omdat blijkbaar de rangorde duidelijk moest worden tussen die twee. En ik moet zeggen dat het me meeviel hoe ze zich gedroegen toen ik ze hun gang liet gaan. Tja een hoop gebrom etc maar ze vlogen elkaar niet aan. Omdat ik toch een beetje bang was dat het in de nacht zo escaleren heb ik ze wel afzonderlijk van elkaar laten slapen.

Woensdag 27 april 2005.

Rond 12 uur heb ik Marja gebeld en er was geen verbetering, dus haar advies was om Lotje te komen ophalen. We waren rond half 6 in Alkmaar en na gezellig gepraat te hebben ben ik samen met Marja het dekkaterverblijf ingegaan. Lotje zat in haar reismandje met angstige ogen terwijl Vagabond in zijn gedeelte enorm lief zat te zijn. Toen ik op de grond ging zitten en Lotje riep kwam ze miauwend uit haar mandje en kroop op schoot. Na een flinke kroelpartij was ze lekker aan het spinnen en kopjes aan het gegeven aan het gaas dat de twee "geliefden" scheidt. Wel blies en gromde ze af en toe naar Vagabond maar als toppunt vertoonde ze ook weer wat krols gedrag. Marja had haar zo nog niet meegemaakt, jammer want dit is de Lot die we kennen. Na 5 minuutjes heb ik Lot in haar reismandje gedaan en zijn wij naar huis gegaan. Thuis gekomen heb ik haar als eerste lekker eten gegeven want ze was flink afgevallen (2,8 kilo weegt ze nu). Ook voelde haar huid vettig aan omdat ze zich denk ik niet gewassen heeft. Pim en Floor ontvingen haar bijzonder vijandig, Pim ging haar zelfs te lijf. Na een uurtje thuis te zijn schreeuwde Lotje weer het hele huis bij elkaar om wel even duidelijk te laten weten dat ze wel degelijk nog krols is. Ze heeft apart van de andere katten geslapen.

Dinsdag 26 april 2005.

Aan Pim en Floor merken we weinig dat ze Lotje missen, alleen gisternacht bleef Pim wel 10 minuten miauwen om zijn vriendinnetje. Voor de rest spelen, slapen en eten ze zoals normaal.

Net even Marja gebeld en er is helaas nog weinig verandering in Lotje haar houding te bespeuren. Ze is erg angstig en beweegt niet en ze is zeker niet meer krols. Als Marja Lotje ergens neerzet blijft ze daar zitten en verroerd zich niet. Gelukkig heeft ze wel wat gedronken en ook de kattenbak gebruikt. We hebben afgesproken dat ik Marja morgenmiddag bel en is er geen verandering in Lotje haar gedrag dan halen we haar op. De volgende krolsheid brengen we haar weer als ze 2-3 dagen krols is en dan maar hopen dat ze zich wel laat dekken. Wie zei er ook al weer dat fokken leuk en makkelijk is?

Maandag 25 april 2005.

Ik heb Marja 's avonds even gebeld om te horen hoe het met Lot gaat. Nou das niet best.... Ze zit in een hoekje en beweegt niet, eten en drinken is ook niet interessant. Ze vindt het dus helemaal niets. Lotje is wel lief tegen Marja en haar man maar van Vagabond moet ze niks weten. Ik  hoop dat ze morgen lekker krols wordt en dat het toch nog wat wordt. We wachten af.

Zondag 24 april 2005.

Gisteren overdag dacht ik al wat lichamelijke veranderingen bij Lotje waar te nemen en vanochtend liet ze het me ook horen. Madammeke is krols, YES. Meteen Marja de eigenaresse van Vagabond gebeld en gelukkig had hij geen dame bij hem op bezoek. Zo rond 19.00 uur waren we in Alkmaar en Lot werd meteen naar het verblijf van Vagabond gebracht, lekker veilig achter gaas konden de twee "geliefden" elkaar aankijken. Marja kijkt hoe het morgen gaat, is Lot lekker krols dan laat ze ze bij elkaar, en anders wacht ze nog even. We hebben even gezellig met Marja en haar man Rob gebabbeld en na een uurtje zijn we weer huiswaarts gereden.  Voordat we weggingen heb ik Lotje nog even op de weegschaal gezet, die wees 3,4 kilo aan.

Dinsdag 19 april 2005.

Helaas is Lotje nog steeds niet krols, ik had verwacht dat ze toch haar oude ritme snel te pakken zou hebben van om de week krols. Maar madammeke wilt er niks van weten, ze geniet nog van haar rust!! Geduld zal ik dus moeten hebben....

Vrijdag 11 maart 2005.

Ik werd vandaag verrast door een echte dekpoging van Pim. Wat wil het geval:  Lotje is nog wat krols en stond uitdagend voor Pim te lonken. Als een volleerde dekkater greep hij haar in haar nekvel en besteeg haar op de juiste manier. Vol verbazing zat ik te kijken, verder dan haar in haar nekvel te grijpen was hij tot nu toe niet gekomen. Terwijl ik toekeek en ook wel met een iets wat verhoogde hartslag ging Pim over tot de laatste houding om DE daad uit te voeren.....

