Bij deze sluit ik weer een periode af, het vijfde dagboek al weer.

Het was weer een goede tijd met heel veel leuke en mooie momenten.

De zes mannekes hebben drie maanden lang bij ons gewoond en we hebben enorm van ze genoten.

Gelukkig hebben ze allemaal hele goede huisje gevonden en ik hoop regelmatig wat te horen over "mijn" zesling.

Wil je verder lezen over het wel en wee van cattery Thisabor dan kan je in mijn volgende dagboek een kijkje nemen.

 

Ook van dit nest heb ik weer wat geleerd.
-   Voortaan nog meer mijn gevoel volgen bij eventuele belangstellende.

-   Nicky bij de eerste tekenen van krolsheid een pil geven en die elke twee weken herhalen.

-   Is een kitten aan de diaree dan meteen alle kittens behandelen.

-   Als er tussen mij en een andere fokker afspraken gemaakt worden wat betreft de dekking en eventuele kittens dan die afspraken meteen zwart op wit zetten.

 

Zondag 26 juli 2009.

We zijn heerlijk een weekje weggeweest maar het was ook weer fijn om thuis te komen. Vooral de katjes waren blij ons te zien. Heerlijk kroelen en voor onze voeten lopen, wat kan je nog meer wensen. Floor heeft last van haar pootje, de oppas had al gebeld begin vorige week dat ze bloed had gevonden op de grond. Het bleekt dat Floor haar nagel bezeerd heeft. Ik heb gisteren even goed gekeken en een nagel van haar rechtervoorpoot steekt uit. Ik kijk het nog even aan, ze heeft er volgens mij niet echt last van.

Vandaag even bij Carla langs geweest om iets af te geven. Natuurlijk was het heel leuk om Johnny en Teddy weer te zien. De mannen zien er goed uit en hebben het prima naar hun zin. Het lijkt voor ons allemaal veel langer dan twee weken geleden dat de mannekes verhuist zijn.

Ook alle andere katjes zijn helemaal gewend aan hun nieuwe huisjes en de baasjes zijn allemaal blij met hun nieuwe huisgenootje(s).

Zondag 12 juli 2009.

Ook vannacht is het rustig geweest, geen ruziënde Floor/Nicky. Nicky is rustig, ze loopt niet te zoeken naar haar kinders, in tegendeel. Ze loopt Pim en Streep een beetje uit te dagen en komt echt naar ons toe om geknuffeld te worden. Als ik het zo bekijk was het voor Nicky mooi zo en was het voor haar tijd dat de mannekes gingen verhuizen. Vandaag de kooi opruimen en de huiskamer een grote beurt geven.

Vanochtend had ik al twee berichtjes van Carla in mijn postbus. Het gaat super met de mannen, ze liepen al gauw gewoon het hele huis te verkennen en hebben al gauw heerlijk op schoot zitten spinnen. Ook een berichtje met allemaal foto's van de jongens in hun nieuwe huis en ook liggend bij Tim op schoot. Blijkbaar geldt: uit het oog uit het hart, stelletje overlopers zijn het! Nee hoor, ik ben blij dat het zo goed gaat.

Zaterdag 11 juli 2009.

Vanochtend kwamen Carla en Tim de kittens ophalen. We hebben gezellig zitten kletsen maar op een gegeven  moment was er toch het moment om afscheid van Johnny en Teddy te nemen. Dat het afscheid voor mij emotioneel was, was wel duidelijk en te verwachten. Carla en Tim zeiden dat we gauw een keertje langs moeten komen om de mannekes in hun nieuwe omgeving te bewonderen, omdat ze lekker dichtbij wonen zullen we dat zeker doen.

Omdat we 's middags een familie reünie hadden heb ik de kooi laten staan en heb de katjes het hele huis tot hun beschikking gegeven. Toen we

's avond laat huis kwamen was het rustig, gelukkig geen vlokken haar gevonden.

Donderdag 9 juli 2009, de kittens zijn 15 weken oud.

Nog even en dan is ons huis weer kittenloos, maar nu genieten we nog volop van de aanwezigheid van Johnny en Teddy. Die de aandacht trouwens bijzonder op prijs stellen, tja ze hebben ons nu helemaal voor zichzelf. Nicky gaat ook steeds meer op de Nicky lijken voordat de ukken geboren waren. Was ze een week nog voor de 100% moeder, nu komt ze steeds meer aandacht vragen en kruipt ook 's ochtends weer lekker bij me op schoot. Ook zoekt ze af en toe de andere katten op.

Met Hummer/Eddy gaat het goed, die is echt de macho aan het uithangen bij Katie. Maar ze liggen al redelijk dicht bij elkaar in de buurt en rennen veel achter elkaar door het huis. Ook wordt er veel gespeeld zonder grommen en blazen, goede berichten dus.

Met Willy/Tak gaat het ook goed, die slaapt al bij Soep en krijgt geregeld een lik over zijn kop. Iedereen die bij Fay op bezoek komt is verbaast over het harde gespin dat uit dat kleine katje komt. Dat ze allemaal met hem weglopen lijkt me logisch.

Met Oboema en Winny gaat het ook goed al hebben ze soms moeite om de kattenbak te vinden in hun grote huis. Het bed vinden de mannen een goed alternatief, dat Robert en Valentina het daar niet mee eens zijn is logisch. Maar voor de rest gaat het prima met de ukkies.

Dinsdag 7 juli 2009.

Vandaag weer een berichtje van Fay gekregen dat het goed gaat tussen Soep en Tak. Ze likken elkaar al af en toe. Wel vindt Soep het nog niet zo'n goed idee als Tak met zijn staart speelt, en toen Tak bij hem kroop om een dutje te doen stond Soep op. Maar alles gaat zonder gegrom of geblaas dus ik heb goede hoop dat het goed komt tussen de mannen.

Vandaag is Hummer opgehaald door Ellie en Nol. We hebben weer gezellig zitten praten en veel gelachen. We zijn allemaal heel benieuwd hoe Katie reageert op haar nieuwe vriendje. Na twee uurtjes zijn ze opgestapt met de belofte om me morgen te laten weten hoe het gaat. We hebben de afspraak gemaakt dat we aan het eind van de zomervakantie langs komen om Hummer/Eddy te knuffelen.

Tot op heden gaat het goed met mijn emoties, al gaat er wel iedere keer een bepaald gevoel door mijn lichaam als ik het huisverlatende kitten voor de laatste keer knuffel.... Dat zal zaterdag wel anders zijn als Johnny en Teddy als laatste het nest verlaten.

Omdat Nicky bij haar vorige nest erg heeft lopen zoeken naar haar kittens en iedere keer ging graven in de mandjes die er nog stonden ruim ik nu elke dag een groot speelgoedje of een doos of een mandje op. Zodat er zaterdag niet meer veel dingen staan die de geur van de kittens hebben. Natuurlijk kan ik zaterdag ook alles in een keer opruimen maar dat lijkt me ook wel erg heftig voor haar. Ach en zo wennen wij ook weer langzaam aan een opgeruimdere huiskamer waar je soms je nek breekt over kattenspullen.

Maandag 6 juli 2009.

Vandaag weer een berichtje van Robert gekregen dat het goed gaat met Oboema en Winny, ze beginnen al aardig te wennen en nog even en zij maken daar in Tilburg de dienst uit.

Ook kreeg ik van Fay een berichtje dat het redelijk gaat tussen Soep en Tak, de vooruitzichten zijn in ieder geval goed. Het blijft toch altijd afwachten hoe een kat reageert als er een nieuwe kat in huis komt. Soep durfde Tak zelfs al te likken toen die lag te slapen. Als Tak wakker is dan houden de mannen nog wat afstand.

Ik moet zeggen dat ik niet meer dat overweldigende gevoel heb dat ik veel weken gehad heb als ik 's ochtends beneden kwam en alle kittens uit de kooi liet. Dat geluid van zes spinnende kittens en hun opdringende gedrag om aangehaald te worden, is aanzienlijk minder geworden nu er nog maar drie aandacht trekkertjes zijn. Helaas want ik zat elke ochtend echt vreselijk te genieten van dit mooie moment.

Zondag 5 juli 2009.

Vanochtend zijn Fay en haar vader gekomen om Willy op te halen. Fay kan nog niet helemaal geloven dat Willy bij haar komt wonen, een Havana is een lang gekoesterde wens van haar. Het was een leuk bezoekje en we hebben erg gelachen om de verhalen van haar vader. We zijn allemaal erg benieuwd hoe Soep gaat reageren op zijn nieuwe vriendje. Maar aangezien Soep een zeer makkelijke kat is die het erg leuk vindt als er een andere kat komt logeren vermoeden we dat hij gauw met Willy in een mandje slaapt. Veel geluk kleine Willy.