Linker achterpoot volledig strekken naar achter en dan je rechter achterpoot volledig strekken naar achteren. Herhaal deze oefening voor elke poot zo'n 5 tot 6 keer en je hebt je partner volledig bevredigd.

En dat was het........... Arme Lotje, ik hoop dat Vagabond wel weet wat er van hem verwacht wordt.

Donderdag 10 maart 2005.

Toen ik vandaag Maaike (fokster Lotje) aan de telefoon had vroeg ik haar of Lot wel echt krols was omdat ze niet door haar achterpoten zakt, volgens Maaike is ze echt krols. Dit houdt dus in dat ze bij haar volgende krolsheid naar Vagabond toe mag.  Nog steeds ben ik niet  zo enthousiasme zoals toen bij Floor, hetgeen ik wel jammer vind maar wat ik wel kan plaatsen. Het is nu eerst zien en dan pas geloven. Maar ik weet zeker zogauw madammeke zwanger is ik er weer voor de volle 100% tegenaan ga en ook weer wat enthousiaster word.

Maandag 7 maart 2005.

Lotje loopt aardig door het huis te schreeuwen, het lijkt erop alsof ze al krols is alleen zakt ze totaal niet door haar achterpootjes.

Vrijdag 4 maart 2005.

We zijn vandaag in de sneeuw naar de dierenarts geweest met alle katten om ze te laten inenten en ontwormen. Ze zijn ook alle gewogen: Pim weegt 4 kilo en de dames wegen allebei 3,3 kilo mooie gewichten dus. Lotje heeft de SNAP test met glans doorstaan. De dierenarts vond ze alle drie heel mooi en ze zijn in goede conditie. Lot heeft dus groen licht om bij Vagabond een paar dagen te gaan logeren. Nu is het wachten op wanneer moedertje natuur Lotje krols laat worden!!!  

Vrijdag 25 februari 2005.

Vandaag heeft Lotje haar laatste pilletje gehad, in totaal is ze 12 weken aan de pil geweest. Volgende week naar de dierenarts voor een SNAP test voor Lotje en om alle katten in te laten inenten tegen katten- en niesziekte en pillen te halen tegen wormen. Ik moet zeggen dat ik er toch anders tegen het hele gebeuren aankijk dan vorig jaar met Floor, ik heb weer veel geleerd dit afgelopen jaar en weet nu dat het niet allemaal zo vanzelf sprekend is dat het goed gaat. Een dubbel gevoel dus, maar niet minder spannend. 

Vrijdag 18 februari 2005.

Vanaf vandaag krijgt Lotje en dus ook de andere katten kittenvoer, dit voer bevat meer voedingsstoffen dan het gewone voer en omdat Lotje waarschijnlijk over een maandje of twee op bezoek gaat bij Vagabond is het verstandig dat ze nu al wat reserve kan opbouwen voor de tijd dat ze straks (hopelijk) zwanger is.

Vrijdag  4 februari 2005.

Ik zie dat het een tijdje geleden is dat ik wat in het dagboek geschreven heb, maar eigenlijk was er niks te melden. Of het moet zijn dat ik het soms niet meer zag zitten betreffende het vinden van een partner voor Lotje. Wat een gedoe was het deze weer keer zeg, ongelofelijk. Na heel veel telefoongesprekken, mailtjes, uren achter de PC zitten en stambomen napluizen heb ik de kater gevonden waar Lotje over een tijdje naartoe mag.  Het is geworden Tweema Vagabond van cattery Daalmeer, een lilac point kater. Ik was op zoek naar een kater die outcross is met Lot en het liefst geen of zeer weinig in- of lijnteelt in zijn stamboom heeft. ook mogen er in zijn stamboom geen katten/lijnen in voorkomen waar iets negatiefs over te vermelden is en ook moet het een kater zijn met ervaring, want ik denk dat een onervaren kater wat moeite met de dominante Lot zou kunnen hebben (een flinke waslijst met eisen dus). Vagabond is een volledige outcross maar heeft wel wat lijnteelt. Hij heeft aardig wat poezen te logeren gehad dus hij zal er hopelijk geen moeite mee hebben om Lotje voor zich te winnen. Ik heb vandaag Marja Broekhuizen (de eigenaresse van Vagabond) gebeld om kennis te maken en te vertellen dat ik graag Lot t.z.t. bij Vagabond breng. Aangezien zij Maaike (de fokster van Lotje) en de lijnen achter Lotje kent is Lotje welkom bij Vagabond. Ook heb ik Maaike gebeld om te overleggen wanneer het verstandig is om te stoppen met de pil bij Lotje. Lotje wordt 5 april 1 jaar en is nu vanaf begin december aan de pil. Ze krijgt nu elke vrijdag een half pilletje en omdat zij donderdags al wat krols begint te worden hebben we besloten om haar niet te lang meer op de pil te houden en haar over ongeveer een maand van de pil te halen. Dan kan ze bij haar tweede krolsheid naar Vagabond toe. Ja we gaan weer spannende tijden tegemoet. Hopelijk gaat nu alles goed.  