We hebben gemerkt dat Johnny kan adopteren. We hebben van die pompoentjes in huis en als je die weggooit dan rent hij er achter aan. Pakt hem in zijn bek en brengt hem grommend terug bij je. En zo zijn we lekker bezig met dit ventje.

Zaterdag 4 juli 2009.

Robert belde vroeg in de middag om even te vertellen hoe het gaat met de jongens. Alles gaat goed en de mannen lopen al lekker ontspannen door het huis. Ze spelen, eten, plassen en doen alles wat ze behoren te doen. Robert en Valentina stonden verbaast dat Oboema en Winny zich al zo gauw thuis voelde. De mannen spelen al lekker met elkaar en liggen geregeld bij hun nieuwe baasjes en spinnen dan zeer hard te spinnen. Vannacht mochten ze zelfs op hun bed slapen, tja verwen ze maar goed (haha). Tot op heden dus goede berichten uit Tilburg.

Vrijdag 3 juli 2009.

Robert en Valentina zijn hier 's avonds geweest om Oboema en Winny op te halen. We hebben weer gezellig gekletst en na drie uur was het toch tijd om afscheid te nemen. Het gevoel van verdriet was natuurlijk aanwezig maar werd verzacht door de wetenschap dat de mannen een goed huisje krijgen. Valentina en Robert waren merkbaar en zichtbaar zo gelukkig zijn met hun kattenkinders dat ik met een rustig gevoel afscheid heb genomen van Boemie en Winny, slik.

Donderdag 2 juli 2009, de kittens zijn 14 weken oud.

Tja het einde nadert van deze periode. De mannen doen het goed, wel eten ze wat minder en zijn ze wat slomer. Maar met dit warme weer is dat niet verwonderlijk. Zelf ontgaat het mij ook aan energie en een warme maaltijd kan me nu ook niet echt bekoren.

Maandag 29 juni, de kittens zijn 13½ week oud.

Ik had het donderdag al geschreven dat de castratie me 100% was meegevallen maar nog steeds sta ik verbaast dat ze er totaal geen last van hebben gehad. Net alsof ze even naar de dierenarts waren geweest voor controle, geweldig.

Gelukkig gaat het nog steeds goed met de mannekes, en is hun laatste weekje samen ingegaan. Als ik eraan denk dat ze gaan verhuizen....

Gisteren nieuwe foto's gemaakt en wederom geprobeerd om ze allemaal op de foto te krijgen. Nou beter dat deze foto lukte niet. Geen doen om die orkaantjes  netjes naast elkaar te krijgen. Maar wel hebben genoeg foto's van de jongens om vaak naar te kijken.

Ze zijn bijzonder druk momenteel, rennen over alles en nog wat maar ze liggen ook geregeld met z'n allen heerlijk te slapen.

Ik krijg van alle nieuwe eigenaren mailtjes dat het hun niet snel genoeg kan gaan de aankomende dagen en ook dat ze van allerlei zinvolle dingen aan het kopen zijn voor hun nieuwe huisgenootje(s). Ja nog even en dan is het moment aangebroken om afscheid te nemen. Vandaag maar vast alle administratie in orde maken en dan nog een paar dagen genieten van al mijn kerels.

Donderdag 25 juni, de kittens zijn 13 weken oud.

Vanochtend om 9 uur heb ik de mannen bij de dierenarts achter gelaten en met een brok in mijn keel ging ik weg.

Gelukkig kwam om 11.30 uur het verlossende telefoontje: de mannen waren wakker en alles was heel goed gegaan.

Een dierenarts en twee assistenten hebben de castratie/chippen en enten gedaan en alles verliep volgens het boekje. Wel moesten ze af en toe slikken want dit was voor hun de eerste keer dat ze katertjes zo jong castreerden.

De mannekes  waren nog erg suf bij de dierenarts maar halverwege de wandeling naar huis (een kwartiertje lopen met de mand op de fiets) begonnen ze al te miauwen.

Thuis gekomen heb ik meteen de mand open gedaan om ze los te laten. Nicky begon ze meteen te besnuffelen en de ukken liepen luid spinnend door de huiskamer. Ook ik werd spinnend begroet en we hebben even lekker geknuffeld. Toen moest er gewassen worden. Alle kittens begonnen de plek waar ze geholpen waren te wassen, en daar zijn ze een tijdje druk mee bezig geweest. De kattenbak werd al gauw gebruikt en het eten werd gewaardeerd. Het gaatje van de chip zie je nog wel zitten, maar dat zal gauw dicht trekken.

Al met al is het me vreselijk meegevallen, de volgende keer doe ik het weer zo alleen dan met 12 weken.

Woensdag 24 juni.

Robert en Valentina zijn vanavond op bezoek geweest. Ze vonden het te lang duren voordat ze de mannekes weer zouden zien (volgende week vrijdag komen ze ze ophalen) en wilde ze graag nog even tussendoor knuffelen. Nou dat knuffelen lukte wel. Robert en Valentina gingen lekker op de grond zitten en Oboema en Winny kropen meteen bij Robert op schoot om vervolgens in slaap de vallen. Heel opvallend want de andere ukken gingen met Nicky ergens anders liggen. Valentina nam ook geregeld een kitten op schoot maar blijkbaar had Robert iets van kattenkruid in zijn blouse gedaan want ze kropen steeds bij hem terug. Het was een gezellig bezoekje en na twee uur vertrokken ze weer richting Tilburg.

Ik heb met iedereen afspraken gemaakt om de jongens op te komen halen.

Vrijdag 3 juli worden Oboema en Winny opgehaald door Robert en Valentina.

Zondag 5 juli wordt Willy opgehaald door Fay.

Dinsdag 7 juli wordt Hummer opgehaald door Ellie en Nol.

Zaterdag 11 juli worden Johnny en Teddy opgehaald door Carla en Tim.

Bewust heb ik er ruim een week voor uitgetrokken om de kittens te laten verhuizen in de hoop dat dit voor Nicky goed is. Al weet ik zeker dat ze na het vertrek van Johnny en Teddy flink van streek zal zijn. Maar dat hoort er helaas bij. En dan wordt het hier heel stil, heel stil!

Morgenochtend moeten de jongens om 9 uur bij de dierenarts zijn voor hun castratie/enting en chip. Omdat ze vanavond nog wel eten mogen hebben heb ik ze (toen we naar bed gingen) wat extra's gegeven. Morgenochtend mogen ze niks meer even voordat ze naar de dierenarts gaan. Ik heb heel benieuwd hoe het morgen gaat, doodeng.

Maandag 22 juni, de kittens zijn 12½ week oud.

Vandaag zijn Pim en Floor zeven jaar geworden. Dat zou je ze niet geven want ze zitten goed in hun vel (Floor misschien wel wat te veel) en het zijn heerlijke katten. Ik hoop dat als straks de kittens verhuist zijn dat Floor en Nicky het weer met elkaar kunnen vinden. Dat wordt de volgende uitdaging.

Met de mannen gaat het goed, gisteravond hebben ze de laatste Finidiar pil gekregen. Hopelijk blijven na deze kuur de drollen mooi stevig.

Ze zijn goed aangekomen.

Hummer

Oboema

Johnny

Teddy

Winny

Willy

1640

1310

1280

1300

1430

1480

De vereniging heeft als regel dat kittens mogen verhuizen als ze 12 weken oud zijn en zwaarder dan 1 kilo, nou dat is dus geen probleem. Ik vind het verbazingwekkend hoe snel die ukken afvielen toen ze aan de diaree waren maar hoe snel ze ook weer aan komen als de diaree verholpen is. Gelukkig maar want dit zijn mooie gewichtjes voor mannekes van deze leeftijd.

Toen mijn man gisteravond voetbal wilde kijken werd hij afgeleidt door de drukke jongens, ik ben toen met ze in de eetkamer gaan zitten. Daar werden toen meteen ook een paar sporten beoefend. Gordijn slingeren/slalom rennen om de tafelpoten/wie is het snelst boven in de krabpaal (2 meter hoog) en wie is het snelst (zonder gebroken ledenmaten) weer op de vloer/en wie kan de beste sliding maken? Nou ik moet zeggen dat ik enorm genoten heb en dat ik met tranen in mijn ogen denk aan het komende afscheid. Vreselijk, wat zal ik deze moppies missen.