 

 

Vrijdag 10 december.

Vanaf vandaag krijgt Lotje elke week een half pilletje om haar krolsheden te onderdrukken. Ik probeer eerst een halve pil per week, mocht ze toch krols worden dan krijgt ze een hele pil. Lotje weegt nu 3 kilo.

Ook ben ik nog steeds druk aan het zoeken naar een geschikte kater, pf wat een speurtocht is dat toch iedere keer weer zeg. Ik zou het wel fijn vinden als ik de kater gevonden heb voor Lotje, maar voorlopig ben ik nog flink aan het overleggen welke het wordt.

Donderdag 9 december.

Lotje is niet meer krols en de rust is dus weer wedergekeerd hier in huis, gelukkig mag ik wel zeggen want ze kent aardig wat luide liedjes ter gehore te brengen. Echt een lellebel is ze niet, ze gaat niet voor je liggen om aangehaald te worden. Bij Pim wil ze zich nog wel eens verleidelijk tegen hem aan vleien maar dat heeft voor haar helaas niet het gewenste resultaat. Pim houdt niet zo van opdringerige vrouwen!!!

Zaterdag 4 december.

Helaas is Lotje nu al weer krols geworden. Ik had gehoopt dat er een maand tussen de krolsheden zou zitten maar dat is dus niet zo, er zitten net twee weken tussen, dat erg kort. En omdat Pim geen pogingen doet om haar te dekken zal ik deze week bij de dierenarts de pil voor mijn kleine meid moeten halen, jammer.

Donderdag 25 november.

Lotje is van haar eerste krolsheid af, die heeft totaal 5 dagen geduurd. Ze is wel anders krols dan Floor, die wilde alleen maar aandacht en nog eens aandacht. Lotje was niet echt super aanhalig maar liet wel geregeld horen dat ze krols was. Maar dit was haar eerste krolsheid, mogelijk wordt het de volgende keer wat heftiger!

Zaterdag 20 november.

Lotje is vandaag voor het eerst echt krols geworden, ze liep al een paar dagen te miauwen en aandacht te vragen maar vandaag ging ze echt door haar knieŽn. Pim vindt het allemaal erg interessant en probeert haar te dekken. Maar verder dan haar in haar nekvel pakken en over haar heen te gaan staan komt hij niet. Wel heeft hij een aparte manier van miauwen ontwikkeld, DAT zullen wel zijn hormonen. Lotje is nu 7,5 maanden dus ze is nog te jong om bij een kater op bezoek te gaan. Nu maar hopen dat ze niet vaak krols wordt.

Woensdag 13 oktober.

Lotje heeft haar ontwormingspil gekregen en die moet zij nu net als Pim en Floor elk half jaar krijgen. Ze is echt een kroelend aan het worden. Heel vaak ligt ze spinnend op mijn schoot als ik achter de PC zit. Soms loop ik langs haar en dan slaat ze zachtjes haar twee pootjes om mijn been om me dan verleidelijk aan te kijken, of wel ze wilt aangehaald worden. Ook als ik langs ons bed loopt springt ze erop en geeft mauwend aan dat het kroeltijd is, haar motortjes draait dan op volle toeren. Hoe anders dan in het begin dat ze niet kroelde en spinde, gelukkig is dat nu anders. Ze groeit goed en is net zo groot als Floor. Floor ziet ze nog steeds als haar moeder en er wordt dan ook nog steeds druk bij haar "gedronken". Als ik het zie haal ik haar eraf maar aangezien ik niet 24 uur de katten in de gaten hou zal ze ongetwijfeld vaak lekker bij Floortje liggen, en Floor vind het allemaal geweldig. 

Zaterdag 25 september.

Lotje is zeer aanhalig en mauwt ook anders dan normaal, zou ze al een beetje krols aan het worden zijn? Volgens Maaike (de fokster) zou het wel kunnen. Lotje haar zusje is al krols geworden en hun vader was met zeven maanden al "volwassen". Ik hoop dat ze nog een paar maanden wacht met echt krols worden, ze is immers nog geen zes maanden. Maar de keuze tussen:  haar op de pil te zetten en haar gewoon krols laten worden blijft moeilijk, beide opties hebben als risico dat Lotje een baarmoederontsteking kan krijgen. Ik wacht het maar af en hoop dat als ze toch krols wordt dat ze dan niet elke maand krols wordt, het wordt immers winter en meestal heeft de zon invloed op de hormoonhuishouding van poezen.