Geregeld liggen ze allemaal bij Nicky te drinken en dan is het een gespin van jewelster, erg leuk om te horen en te zien. Al vind ik het persoonlijk een belachelijk gezicht zo'n moederpoes met kittens van 12 weken aan de borst. Ze ligt dan zowat op haar rug om ze allemaal te kunnen voeden.

Fay is er ook uit hoe ze Willy gaat noemen, hij gaat straks als Tak door het leven. Haar andere kat heet Soep (omgekeerde van poes) en Tak is natuurlijk het omgekeerde van kat. Een leuke bijkomstigheid is, is dat Takara in het Japans "schat" (in de zin van treasure) betekend. En zo hebben alle katjes een naam gekregen. Niet dat wij Hummer Eddy en Willy Tak gaan noemen, nee dat is weggelegd voor de nieuwe baasjes.

Nog drie dagen en dan zijn de mannekes gecastreerd, dat ik het af en toe erg benauwd krijg snap je vast wel. Hele doom scenario's gaan er door mijn hoofd. Ik ben blij als we drie dagen verder zijn. Dan nog even een weekje genieten van het spul en dan moeten de koffertjes gepakt worden.....

Donderdag 18 juni, de kittens 12 weken oud.

Vandaag stond de enting op het programma maar een bevriende fokster vroeg waarom ik ze niet gelijk liet enten terwijl ze gecastreerd werden!!!??? Tja daar had ik niet aangedacht, meteen even de dierenarts gebeld en die zag geen problemen om ze volgende week meteen te enten terwijl ze onder narcose waren voor de castratie. Dus vandaag geen stress voor de jongens/Nicky en mij.

Omdat de diaree in lichte mate terug kwam krijgen de mannen vanaf afgelopen dinsdag vijf dagen achter elkaar twee maal daags een kwart tabletje finidiar.

Voor de rest gaat het goed, levendig en knuffelig. Opvallend bij dit nest is het gemak waarmee ze zich laten pakken, zelfs als ze in de kooi moeten. Ik herinner me nog wel van mijn vorige nesten dat ik 's avonds echt een hele tijd bezig was om de kittens onder de bank vandaag te krijgen om ze op te sluiten. Maar deze boeven laten zich gewillig pakken, dan even kroelen en dan mogen ze gaan slapen.

Aan de nieuwe eigenaren heb ik gevraagd hoe ze hun katjes gaan noemen en tot nu toe hebben alleen Ellie en Nol een nieuwe naam verzonnen. Hummer zal over een paar weken Eddy gaan heten (het commentaar van het volledige Thisabor personeel zal ik achter wegen laten hahaha). Teddy en Johnny en ook Oboema en Winny blijven zo heten en Fay is nog aan het bedenken hoe ze Willy gaat noemen.

.

Maandag 15 juni, de kittens zijn 11 ½ weken oud.

Het is elke ochtend een feest als ik de mannekes uit de kooi laat. Ik ga dan meteen op de grond zitten en kom handen te kort om ze aan te halen. Ze spinnen dan allemaal en eisen echt mijn aandacht op. Lekker op mijn schoot liggen en heerlijk spinnen en kroelen, hoe kan je een dag beter beginnen?

Tot nu toe gaat het goed met de jongens, zaterdagavond heb ik ze (en alle andere katten) de laatste pil gegeven tegen de diaree dus je snapt dat ik elke drol goed in de gaten hou, wat kan je blij zijn met stevige drolletjes... Willy krijgt nog even een paar dagen zijn AB kuurtje, hopelijk heeft hij dan ook het ergste gehad en kunnen wij nog drie weken genieten van het stel. Tja over drie weken verlaten ze in etappes het ouderlijk huis. Dat het stil zal worden staat vast. Maar ik ben blij met de goede huisjes die ik gevonden heb en ik zal zeker geregeld wat horen over de mannen. Maar aan de andere kant is het ook wel weer prettig om het huis weer voor onszelf te hebben. En ook de zee van tijd die ik over zal houden. Ik ben toch veel tijd bij de mannen om ze alle aandacht te geven en goed te socialiseren. Niet dat ik het erg vind want ze zijn heel leuk. Maar ik kom tot weinig anders meer. Maar dat het afscheid niet zonder tranen zal zijn is een ding dat voor mij zeker is.

Ze zijn ook merkbaar drukken er ook wordt er weer volop gespind. Ze beginnen steeds meer geluid te maken al blijft het nog piepen. Ze eten weer vreselijk veel maar ik zie dat graag. De gewichtjes gaan weer lekker omhoog dus dat is goed. Allemaal goed nieuws dus, a.s. donderdag gaan ze voor de 2e enting.

Vrijdag 12 juli.

Omdat ik vind dat Teddy niet genoeg aankomen heb ik hem ook Synulox gegeven, nou dat was geen goede beslissing. Hij begon vreselijk te schuimbekken, niet normaal. Ik heb het iedere keer weggehaald en na een paar minuten was het over. Nu herinnerde ik me dat toen ik de kittens Kaopectate (dit geef je met een spuitje want het is vloeibaar) gaf voor de diaree dat hij de enige was die vreemd met zijn bekkie deed, veel uitspugen van het spul en steeds met zijn tong proberen het uit te spugen. Ik vermoed dat hij om een of andere reden niet tegen druppels kan. Ik kijk even aan hoe zijn gewichtje morgenochtend is, is hij niet lekker aangekomen dan geef ik hem een pilletje clavubactin (dat is ook een antibiotica maar dat is een pilletje).

Donderdag 11 juli, de kittens zijn 11 weken oud.

Ik ben niet tevreden hoe de havana's zich ontwikkelen. Heel vreemd: de siameesjes gaan goed op de panacur maar vooral Willy en ook Winny en Teddy doen het minder. Ik ben dan ook vanmiddag met Willy en Teddy als gezelschap naar de dierenarts geweest. Ze vond ze er bonkig uitzien en ze waren inderdaad te mager. Willy heeft koorts en heeft dan ook een spuit met Tolfedine en Amox/Suramox gekregen. Ook heb ik weer Synulox (antibiotica) voor 5 dagen meegekregen voor hem. Vanavond ging hij gelukkig weer eten. Hopelijk hebben we het ergste gehad.

Ik heb meteen een afspraak met de dierenarts gemaakt voor de castratie van de jongens, donderdag 25 juli worden ze geholpen. Ik vind het doodeng maar dit was een van de voorwaarden die Maaike had als ik bij mr. Bean met Nicky kwam voor een dekking: alle katertjes gaan gecastreerd de deur uit. Nu weet ik dat het steeds gebruikelijker wordt (zeker bij het ras sphinxen) maar voor mij is het de eerste keer dat ik mijn katertjes laat castreren en ik vind het doodeng. Ik heb mijn angst uitgesproken bij de dierenarts maar die wist met bijna helemaal gerust te stellen dat het niks voorstelt...

Dinsdag 9 juni.

Vandaag zijn Ellie en Nol geweest en ik moet zeggen vanaf het eerste moment klikte het. Aardige mensen die weten wat ze willen, en in dit geval is dat Hummer. Ondanks de stank (6 kittens die nog steeds aan de diaree zijn veroorzaken een flinke geur) en Hummer die zich echt van de beste kant liet zien. Nadat Ellie en Nol zaten moest Hummer al gauw naar de kattenbak en hij deponeerde niet alleen wat diaree in de bak maar ook aan zijn poot. Toen hij dit merkte vloog hij de bak uit en rende weg. Vervolgens lagen er op de grond wat spatjes poep maar de grootste klodder zat op zijn rug. Ik pakte hem om hem schoon te maken, maar hij stribbelde flink tegen. Tja daar zit je dan met je goede gedrag, je vloerbedekking zit onder, op mij kleren zaten vlekken en je huis ruikt niet bepaald fris en het kitten waarin ze geïnteresseerd is stinkt een uur in de wind. Een voordeel was wel dat Nol Hummer herkende aan de vlek op zijn rug. Hoe maak je het je gasten naar hun zin??? nou zo dus duidelijk niet. Gelukkig konden ze er wel om lachen (ik als een boer die kiespijn heeft) maar ik moet zeggen het ijs was meteen gebroken. Vervolgens hebben we gezellig zitten kletsen en een broodje gegeten. Gelukkig waren ze erg van Hummer gecharmeerd en willen ze hem kopen. Ook met hun heb ik de afspraak gemaakt dat als het niet klikt tussen Hummer en Katie dan brengen ze het manneke terug.

Niet te geloven, anderhalve week geleden waren er nog vier kittens beschikbaar en had ik totaal geen aanvragen en nu zijn ze allemaal besproken door vreselijke aardige mensen. Een heerlijk en rustig gevoel.