Ik zag net dat ik een jaar geleden had besloten te gaan fokken. Mijn hemel dat is toch wel een bewogen jaartje geweest wat dat betreft. Er is veel gebeurd en ik heb enorm veel geleerd (maar zeker nog niet genoeg). Wat ik wel leuk vind is dat ik als een leek begon met fokken en dat ik tot de conclusie ben gekomen dat er  heel veel meer bij komt kijken dan alleen maar een leuke kater uitzoeken. Veel speurwerk, veel praten met fokkers, heel veel lezen en leren en zelf een website gemaakt en blijven bijhouden. Allemaal erg leuk.

Zaterdag 12 september.

Ik ben naar de show in Schiedam geweest om eens te kijken wat voor moois er momenteel in de kattenwereld is. Ik heb kennis gemaakt met diverse fokkers, het is altijd leuk om met andere kattenmensen te praten over onze gezamenlijke hobby.

Vrijdag 10 september.

Ik constateerde vandaag bultjes bij Floor haar tepels en heb meteen een afspraak gemaakt met de dierenarts. Zij heeft dit soort bultjes nog nooit bij zo'n jonge kat gezien maar ze vermoedt dat het mamatumoren zijn en ze was hier niet optimistisch over. Toen ze een punctie nam (om dit te laten onderzoeken op kankercellen) kwam er uit het grootste bultje wat melkachtig vocht. Dit is een goed teken en de dierenarts vermoedt dat door het gesabbel van Lotje Floor melk is gaan produceren (dat weet ik wel zeker) en dat zich zakjes hebben gevormd met melk. Ze heeft in drie bultjes geprikt en in alle drie zat melk. Wat was ik opgelucht. Niks aan de hand gelukkig en het is nu zaak om Lotje zo min mogelijk bij Floor te laten drinken om de boel tot rust te laten komen en Floor regelmatig controleren op bultjes. Eind goed al goed.

Zaterdag 28 augustus.

Het gaat heel goed hier, Lotje hoort echt bij ons. Pim en Floor reageren meteen als Lotje miauwt en komen dan direct kijken wat er aan de hand is. Lotje sabbelt nog steeds bij Floor en soms zoekt ze ook bij Pim, nou daar moet deze kater niets van hebben: al dat gefriemel aan zijn buik vindt hij maar niets. Ik heb Lotje een beetje moeten heropvoeden want ze bleef via mijn rug op mijn schouder klimmen en ik kan je garanderen dat 2,4 kilo aan 10 nageltjes niet echt een fijn gevoel is. Ze moest dit dus afleren en na haar zes keer duidelijk te hebben gemaakt dat dit niet meer mag is het voor Lotje duidelijk, een hele slimme dame die gauw doorheeft wat wel en niet mag. Spinnen heeft ze nu helemaal door, vooral als ik met mijn vingertoppen over haar rug krabbel gaat ze lekker spinnen. Ook al is het wat vroeg maar ik ben toch al een beetje aan het zoeken naar een geschikte heer voor Lotje voor tegen de tijd dat ze uit logeren mag gaan, moeilijk hoor want ik stel toch wel heel veel eisen aan deze heer.

Zaterdag  31 juli.

Sinds 13 juli heeft Lotje niet meer gespind maar afgelopen donderdag ging het motortje ineens weer lopen. En vrijdag en vandaag ook. Ze snapt hoe het werkt en ik vind het geweldig. Misschien dat het er iets mee te maken heeft dat Floor haar af en toe afwijst als ze bij haar wilt "drinken". Ik vind dat ook niet zo raar hoor want het is erg warm en laten we wel zijn:  zo 'n meid van bijna 1800 gram aan je borst staat een beetje "vreemd".

Lotje heeft ook sinds een paar dagen ontdekt dat ze vanaf de grond via mijn benen en rug op mijn schouder kan klimmen. Vanaf daar heeft ze een mooi uitzicht, ze blijft daar lekker zitten als ik door het huis loop.

Dinsdag 13 juli.

Nou nou het is me eindelijk gelukt: ik heb Lotje aan het spinnen gekregen. Ze lag heerlijk te slapen op het bed van mijn zoontje en toen ben ik lekker bij haar gaan liggen en gaan aaien, en tja daar kon ze echt geen weerstand aan bieden. Maar wat wil je ook als je rozig bent van het slapen, lekker warm en je wordt dan ook nog heerlijk gekroeld. Komt allemaal best in orde met deze meid, die trouwens 1610 gram weegt met haar 14 weken.

Vrijdag 2 juli.

Met Lot naar de dierenarts geweest voor de 2e enting en een wormkuurtje, Floor ging mee voor de gezelligheid. De dierenarts was zeer te spreken over Lotje, ze ziet er goed/mooi uit en ze is gezond, ook zag de dierenarts dat ze aan het wisselen is. Floor heeft ze ook even nagekeken en toen ik zei dat ik haar wat aan de dikke kant vond zei ze dat dit nu eenmaal haar figuur is omdat ze gesteriliseerd is. Geen slanke Floor dus meer maar een poes die vanaf nu als een gezellige gezette dame door het leven zal gaan!

Dinsdag 29 juni.

Er is toch danig wat mis met de rangorde in cattery Thisabor. Het lijkt mij logisch dat Pim of Floor boven aan de pikorde staan maar als ik het eten neerzet is het toch wel geregeld dat Lotje grommend die twee wegjaagt of ze zet haar pootje op de kop van Pim of  Floor en dan gaan die zitten wachten totdat mevrouw klaar met eten is. Vreemd??? Ik vind het wel en het belooft nog wat voor de toekomst.

Wat ik heel speciaal vind is dat Floortje melk geeft. Ik heb laatst een beetje in haar tepeltje geknepen en er kwam een druppeltje melk uit. Lotje ligt dan ook  geregeld te sabbelen bij haar, druk spinnend. Dat is dan ook de enige moment dat ze spint, want als ze bij mij op schoot ligt en dan kan ik aaien en kroelen wat ik wil maar spinnen ho maar.

Donderdag 24 juni.

Het gaat geweldig. Ze spelen en stoeien heerlijk met z'n drieŽn. Wel lijkt het alsof Lotje wat meer met Floor speelt, hetgeen mij verbaast want Pim was altijd degene die Floor uitdaagde tot een renpartij door het huis. Misschien dat het te maken heeft dat Floor volledig de moederrol op zich heeft genomen en zich veel bezig houdt met "haar" kind. Pim zoekt nu elders aandacht en komt weer heerlijk bij mij op schoot zitten als die twee dames met elkaar bezig zijn. Iedereen tevreden.

Zondag 20 juni.

Ik lag vanmiddag op de bank en ineens hoor ik een gelebber naast me, ligt Lotje bij Floor te "drinken". Niet te geloven! Allebei de dames druk spinnend dus ze hebben het blijkbaar allebei erg naar hun zin. Heeft Floor eindelijk een kind om over te moederen. Ik neem Lotje geregeld op schoot om lekker met haar te kroelen maar mevrouw laat dit alleen toe als ze zo moe is dat ze meteen in slaap valt. Is ze niet moe dan springt ze al gauw van mijn schoot om weer achter een propje/balletje of een van de katten aan te gaan. MMM nog niet echt een schootkat!

Zaterdag 19 juni.

Ze hebben vannacht bij elkaar geslapen en het ging goed, we hebben ze niet meer gehoord en vanochtend zaten ze samen voor de deur toen ik die open deed. Ze eet goed en ik moet zeggen Floor ook. Mijn hemel ik schaam me een beetje voor haar omvang. Een Oosters Korthaar moet slank zijn en hoog op de poten staan, nou dat is Floor momenteel echt niet! Ze heeft een nek en een paar billen als een Britse Korthaar. Nou als Lotje straks geen tussendoortjes meer krijgt zal Floor hopelijk afvallen. Ze beginnen wat met elkaar te spelen en zelfs te stoeien. Die kleine opdonder is niet bang voor die grote Pim, ze daagt hem uit en samen rennen ze het hele huis door, heerlijk.

Donderdag 17 juni.

Ik ben vandaag geregeld weg geweest en de katten heb ik bij elkaar gelaten, het ging prima. Lotje is de enige die nog een beetje bromt. En dan vooral als ze eten krijgen, ik doe al hun eten op een bord en zij is dan degene die staat te grommen. Ze beginnen nu ook een beetje achter elkaar aan te rennen, nog niet echt stoeien maar het begin is er zeker. Ik slaap vanavond voor de laatste keer bij Lotje, dit meer omdat mijn zoontje bij haar wilt slapen. Lotje heeft nu ook het balkon bezocht en ook de kattenbak van Pim en Floor, ze heeft hem ook al ingewijd. Zelf een keertje samen met Pim, gezellig toch?

Woensdag 16 juni.

Nou dat was dus niet echt een succes, Lotje in onze slaapkamer. Nadat ze na twee uur spelen en op ons springen nog niet te verleiden was tot slapen heb ik de hele boel gepakt en ben weer samen met haar apart gaan slapen. Binnen 5 minuten lag ze in mijn nek te knorren. Ineens hoorde ik gesnuffel aan de deur, blijkbaar had ik de eetkamer (waar Pim en Floor slapen) niet goed dichtgedaan want die stonden voor de deur. Oke dan maar allemaal hier slapen. Eerst werd natuurlijk het eten opgegeten en toen kwam Floor ook op bed liggen. Helaas had Pim energie voor drie want die is vervolgens een uur aan het rondrennen en springen geweest. Tja en toen had ik het wel even gehad met die viervoeters.  Ik heb Pim en Floor onder mijn armen gepakt en naar beneden gebracht, die mochten daar slapen. Het was rond half 2 dat Lotje en ik eindelijk konden slapen.

Ik moest de hele dag werken maar mijn man was thuis en die was zo lief om mij foto's te mailen van Lotje die samen met Pim en Floor in het mandje lag. Tje ben ik er zo mee bezig geweest en uitgerekend op de dag dat ik niet thuis ben gaan ze dat doen, monsters. Ook mailde hij me een hele leuke foto dat Floor en Lotje neus aan neus staan, het gaat dus heel goed.