De kittens gaan toch nog niet lekker en omdat ze ook spugen ga ik ze (in overleg met de dierenarts) een kuurtje Panacur geven voor vijf dagen. Hopelijk werkt dit gauw want ze vallen af (de een wat meer dan de ander). En zo blijven we bezig.

Maandag 8 juni, de kittens zijn 10 ½ week oud.

Vanavond zijn Carla en Tim geweest om nog een keer Johnny en Teddy te zien. Omdat de mannen toch wel wat ziekig zijn waren ze ook wat rustiger. Maar na een lekker dutje op de schoot van Tim werden ze op een gegeven moment toch wat actiever. Carla en Tim zijn nog steeds blij met de keuze die ze vier weken geleden uit gekozen hebben. Het was een gezellig avondje en we hebben gezellig over van alles en nog wat zitten kletsen.

Zondag 7 juni.

Helaas was ik net iets te laat met Nicky de pil te geven, ze begon gisteren te roepen. Bijna vier weken geleden was het hetzelfde verhaal, ik heb het nu maar in mijn agenda gezet dat ik haar elke twee weken de pil moet hebben. Net zoals vier weken geleden zijn de mannekes weer aan de diaree, ze krijgen nu drie keer per dag 0,5 ml. Kaopectate. Hopelijk is het net zo snel over als de vorige keer.

Vandaag zijn Fay met haar vriend en haar moeder geweest om een kitten uit te kiezen. Het was een erg gezellig bezoekje en Fay en Jonas hebben leuk met de ukken gespeeld. Toen Fay mij de eerste keer mailde wilde ze per see een Havana hebben maar tijdens onze mailwisseling van de afgelopen dagen ging ze twijfelen, Hummer zag er toch ook wel erg leuk uit! Fay heeft een huis/tuin en keuken kat die Soep heet en ze is op zoek naar een maatje voor hem. Omdat Willy en Hummer qua karakter niet erg veel verschillen was het een erg moeilijk voor haar om te kiezen. Na twee uur kon ze nog niet beslissen welke ze nu het leukste vond. Gezamenlijk besloten we dat ze naar huis zouden gaan om daar alles rustig te overwegen en mij vanavond te laten weten welk kitten ze wilt kopen. In de avond kreeg ik een berichtje dat ze voor Willy had gekozen omdat dat toch haar eerste keuze was. We hopen allemaal dat Willy het straks goed zal kunnen vinden met Soep maar mocht het niet gaan dan brengt ze het manneke gewoon terug.

Van het weekend heb ik een leuk mailtje gekregen van Ellie en Nol, zij zoeken een maatje voor hun Oosters Korthaar Katie. Katie komt bij Miranda van cattery Daylight vandaan. Dinsdag komen ze kijken of ze Hummer leuk vinden.

Vrijdag 5 juni.

Vanavond zijn Robert en Valentina geweest om kennis te maken met de katjes en met ons. Het was een erg gezellig en goed bezoekje. Ze hebben leuk met de kittens gespeeld en ze waren het samen eens dat ze Oboema en Winny graag een goed huisje willen geven. Dat deze mannekes vreselijk verwend zullen worden staat voor ons wel vast. We hebben er allemaal een goed gevoel over dus over vijf weken gaan Boemie en Winny verhuizen naar Tilburg.

Zondag komt Fay, ik ben heel benieuwd of zij ook valt voor de charmes van een van de jongens.

Donderdag 4 juni, de kittens zijn 10 weken oud.

10 Weken zijn de mannen al weer en het gaat super met ze, speels/druk/spinnend en schattig. Ja we genieten enorm van dit zestal.

Ik heb een heel leuk mailtje gekregen van Fay die een kameraatje wil hebben voor haar kat. Zondag komt ze kijken of ze er eentje leuk vindt.

We hebben tussen de huiskamer en de gang een doorzichtige plaat van 50 cm hoog staan als afscheiding voor de kittens. Nu had ik al door dat de mannen een ongezonde belangstelling kregen naar de ruimte achter deze plaat. Toen ik gisteravond ik de keuken stond liep ineens Willy achter me. Ik heb hem terug gezet in de huiskamer en heb de kittens geteld. Verder dan vier kwam ik niet en Nicky zat ook niet in de huiskamer. Toen ik de beneden verdieping nagelopen had en geen kitten gevonden had liep ik naar boven. En daar liepen de boeven met hun staartjes parmantig naar boven de boel te verkennen. Nicky liep er als een trotse aap naast met een blik in haar ogen van `kijk eens wat een knappe zonen ik heb, die zijn zelfstandig de trap opgelopen`. Ja heel knap maar toezicht kan ik niet houden op twee plekken. Dus met de twee ontdekkingsreizigers onder mijn armen ben ik naar beneden gegaan naar de andere jongens. pfppf het wordt nog wat de aankomende vier weken.

Helaas reageert Erna op het bericht dat ze (om goede redenen, blijkt nu helemaal) geen kitten van mij mag kopen met mailtjes met dreigementen erin en een advertentie op Marktplaats. Mocht iemand willen weten wat er speelt dan hoor ik het wel. Wat leuk is, is dat er iemand naar aanleiding van die advertentie me mailde dat zij de advertentie gelezen heeft en nieuwsgierig werd naar mijn cattery. Ze heeft mijn website bekeken en heeft daardoor een hele andere indruk gekregen van ons dan het verhaal op MP. Nou ja om een lang verhaal kort te maken, ze wilt t.z.t. een oosters korthaar kopen en zal dan zeker een bezoekje nemen op mijn site. Gratis reclame dus, eerlijkheid wordt beloond. Ook ben ik door deze situatie in contact gekomen met diverse andere cattery's die dezelfde ervaring hebben met Erna, ook dit is iets positiefs. Al met al ben ik door deze situatie een ervaring rijker geworden en ben ik contact gekomen met diverse aardige mensen. Bedankt Erna!

Woensdag 3 juni.

Nicky loopt veel te mekkeren, en iedere keer weer de kittens bij hun nekvel pakken en ze dan ergens anders naartoe slepen. Niet echt naar een bepaalde plek maar gewoon 3 meter verder. Tja ze zal hiervoor wel een reden hebben maar ik ben er nog niet achter wat die reden is.

Vanochtend gelachen. Wij hebben een grote plant in de huiskamer staan met flinke takken. Op een gegeven moment zat Oboema halverwege de takken op een hoogte van 1 meter. Rob pakte hem in zijn nekvel eruit en zei streng "NEE". Nou denk je dat zo'n kitten misschien onder de indruk is maar niks is minder waar. Dit manneke begon meteen heel hard te spinnen. Tja en dat is toch wel heel lief.... smelt.

Ik heb Erna gebeld dat de verkoop van Winny niet doorgaat. Ik vond het een moeilijke beslissing maar mijn gevoel zei dat ik dit moest doen.

Maandag 1 juni, de kittens zijn 9½ week oud.

Sinds mijn advertentie op kitten te koop staat heb ik diverse reacties gekregen.

Ik heb bij de kittens een elastiekje om hun nekje gedaan zodat belangstellende ze herkennen aan het kleurtje van het elastiekje. Bij Willy en Winny laat ik die  zitten omdat ze de nagellak van hun nagels afhalen. Bij de siameesjes haal ik het eraf zo gauw de mensen weg zijn, die herkennen we wel aan hun uiterlijk.

Vandaag zijn Erna en haar dochter Samantha geweest voor een havanatje en het is uit eindelijk Winny geworden, al was de keuze wel moeilijk. Niet voor Erna want Winny ging bijna meteen bij haar op schoot zetten en tja dan ben je eigenlijk al verkocht. Maar haar dochter viel tenslotte ook voor zijn lieve uitstraling. Dus over 5 weken gaat Winny verhuizen naar Hoogvliet waar hij twee Siamezen en twee hondjes als speelkameraadjes krijgt.

Vandaag kreeg ik een mailtje van Robert. Na een prettig telefoongesprek hebben we afgesproken dat hij en zijn vriendin a.s. vrijdagavond komen kijken of zij vallen voor dit ras. Als dat zo is willen ze misschien wel twee broertjes een warm mandje geven. Ik zet bij Hummer, Oboema en Willy dat er een optie op hun is genomen omdat ze nog niet weten welke ze het leukst vinden. Robert en zijn vriendin komen helemaal uit Tilburg om de jongens te bezichtigen. Op mijn vraag waarom ze niet gaan kijken bij een cattery bij hun in de buurt was Robert zijn antwoord dat ze voor ons kozen omdat ze de foto's schitterend vinden en om mijn website. Die straalde betrokkenheid voor de katten uit en je kon duidelijk zien dat er veel aandacht en liefde aan besteed was. MMM gelukkig hebben we nog geen beeldtelefoon want ik stond aardig te blozen.

Over de aandacht die ik krijg naar aanleiding van mijn advertentie ben ik zeer tevreden. De volgende keer zet ik wel wat eerder een advertentie omdat ik het leuk vind om langer met de geinteresseerde te mailen en te praten over de kittens. Ook kunnen de mensen dan wat vaker langskomen om de kittens beter te leren kennen.
 

Zondag 31 mei.

Sinds afgelopen vrijdag staat mijn advertentie voor de kittens op www.kittentekoop.nl Ik ben benieuwd of er reacties op komen.

Het gaat goed met Willy, hij zat gisteren weer op zijn gewicht van afgelopen maandag dus ik heb hem net geënt. Ook al spuit ik vaak insuline bij Joost (de kat van de buren) toch is het geven van een injectie bij mijn eigen kittens even wat anders. Maar het ging goed, hopelijk heeft hij er net zoals zijn broers geen last van.

 

 

 

 

Donderdag 28 mei, de kittens zijn 9 weken oud.

Het wondje bij Willy is nog niet over en hij is sinds maandag 70 gram afgevallen. Toen ik hem dinsdag woog was hij al wat afgevallen en het viel me op dat hij niet at. Ik ben hem vanaf toen met een spuitje gaan voeren, kittenmelk met AD. Hij neemt het makkelijk tot zich dus hij zal wel honger hebben. Maar ik denk dat zijn lip pijn doet waardoor hij niet eet.

Vandaag ben ik met de mannen naar de dierenarts geweest voor de entingen. Ze zijn alle zes goed nagekeken en de dierenarts was erg tevreden over ze, mooie gezonde kereltjes. Alle balletjes waren gelukkig ingedaald. Willy had wat verhoging dus die heeft een antibiotica kuurtje voor vijf dagen meegekregen. De dierenarts vond het niet verstandig om hem te enten. Omdat ik ervaring heb met een kat spuiten (de kat van mijn buurvrouw die ik vaak verzorg als zij voor haar werk aan het vliegen is, heeft suiker en moet dan twee keer per dag insuline gespoten krijgen) vond de dierenarts het geen probleem als ik Willy de enting gaf als hij weer zelf af.

Maandag 25 mei, de kittens zijn 8½ week oud.

Nog steeds gaat het super met de mannen, ze komen nu ook geregeld in de eetkamer en op het balkon. Daar is het helemaal interessant want daar zien ze vliegjes en duiven. Ze moeten nu alleen nog van oom Streep leren hoe ze moeten mekkeren naar de duiven maar ik heb er het volste vertrouwen in dat hij ze dat  binnen nu en vijf weken leert.

Ze eten echt alles wat ik ze voorzet, of het nu vers of uit blik is. Ook drinken ze geregeld nog een slokje bij Nicky die gelukkig weer wat vlees op haar botjes krijgt.

Helaas gaat Hummer niet naar Bri toe. Toen ik Nicky ter dekking bij Mr Bean bracht zijn er bepaalde voorwaardens afgesproken tussen Maaike en mij wat betreft de kittens die uit deze combinatie zouden komen. Ik ging ervan uit dat die voorwaarden besproken waren tussen Maaike en Bri. Maar nu we die voorwaarden op papier gingen zetten blijken er voor Bri te veel restricties op Hummer te zitten, Bri ziet daarom af van de koop. We vinden het beiden erg jammer maar afspraak is afspraak.

Er zijn dus nog twee siampjes en twee havannaatjes beschikbaar.

Ik zag dat het een hele tijd is geleden dat ik de gewichtjes van de mannekes heb vermeld. Ze doen het goed en Hummer is al bijna de kilo gepasseerd. Johnny is nog de lichtste maar ik vind het mooie gewichtjes voor kittens van acht weken.

Hummer

Oboema

Johnny

Teddy

Winny

Willy

980

850

820

930

930

960

Vanochtend zag ik bij Willy een wondje tussen zijn neusleertje en lip, het bloedde en het was wat opgezet. Even in de gaten houden, hij is levendig genoeg dus ik maak me geen zorgen.

Donderdag 21 mei, de kittens zijn 8 weken oud.

Acht weken al weer, de tijd vliegt.

Ik heb voor volgende week donderdag een afspraak met de dierenarts gemaakt om de mannen te laten enten en na te laten kijken.

Het gaat nog steeds goed met Nicky en haar zonen. Ze slapen nog veel maar als ze wakker zijn dan zijn ze ook erg wakker. Mijn hemel wat kunnen zes kittens een drukte geven. Ze mogen nu onder begeleiding ook in de eetkamer en dat is erg spannend. Er worden echte wedstrijden gehouden wie het snelst van de huiskamer naar de eetkamer kan rennen, geweldig. Streep en Pim zitten er dan ook soms bij. Streep begint aan de mannekes te wennen en wordt rustiger en blijft nu ook rustig zitten als een kitten naar hem toe komt. Pim heb ik er gisteren voor het eerst bijgelaten en al vindt hij ze erg interessant: ze moeten niet te dichtbij komen. Dan blaast hij en geeft ze soms een tik. Het is mooi om te zien hoe verschillend de kittens op hem reageren, je haalt er meteen de lefgoozertjes uit => Hummer en Willy. Die lopen op hem af met een hoge rug en proberen hem zo te imponeren. Pim houdt ze goed in de gaten en als ze te dichtbij komen dan geeft hij ze een tik of hij springt ergens op.

Dinsdag 19 mei.

Vandaag zijn Bri en Har komen kijken of er een geschikt katertje bijzit om tzt ingezet te worden om Bri haar Balinese poezen te dekken. Onder Bri haar begeleiding ben ik in 2003 begonnen met fokken. Dat zij nu een katertje van mij wilt gebruiken voor haar poezen vind ik erg leuk. Mocht je meer willen weten over Bri haar cattery dan kan je een kijkje nemen op  http://www.okurimono.nl/.

Omdat Bri een siamees wilde hebben (al ging ze bijna even overstag voor een havanatje) kon ze nog kiezen tussen Oboema en Hummer. Eigenlijk was het meteen al duidelijk dat ze voor Hummer ging, en ze heeft dan ook een optie op hem genomen. Het was erg gezellig en we gaan ervan uit dat Hummer over zes weken  kennis gaat maken met zijn harem. Ik vind het leuk dat er nu nog een Thisabor ingezet wordt voor de fok, voor mij is dit een bevestiging dat de lijnen waarmee ik fok de moeite waard zijn.

Bri heeft de siameesjes even goed bekeken en Johnny is inderdaad een lilac point, Oboema een choc tabby point maar Hummer is een lilac tabby point. Nu ik dit weet kan ik de stambomen gaan aanvragen.

Maandag 18 mei, de kittens zijn 7½ week oud.

Vandaag zijn Carla en Tim geweest om twee kittens uit te zoeken. We hebben gezellig zitten praten en nadat ze lekker met de kittens gespeeld en geknuffeld hadden moest er beslist worden welke twee kittens het werden. Er werd flink gepraat welke nu het liefste en leukste zijn. Het was moeilijk voor ze om er twee uit te kiezen want ze kwamen steeds op schoot zitten/liggen en slapen (Tim moest het helemaal ontgelden met vijf kittens op zijn schoot!). Uiteindelijk zijn het Teddy en Johnny geworden. Deze twee kittens hebben bij mij een speciaal plekje in mijn hart veroverd omdat ik ze beide heb moeten bijvoeden, dat ze samen blijven vind ik erg prettig. Het zijn beide heerlijke knuffelkontjes en ik weet zeker dat ze een goed mandje bij Carla en Tim krijgen.

Donderdag 14 mei, de kittens zijn 7 weken oud.

Gelukkig wordt het saai => het gaat namelijk nog steeds goed met het zestal. Wel worden ze natuurlijk steeds drukker en rennen aardig door de huiskamer, maar ja wat anders kan je verwachten van jonge kittens.

Streep vindt ze steeds interessanter worden al zie je hem soms wegrennen met een paniekerige blik in zijn ogen "het zijn er teveel!". Maar de kittens zijn steeds minder van hun grote oom onder de indruk en komen dan ook steeds dichter bij hem. Soms wordt hij gewoon door een kitten de kamer uitgejaagd.