Dinsdag 15 juni.

Lotje en ik slapen nog steeds samen in haar kamertje (vannacht heeft mijn dochter bij ons geslapen, die wilde zo graag bij Lotje slapen), waarschijnlijk de laatste nacht want dan gaat ze met me mee naar mijn eigen bed (slaapt toch wel lekkerder dan op een matras op de grond). Ze slaapt toch bijna de hele nacht dus dan kan iedereen lekker slapen. Het gaat goed tussen haar en Pim en Floor. Pim wil nog wel eens met zijn poot haar een tik geven en heel gevaarlijk blazen maar Lotje beantwoordt dit macho gedrag met haar oren in haar nek en terug te blazen. Floor is duidelijk al wat meer gewend, die kijkt dan ook zonder een spoor van agressie naar Lotje. Zogauw ik de kamer van Lotje open doe komen die twee theemutsen binnen sluipen om het eten op te eten en daarna de kattenbak uitvoerig te besnuffelen. Pim gaat dan in de deuropening zitten (dan kan je namelijk heel snel weg vluchten) maar Floor gaat dan de kamer verkennen. Komt ze dan onderzoekend Lotje tegen dan blaast ze een beetje maar trekt zich voor de rest niks van Lot aan. Ik heb ze vanavond in de keuken samen laten eten, wel in afzonderlijke bakjes en met een afstand van een meter maar het ging prima. Ik zet Lotje nog wel geregeld even apart zodat ze rustig kan slapen. Ik ben erg tevreden hoe het gaat en als ik Maaike en Bri mag geloven dan liggen ze over een paar daagjes samen te snurken!!

Maandag 14 juni.

Vandaag moest ik wel erg lachen. Lotje zat op haar kattenbak en Pim en Floor zaten ver weg in de gang om het hoekje van Lotje haar kamer te kijken. Toen Lotje ging graven in haar bak rende Pim haar kamer in om de bak te controleren. Nadat hij de bak had gecontroleerd  kwam hij denk ik tot de conclusie dat iets wat zulke kleine drollen produceert onder hem in de rangorde hoort, m.a.w. hij doet alsof hij niet meer bang voor haar is maar gaat het gevecht aan. Lot kan een tik van hem krijgen en hij laat ook duidelijk horen dat hij blazen en grommen kan. Voordat hij tot deze conclusie kwam vluchtte hij steeds weg als zij maar bewoog en ging hij brommend in de keuken zitten.
Floor begint ook al te wennen en bekijkt Lotje vanaf 2 meter afstand, dat is nu de grens. Als Lotje dichterbij komt dan gaat Floor grommen en blazen en blaast de aftocht.

Zondag 13 juni.

Lotje vandaag veel op haar kamer gehouden of alleen met ons in de huiskamer. Pim en Floor zijn nog niet erg gecharmeerd van hun nieuwe huisgenootje. Floor heeft inmiddels wel door dat er ook positieve kanten aanzitten namelijk de brokjes en al het andere lekkers dat op Lotje haar kamertje staat. Want dit is eigenlijk veel lekkerder dan haar eigen voer. Floor gaat dus af en toe even stiekem naar boven als Lotje beneden zit om wat te eten. Pim vind het nog niks en vind dat Floor af en toe ook een mep verdient, vraag hem niet waarom want anders kan je er ook eentje krijgen. En af en toe gaat Pim echt Floor te lijf, hij is duidelijk niet blij met de nieuwe situatie. Lotje laat het allemaal koud, die gaat haar gangetje en als zijn maar veel aandacht krijgt dan vind ze het prima. Floor kwam wel in de huiskamer zitten toen Lotje daar 's avonds aan het spelen was, en op een veilige afstand van drie meter kan je ook alles goed in de gaten houden! Ik heb weer bij haar geslapen en ze heeft de hele nacht doorgeslapen.

Zaterdag 12 juni.

Om 11.00 uur waren we bij Maaike om Lotje op te halen. Toen we gezellig in de huiskamer zaten was ik natuurlijk heel nieuwsgierig naar ons meisje, achter de bank stond een mand met kittens. Aangezien er twee lilac katjes waren, broer en zus, kon het natuurlijk niet moeilijk zijn de juiste eruit te vissen. Na een tijdje heerlijk met "onze" Lotje gespeeld en geknuffeld te hebben bleek dat ze toch wel erg op een jongentje leek.... de verkeerde dus. Toen Maaike bevestigde dat dit een manneke was hebben we de juiste kat maar gepakt. Ach en die vond eigenlijk ook alles goed. Na een gezellig uurtje zijn we huiswaarts gegaan met ons meissie. Thuis gekomen hebben we de kooi in de huiskamer gezet en Pim en Floor geroepen. Nieuwsgierig als ze zijn liepen ze heel onbevreesd naar de kooi, ja en toen was het wel erg schrikken. Ze verstijfde helemaal en hun haren gingen overeind staan. Lotje vond het allemaal prima en mauwde heel lief. Pim en Floor begonnen te grommen en blazen en kozen het hazenpad. Lotje hebben we naar haar tijdelijke kamertje gebracht waar ze tot rust kon komen van alle spannende gebeurtenissen van deze dag. We hebben vaak bij haar gezeten en ik moet zeggen dat het een moppie is, ze spint de hele tijd en laat zich heel makkelijk aanhalen. Ze is totaal niet bang en wilt heel graag geaaid worden, met andere woorden: een schatje.

'S avonds heb ik haar mee naar beneden genomen om de huiskamer te onderzoeken. Aangezien de deur openstond kwamen Pim en Floor op een gegeven moment binnenlopen, toen ze Lotje zagen was het weer blazen en grommen, grommend weglopen en in toen ze in de keuken waren hoorde we Pim nog grommen.

Ik heb bij Lotje geslapen en dat ging prima, ze lag bijna de hele nacht lekker in mijn nek en we hebben lekker gekroeld.

Zondag 6 juni.

We zijn eruit: Ihina gaat bij ons Lotje heten. Lotje omdat het lot haar naar ons heeft gebracht. Want als Eefje was blijven leven of als Floortje niet was gesteriliseerd en als Bri me niet getipt had dan was Lotje nooit bij ons komen wonen, en ik hoop dat zij voor ons een lot uit de loterij is/wordt.

En het geweldige nieuws is dat Maaike me belde met de mededeling dat Lotje nu 1160 gram weegt en morgen geŽnt gaat worden, krijgt ze geen entreactie dan mogen we haar aankomend weekend ophalen.

Wel iets eerder dan verwacht maar zeker niet minder gewenst. De reden dat ze eerder komt is dat er bij Maaike veel kittens rondlopen en de kans op infectie daardoor groter is dan bij een cattery die 4-5 kittens heeft. Maaike heeft overleg gehad met haar dierenarts en haar vereniging en beide hebben toestemming gegeven dat kittens die geŽnt zijn en meer dan een kilo wegen naar hun nieuwe baasjes mogen.  Dat kittens op deze leeftijd weggaan is niet gebruikelijk maar gezien de situatie wel het beste. Je snapt dat we heel blij zijn dat we haar kunnen ophalen en we gaan morgen dan ook de nodige (nuttige en leuke) dingen voor deze dame kopen. En dan wordt het spannend hoe gaan Pim en Floor op hun nieuwe vriendinnetje reageren? We houden Lotje eerst een paar dagen apart en als ze een beetje onze geur heeft opgenomen en zelfverzekerd door de bovenverdieping loopt gaan we haar kennis laten maken met Pim en Floor, heel spannend. Maar ik heb er wel goede gevoelens over, Floor heeft volgens mij nog wat moedergevoelens en Pim ach Pim wilt alleen maar spelen dus dat komt wel goed.

Donderdag 27 mei.

Ik heb vandaag Maaike gebeld om te vragen hoe het met Ihina gaat. Alles gaat prima met haar, ze is nu zeven weken en weegt ruim zeven ons dus ze is heel mooi op gewicht. Samen met haar broertjes en zusjes zet ze het huis flink op stelten. Nou dat beloofd wat voor straks, kan ze Pim en Floor lekker achterna zitten. Floor heeft nog steeds een beetje een hangbuik dus die kan nog wel wat beweging gebruiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 15 mei.

We hebben vandaag kennis gemaakt met Maaike en haar katten en natuurlijk ook met Ihina. Momenteel heeft Maaike drie nesten (totaal 23 kittens!!) liggen, alles ziet er goed verzorgd uit en de katten slapen/spelen of ze zijn op onderzoek uit. De kittens zien er allemaal goed uit met lekkere dikke buikjes en ze zijn allemaal erg ondernemend. Ihina konden we rustig aaien en ze bleef lekker bij je zitten als je haar op schoot nam, ze is helemaal niet schuw en het is gewoon een lekker katje. Over 6-7 weken mag ze bij ons komen wonen en kennis te maken met Pim en Floor. We kijken allemaal uit naar "onze" kleine meid.

Donderdag 6 mei.

Floor heeft nog steeds last van moederlijke hormonen die door haar lichaam gieren. Toen Pim net op balkon was vond Floor dat blijkbaar geen goed idee want ze kwam moederlijk mauwend op hem af en probeerde hem naar binnen te lokken, toen dat niet lukte pakte ze hem in zijn nekvel en trok hem mee. Maar aangezien hij toch wat groter en zwaarder is dan haar lukte dat haar  niet. Zo is ze 10 minuten bezig geweest (miauwend/bijtend/trekkend) totdat hij haar eindelijk haar zin gaf. Ik vind het zo vertederend dat lokkende miauwen van haar, echt zoals ze zou doen als ze kittens had gehad om die te lokken naar haar nest. Dit roept toch wel wat emoties bij mij op, ik had het zo graag anders gezien.