Ik heb eens rustig naar de siameesjes gekeken en ik vermoed dat Johnny een lilac point is en Oboema en Hummer choc tabby pointjes. Hun staartjes hebben namelijk duidelijk strepen maar dat kan ook ghostmarking zijn, we zullen wel zien hoe ze uitgroeien.

Aanstaande maandag en dinsdag komen de geinteresseerde kijken, ik ben heel benieuwd hoe ze de mannekes vinden.

Maandag 11 mei, de kittens zijn 6½ week oud.

Gisteren heb de kittens voor de 2e keer ontwormt. Iets later dan het schema (bij 6 weken) maar omdat ze vorige week medicatie hebben gehad voor de diaree heb ik het een paar dagen uitgesteld.

Elke ochtend is het een genot om de kittens uit de kooi te laten. Ik neem daar elke keer de tijd voor en ga lekker op de grond zitten en dan is het een kwartiertje spelen en knuffelen met elkaar. Daarna gaan ze hun eigen gang en kan ik aan de dag beginnen.

Bij de oefen gevechten tussen de kittens wordt er nu regelmatig gegromd en geblazen, ook de hoge ruggen en het overdwars rennen is erg grappig om te zien en we zitten dan ook vaak te genieten van het spul.

Ze eten goed, vijf keer per dag krijgen ze iets te eten, buiten de kittenbrokjes van Royal Canin dat altijd klaar staat. Ze eten alles op wat ik ze ook geef: rauw hart/gekookte kip/gekookte koolvis/blikvoer en kuipjesvoer.

Het was in het begin wel even wennen aan het werk dat een nest van 6 geeft. In vergelijk met het nestje van vorig jaar met twee kittens moet ik nu toch wel vaker eten/water en de kattenbak verzorgen. Maar aangezien het allemaal goed gaat met de kittens is het allemaal prima te doen.

ik heb momenteel een speeltentje in de huiskamer staan en dat is een groot succes, ze rennen erin, eruit en erop. Wat ook opvalt is hoeveel lawaai zes kittens maken als ze achter elkaar aanrennen. Ik ben heel benieuwd of mijn onderbuurvrouw last heeft van al dat geren boven haar hoofd.

Donderdag 7 mei, de kittens zijn 6 weken oud.

De diaree is gelukkig over en er liggen weer mooie stevige drolletjes in de bak. Aangezien Nicky krols aan het worden is denk ik dat het daar aan gelegen heeft.

Vandaag heb ik voor het eerste een kitten horen grommen. Winny had een speelgoedmuis in zijn bek en gromde toen Johnny eraan kwam. Het is werkelijk een heel leuk geluid wat zo'n ukkie voortbrengt, héél indrukwekkend.

We hebben nu geregeld een doorzichtige plaat van 50 cm hoog in de deuropening zitten. Zo kunnen we makkelijker in en uit de huiskamer lopen en ook kan Nicky en Streep nu gaan waar ze willen. Pim wil nog wel eens om een hoekje kijken maar zo gauw hij een kitten ziet rent hij weg, jammer!

Maandag 4 mei, de kittens zijn 5½ week oud.

Volgens mij zijn ze zindelijk want ik vind nergens meer plasjes.

Helaas zijn Oboema, Johnny en Nicky aan de dunne. De jongentjes heel erg en Nicky wat minder, mogelijk hebben ze iets verkeerds gegeten. Ik heb ze hier iets tegen gegeven, hetgeen door geen van de katten op prijs werd gesteld. Nu weet ik dat Nicky moeilijk is met pillen/drankjes in te nemen is en dat je haar in een doek moet wikkelen om haar iets toe te dienen, maar dat was ik even vergeten. Haar nagels zaten lekker diep in mijn armen en het was weer een pijnlijke les, die gaat dus voortaan weer in een doek.

Voor de rest gaat het goed met ze, ze spelen/klimmen/rennen en slapen, het liefst bij je op schoot of op je borst. Ook nu ligt er eentje half op mijn borst/schouder en 2 tussen het toetsenbord en mijn buik. Echt makkelijk zit het niet maar het is nog maar voor

7 ½ week want dan mogen ze al verhuizen, het gaat snel. Over twee weken komen Carla en Tim, en Bri en Har kijken en misschien een of twee kittens uitzoeken. Ik ben heel benieuwd hoe ze ze vinden en of ze ze leuk genoeg vinden om ze een goed huisje te geven.

We zien het wel, ik zou het wel weten...

Het valt me de laatste dagen op dat Nicky ze af en toe niet bij zich laat drinken. Ze ligt dan lekker op haar buik en liet ze zich een week geleden nog meteen op haar zij vallen als een kitten wilde drinken, nu niet. Nu blijft ze met een blik van "ik snap echt niet wat je wilt" liggen en dan kunnen de ukkies helaas niet bij haar tepels. Ach ze vindt het duidelijk tijd worden dat ze overgaan op vast voedsel.

Het wordt tijd om de karaktertjes te beschrijven, wel moeilijk deze keer.

Hummer => een druk ventje dat graag zijn broertjes uitdaagt voor een stoeipartij, soms is hij wat te ruw. Hij houdt erg van knuffelen en wilt het liefst alleen bij je op schoot liggen.

Oboema => een rustig ventje dat graag geknuffeld wordt en lekker bij je wilt liggen.

Johnny => net zo rustig als Oboema en is ook een knuffelkontje. Houdt erg van spelen met een balletje.

Teddy => die kan blaffen, af en toe hoor je een kreetje. Eerst dachten we dat hij pijn had maar hij doet het volgens mij om aandacht te krijgen. Hij houdt erg van knuffelen en rennen.

Winny => een lekker ventje die het heerlijk vindt als je hem over zijn buikje aait, hij gaat dan meteen spinnen. Ook hij kan lekker spelen.

Willy => voor niks en niemand bang. Hij daagt geregeld Streep uit met een hoge rug en dikke staart. Ook als Streep hem dan een tik met zijn reuze poot geeft blijft hij naar hem toe gaan om te spelen. Hij vindt het heerlijk om lekker bij je te kruipen en en te knuffelen.

Tja nu ik het overlees is het wel saai, ze houden allemaal van knuffelen. Ik kan er niks anders van maken, het is nu eenmaal zo.

Donderdag 30 april, de kittens zijn 5 weken oud.

Zes kittens van 5 weken kunnen aardig druk zijn, en dat zijn ze dan af en toe ook. Maar aangezien ze nog jong zijn slapen ze ook lekker veel, nog wel! Het gaat goed met de mannen, spelen/slapen/eten/plassen en poepen, dat is wat ze doen. Ik heb al een drolletje gevonden in de kattenbak en ik zie ook geregeld een kitten zelf naar de bak lopen voor een plasje. Maar ik zet ze ook geregeld op de bak want in hun spel kunnen ze wel eens vergeten dat  ik liever heb dat ze zich ontlasten op de bak dan midden in de huiskamer.

Inmiddels hebben ze kleine en scherpe tandjes en dat voel je echt als ze in je vinger bijten, voor de rest zijn broeken en T-shirts ook gewilde voorwerpen om op/in te kauwen.

Gisteren had ik een speeltje gekocht en daar hebben we allemaal erg om moeten lachen. Het is een plankje met daarop een veer en daarop weer een muis. Als je die muis bewoog veerde hij van links naar rechts. De kittens vonden het erg interessant alleen konden ze de snelle beweging van de muis nog niet volgen. Ging de muis naar recht dan gingen er heel veel oogjes naar links en andersom, Het was een erg stom maar leuk gezicht.

Eten gaat redelijk, Johnny/Teddy en Oboema willen wel vast voedsel eten maar de andere vinden het nog niks. Nou ja drie van de zes is mooi, over een week zal het wel beter gaan.

Streep zit geregeld binnen en dat vindt hij erg leuk. De kittens en Nicky wat minder want hij is toch wel erg groot en zwaar voor ze. Maar laatst zag ik twee kittens die met hoge ruggen naar hem toeliepen. Toen ze erg dichtbij kwamen sprong Streep gauw veilig op een stoel.

Ik zie ook steeds meer schijngevechten => hoge ruggen en dikke staarten, schitterend.

Nicky begint steeds meer met ze te spelen en laat ook haar staart flink heen en weer zwiepen, hetgeen geweldig is voor de ukken die daar allemaal erg leuk mee spelen.

Terwijl ik dit met een arm tik (Oboema ligt op mijn linkerhand te slapen) begint Hummer in het mandje (dat naast me op de bank staat) te graven, meestal een teken dat ze moeten plassen. Ik zet dus met een hand mijn laptop op de bank en pak Hummer op en zet hem op de bak. Terwijl ik terug loop naar mijn plekje op de bank zie ik dat op de plek waar ik met mijn rug tegen de bank aan zat op de rugleuning Willy ligt te slapen. Zo gaat het hier de laatste week, overal waar ze maar kunnen liggen de ukken bij je.

Mijn dochter zat laatst in een lang T-shirt op de grond tegen de muur. Na een tijdje lagen er achter haar in haar shirt 6 kittens te slapen. Tja en wat doe je dan? Dan blijf je natuurlijk een uur zo ongemakkelijk zitten omdat ze zo vreselijk lief zijn.

Maandag 27 april, de kittens zijn 4 weken en 4 dagen oud.

Het zijn berggeitjes aan het worden. Ze beklimmen de bank en stoelen als geen ander. Eraf is een ander verhaal, vorige week vielen ze er echt vanaf maar ik zie er nu steeds vaker dat ze op hun pootjes terecht komen. Het eten is nog geen succes maar dat komt vanzelf wel. Vandaag zijn ze bijna de hele dag uit de kooi geweest en dat was erg gezellig, ze hebben de huiskamer helemaal ontdekt en heerlijk gespeeld. Het gaat goed met de zesling, ze hebben gelukkig geen last gehad van de ontworming.

Vandaag hebben we voor het eerst hun nageltjes geknipt en die voorzien van nieuwe nagellak, hetgeen geen succes was. Toen we wat de nageltjes van Teddy hadden gelakt begon hij vreselijk in zijn ogen te wrijven, echt heel erg. Ik dacht dat er misschien een stukje van zijn nagel in was gekomen. Toen ook Winny voorzien was van nagellak en ook in zijn ogen begon te wrijven viel het kwartje pas. Blijkbaar irriteert de lucht van de nagellak hun oogjes enorm. We hebben de siampjes dan maar niet voorzien van nieuwe nagellak, hun kan ik nog herkennen aan hun gewichtjes. Dat wordt dus elastiekjes om de nekjes doen tzt. Ik vind dat wel eng want ik ben als de dood dat ze ergens aan blijven hangen. Ik denk er nog over om een stukje haar weg te scheren zodat ik ze daar aan kan herkennen. Eens kijken of ik wat leuke coupe's kan bedenken voor de ukken....

Zaterdag 25 april, de kittens zijn 4 weken en 2 dagen oud.

Alle kittens zijn vandaag ontwormt, gelukkig ging dit makkelijk.

Vandaag zag ik voor het eerst een kitten water drinken. Het was nog wel een beetje een geproest omdat hij de afstand tot de oppervlakte verkeerd in schatte, maar na wat oefening ging het goed.

Johnny is de enige die wat vast voedsel eet, tot op heden heb ik ze rauw hart/gekookte kip en een kant een klaar kuipje van Royal Canin aangeboden. Alleen het hart werd door Johnny gegeten.

Ik heb de doek in de kooi weggehaald want daar gingen ze allemaal op zitten plassen. Nu is het zaak om de kittens goed in de gaten te houden en ze geregeld op de bak te zetten.

Ze lopen nu vaak los rond in de kamer wat erg leuk is. Alleen Nicky vindt dat nog geen succes en sleept ze onder de bank. En dat vinden de kittens geen goed idee, dus het is hier af en toe aardig onrustig. Nog onrustiger is het als we Nicky met de kittens in de kooi zetten. Dan pakt ze een kitten in het nekvel en loopt de hele tijd rondjes om er maar uit te mogen.

De kittens weten nu dat als wij naar de kooi toekomen ze er uit mogen. Het is dan aardig dringen voor de deur en ze zijn dan ook met z'n alleen vreselijk aan het piepen, miauwen kan je het echt niet noemen.

Wat ons alle vier opvalt is dat deze kittens erg aanhankelijk zijn. We genieten hier erg van en zeker als ze heerlijk gaan spinnen, wat ze overigens snel doen. Maaike had al gezegd dat de kinderen van Mr. Bean erg sociaal en aanhankelijk zijn maar het is natuurlijk afwachten of dat met deze combinatie ook zo zou zijn, gelukkig wel.

Donderdag 23 april 2009, de kittens zijn vier weken oud.

Ze mogen nu elke dag steeds langer uit de kooi en ze vinden het geweldig. Bleven ze de eerste keer nog schuchter op het kussen zitten, nu lopen ze al een beetje rond in de kamer. Ook staan ze meteen voor de deur van de kooi te mekkeren als ik eraan kom, tja die willen graag de wereld ontdekken. Nicky vindt het maar niks, die sleept geregeld een kitten naar een veilig hoekje. Dat de kittens daar niet blijven zitten is ons wel duidelijk. Niet voor Nicky die blijft het proberen.

Ze krijgen nu elke dag een portie hart of kip te eten en tot op heden is Johnny de enige die ervan eet. De rest likt wel zijn bekje af als ik er wat op smeer maar meer doen ze er niet mee.

Ik heb nu al een paar keer een van de jongens op de zachte ondergrond in de kooi zien plassen. Als ik hem dan gauw op de kattenbak zet dan gaat hij er in rondlopen maar doet er niks. Nicky wel, die pakt hem op en brengt hem naar de doos toe. Nicky snapt niet dat ze toch echt zindelijk moeten worden.

Toen de kittens vandaag lekker rondliepen ging ik op een stoel zitten. Mijn blote voeten op een kussen waren erg interessant voor de mannen. Na een paar minuten lagen er vijf kittens op mijn voeten te slapen, Hummer niet want die lag op mijn schoot te snurken.
Het worden al echte katjes die nu ook geregeld naar ons toekomen, dat we ze dan meteen lekker kroelen is logisch. Je merkt dat ze daar steeds meer van gaan genieten. Ook gaan ze steeds meer stoeien met elkaar, er wordt geregeld in poten en buiken gebeten. Opvallend is dat Hummer meestal wel van de partij is bij zo'n stoeipartijtje. 

Dinsdag 21 april 2009, de kittens zijn 3 weken en 5 dagen oud.

Vandaag kippenbouten en lamshart gekocht voor de kittens. De kip gekookt en van het bot ontdaan. Alles gemalen en in kleine porties ingevroren. Ze hebben vandaag voor het eerst een beetje lamshart gekregen. Alle kittens hebben een beetje gegeten en Nicky heeft het meeste opgegeten, die zat er echt van te smullen. Ook Floor vond het lekker om brokken lamshart te eten. De mannen niet, die gaan voor blikvoer.

 

Maandag 20 april 2009, de kittens zijn 3 weken en 4 dagen oud.

Zaterdag was het zover, het eerste kitten was uit de doos geklommen. Nicky vond dat natuurlijk helemaal niks en sleurde hem weer in de doos. Maar ja je bent een oosterling of niet, dus hupa daar ging Willy voor de 2e keer. En waar één kater over de rand is volgen er meer. We hebben met z'n allen vreselijk moeten lachen om de jongens die heel voorzichtig over de rand klommen en op het laatst aan hun achterpoten hingen voordat ze eindelijk los durfde te laten.

Zondag heb ik de doos aan een kant lager gemaakt dus nu kunnen ze er makkelijker uit en in klimmen. Nicky moet er nog erg aan wennen dat haar zonen het veilige nest verlaten, geregeld wordt er eentje aan zijn nek teruggesleurd. Tevergeefs want ze klimmen weer de doos uit. Maar het moet wel want over een week begin ik met ze te wennen aan vast voedsel en dan wordt het tijd dat ze zindelijk worden. En als ze dan eerst over een hoge rand moet klimmen voordat ze bij de bak zijn, dan kan je verwachten dat er geregeld een ongelukje gebeurd. Vandaag is Nicky al wat rustiger, al vond ze het vanochtend geen succes toen Streep in de kooi kwam. Toen hij in de doos ging zitten (waar overigens geen kitten in zat) werd hem door haar even duidelijk gemaakt dat het druk genoeg is in de doos en kooi met al dat kleine grut. Met andere woorden: Oom Streep moet maar voor de kooi zitten en met zijn poot door de tralies heen contact maken met de kittens.

Net zat ik voor de kooi met de kittens te knuffelen. Toen ik Teddy op zijn buikje aaide begon hij te spinnen, hij ging er echt voor liggen om gekroeld te worden, geweldig.

Opvallend is dat Nicky haar masker (net zoals bij haar vorige nestje) witte haartjes krijgt. Dit komt door het zogen en ik ga vandaag wat extra vitamine en mineralen voor haar kopen.

Donderdag 16 april 2009, de kittens zijn drie weken oud.

Drie weken zijn de mannekes al weer, het gaat snel. Ook zij gaan snel.