Maar nu misschien deze mooie lilac dame bij ons komt wonen maakt het verdriet iets minder. Ik tel de dagen totdat ik haar vast kan houden en de beslissing neem of ze wel of niet bij ons komt wonen. Maar het moet wel erg tegenvallen wil ik afzien van de koop. Maar er kan nog van alles tussen komen dus ik probeer ondertussen niet te verliefd te worden (wat wel moeilijk is voor mij) op Ihina.

Ik heb Desiree gebeld van cattery Van Scalindjo dat ik al voorzien ben van een katje. Ik ga dus helemaal voor Ihina.

 

 

 

 

 

 

Wordt dit ons nieuw poesje?

Deze foto's zijn 4 mei genomen en ze is daar vier weken oud.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 4 mei.

Ik heb Maaike vandaag gesproken en ik heb een optie op het poesje Ihina, over twee weken mogen we komen kijken en dan besluiten we definitief of zij bij ons komt wonen.  Maaike fokt uitsluitend met gezonde lijnen dus geen inteelt of lijnteelt, hetgeen mij bijzonder aanspreekt. Het was een leuk gesprek en ik kijk nu al uit naar de kennismaking met Maaike en haar katten (ze heeft momenteel drie nesten liggen).

Maandag 3 mei.

Desiree mailde dat er drie poesjes in het net geboren nestje zitten, een siamees, een black tabby en een ebony. Aangezien ik toch voor lilac of een choc tabby ga mailde ik haar dat ik geen poesje uit dit nestje wil. Ik wacht met spanning of de twee andere dames zwanger zijn en wat zij zullen krijgen, als alles goed gaat gaan ze begin juni bevallen.

Later die avond had ik contact met Brigitte van Aalten van cattery Okurimono (die mij in het verleden al diverse malen heeft geholpen en geadviseerd). Zij vond het zo sneu voor mij hoe het met Floortje is gegaan dat zij mij wilde helpen een geschikt fokpoesje te vinden. Toen ik haar vertelde dat ik op zoek was naar een lilac of choc tabby oosters korthaar poesje wist zij mij te vertellen dat er bij Maaike Moynes van cattery Fearbhail nog een lilac poesje beschikbaar was. Na een lekker lang gesprek met Bri heb ik besloten morgen Maaike  te bellen over dit poesje, dat op 5 april geboren is en als het wat wordt dus over ongeveer twee maanden bij ons kan komen wonen. Dat gaat snel. Twee weken geleden was Floor net bevallen van Eefje en zag ik geen toekomst voor mijn cattery en nu ben ik al bezig met een nieuw katje.

Vrijdag 30 april.

Een mailtje van Desiree gehad dat er een poes is bevallen van 6 kittens, nu maar afwachten of er een geschikt poesje voor mij bijzit.

Donderdag 29 april.

Afgelopen maandag zijn we met Floor naar de dierenarts gegaan om de hechtingen eruit te halen. Gelukkig mag ze vanaf nu ook haar kap af, en dat vind ze heel prettig want ze ging zich thuis meteen schoonlikken. Pim vindt het ook wel fijn want nu kan hij weer met haar stoeien. Floor is nog wel wat rustiger dan voordat ze zwanger was. Echt rennen door het huis over de bank en stoelen hebben we nog niet meegemaakt. Maar het gaat heel goed met haar, de haartjes op haar buikje beginnen weer te groeien en ze eet nog steeds lekker. Ik verwen haar nog met twee lekkere maaltijden op een dag en de hele dag staan er brokken voor haar en Pim natuurlijk. Over een paar weken ga ik hun wel weer op het normale dieet zetten van alleen 's avonds wat lekkers.
En nu het hele goede nieuws:  vandaag heb ik met Desiree Knoop van cattery Van Scalindjo gesproken die waarschijnlijk drie zwangere poezen heeft rondlopen (twee zijn er drie weken geleden gedekt en ze weet nog niet zeker of die zwanger zijn) en ze belt mij als ze een goed fokpoesje bijzit. Mijn voorkeur gaat zo wie zo uit naar een Oosters Korthaar en dan het liefst een choc tabby of een lilac. Maar we zullen wel zien wat moedertje natuur deze keer voor ons in petto heeft.

Zaterdag 24 april.

Ik heb het er met mijn man overgehad dat ik er zo van baalde en verdrietig ben dat het zo is gelopen met Floortje en Eefje en dat ik het heel jammer zou vinden als ik nu zou stoppen. We hebben besloten dat ik op zoek ga naar een nieuw poesje. Ik voel me meteen een stuk beter en ben heel blij dat hij hierachter sta. Het is niet te geloven hoe verdrietig ik was en nog steeds ben over hetgeen er de afgelopen week is gebeurd maar nu ik verder kan met mijn cattery ga ik proberen dit een plekje te geven en met goede moed ga ik op zoek naar een geschikt fokpoesje.