Geregeld zien we een kitten over de rand van de doos kijken met grote verbaasde en nieuwsgierige oogjes. Want ooo wat begint de wereld buiten de doos interessant te worden. Voorlopig klimmen ze er nog niet uit maar lang zal dat niet meer duren.

Ze groeien allemaal goed en zijn steeds meer wakker. Ik ben gestopt met het bijvoeden  van Johnny, hij komt elke dag lekker aan en dan heb ik liever dat hij de melk van Nicky neemt dan de kittenmelk uit een blik.

De kittens spelen steeds meer met elkaar en er worden al aardig wat pootjes en oortjes gewassen. Nicky doet het nog steeds super, ze is een perfect moedertje en besteedt bijna al haar tijd aan zorgen voor de kittens. Ze eet als een bouwvakker maar ze is wel wat mager. Maar ja met zes kittens verbaast me dat niks, dat wordt straks wel beter als de kittens vast voer krijgen.

Maandag 13 april, de kittens zijn 2 weken en 4 dagen oud.

Ik hoorde laatst een van de kittens spinnen, welke  van de jongens het was weet ik niet. Voordat ik ze alles zes had gevoeld was het gespin al afgelopen.

 

Hummer Oboema Johnny Teddy Winny Willy
329 246 201 295 282 300

 

Zelfs onze kleine Johnny-Boy is de twee ons voorbij gestreven. Hij krijgt nog vier keer per dag bijvoeding en hij slurpt het echt uit het pipetje. Laatst dacht ik hem weer bijvoeding te geven en ik snapte al niet waarom hij niks wilde hebben, tja toen bleek ik Oboema vast te hebben.. ze lijken ook wel op elkaar. We hebben gisteren weer foto´s gemaakt en je merkt echt al dat ze een stuk beweeglijker zijn dan vorige week. Volgende week blijven ze echt niet meer stil zitten/liggen.

Met behulp van mijn dochter heb ik wat filmpjes op Youtube gezet http://www.youtube.com/user/CatteryThisabor

Ze beginnen steeds meer te lopen al vallen ze nog wel geregeld om, ook proberen ze via Nicky uit de doos te klimmen. Hetgeen nog niet lukt want zo gauw Nicky dit merkt staat ze op en dan valt hij weer op de grond. Ook zijn hun hoofdjes nog wat te zwaar voor hun nekjes, die wiebelen nog alle kanten op, zo schattig.

Donderdag 9 april, de kittens zijn 2 weken oud.

Het gaat lekker met de mannen. Zei ik een paar dagen geleden nog dat ze zo rustig waren, momenteel komen er toch steeds meer piepjes uit de mand. Ook beginnen ze steeds meer om zich heen te kijken en je ziet dat ze gaan reageren op hun omgeving. Soms zie je ze al een beetje spelen met elkaar, het is een groot feest. Ik zit dan ook geregeld bijna in de mand. Nicky vindt dit allemaal prima en als zij maar vaak geaaid wordt is ze tevreden. De kittens worden geregeld door ons uit de mand gehaald om te kroelen, dit laten ze ook steeds meer toe zonder moord en brand te roepen, al blijft Hummer dat nog steeds wel doen (watje!!).

Nicky gaat ook steeds meer geluiden maken naar de kittens toe.

Er werd gisteren door twee ukkies naar me geblazen, zo'n stom gezicht. Ik moet daar iedere keer weer erg om lachen, zo'n klein ventje dat dan zijn bek open doet en iets wat blaasgeluidjes maakt. Ja ik ben erg onder de indruk mannen!!!

De neusleertjes en de oorrandjes van de siameesjes beginnen te kleuren, volgens mij zijn het alle drie choc-points. Maar over een paar weekjes kan ik pas definitief zien wat het zijn en dan kunnen de stambomen aangevraagd worden.

Streek komt geregeld op bezoek, nou ja bezoek.. volgens mij gaat hij alleen maar even langs om te kijken of er nog iets lekkers te eten is. Af en toe staat hij met zijn grote poten in de mand naar de kittens te kijken, maar aangezien het toch wel erg vol is met een moederpoes en zes ukken gaat hij er niet bij zitten. Komt ook door mij want ik hou mijn hart vast dat hij met zijn logge lichaam op een van de jongentjes gaat liggen.

Ze komen ook lekker aan al blijft Johnny een ukkie vergeleken bij Hummer... dat scheelt toch bijna 100 gram. Nou zie je dat natuurlijk wel maar je merkt niks aan Johnny dat hij de lichtste is. Integendeel, hij knokt zich geregeld tussen zijn vijf broers heen naar een tepel. Ik geef hem nog wel drie keer per dag een pipetje melk maar zorgen maak ik me niet voor dit ventje. Hij is erg leuk en ik geniet van die minuutjes dat hij lekker bij mij zit tevreden zijn melk te drinken.

 

Hummer Oboema Johnny Teddy Winny Willy
270 200 167 246 237 254

 

Dinsdag 7 april, de kittens zijn 1 week en 5 dagen oud.

Gelukkig gaat het nog steeds goed met de jongens, ze groeien goed. De een wat meer dan de ander, eentje woog er vanochtend 244 gram en een ander 150 gram. Wat een verschil he? Johnny krijgt per dag drie pipetjes met kittenmelk, hij komt wel aan maar ik denk dat hij toch (omdat hij de lichtste is) te vaak weg wordt geduwd door zijn broers en zodoende net even te weinig te drinken krijgt. Niet dat ik het erg vind, het heeft ook wel wat zo'n klein ukkie dat je met de hand voedt. En het is zo gedaan dus ik blijf dat gewoon nog even doen.

Toen ik gisteren met mijn hoofd boven de mand hing keken ze allemaal omhoog met van die grote ronde oogjes, zo schattig.

Ze beginnen steeds meer te bewegen, soms maken ze al echte stappen. Ook zie je dat ze steeds meer op elkaar gaan reageren en steeds meer pootjes worden zelf gewassen. Ze maken eigenlijk maar in twee situaties geluid. Dat is als Nicky op eentje gaat zitten en als er gewogen moet worden. In het laatste geval doet Hummer echt zijn naam eer aan. Die zet me d'r een keel op dat wil je niet weten. Hij is de grootste qua omvang en ook qua geluid dat hij maakt => een echte Hummer...

Ik blijf me verbazen over het moeder instinct van Nicky. Ze zit steeds bij haar kittens en komt eigenlijk alleen maar uit de mand om haar behoefte te doen. Er staat wel een kattenbak in de kooi maar die wordt niet gebruikt, nee ze wacht totdat wij 's ochtends de kooi open doen en dan gaat ze naar de bak op balkon (ver weg van haar kittens). Ook overdag komt ze er eigenlijk alleen maar uit om de bak te bezoeken of om even haar pootjes te strekken. Geweldig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 5 april, de kittens zijn 1 week en 3 dagen oud.

Vandaag zijn we bezig geweest met de eerste echte foto sessie van de jongentjes. Het ging nog erg gemakkelijk omdat ze niet alle kanten uit rende maar ze wilde niet alle zes tegelijkertijd naar het vogeltje kijken,

vandaar twee foto's geselecteerd op kleur.

 

Zaterdag 4 april, de kittens zijn 1 week en 2 dagen oud.

Hummer Oboema Johnny Teddy Winny Willy
191 137 120 183 175 167

De gewichtjes zijn van vanochtend en ik ben tevreden. Wel valt op dat de twee siameesjes achter blijven in gewicht. Maar ze komen wel aan en zijn tierig genoeg. Ze vechten aardig om een tepel en laten zich niet zo maar opzij drukken door hun zwaardere broers.

Sinds donderdag hebben ze allemaal hun oogjes open, wel hebben drie kittens nog steeds een navelstreng. Die zullen er vandaag of morgen ook wel afvallen.

Gisteren zag ik Hummer zijn eerste poging doen om zijn pootje te wassen.

Nicky is was vanochtend bezig met de snorharen bij te knippen.

Vanochtend vond ze dat een siampje maar eens de buitenwereld moest gaan bekijken. Ze sprong met hem de doos uit en wilde hem ergens anders neerleggen. Omdat ik dat niet zo'n goed idee vond heb ik ze maar weer terug gelegd en de kooi dicht gedaan. Rust in de tent.

Voor de rest gaat het goed, we gaan dit weekend weer foto's maken van de ukken dus dat wordt weer een geduld werkje. Al zal het nu nog wel meevallen omdat ze niet lopen, over een paar weken is het echt een klusje om je geduld bij te bewaren.

Woensdag 1 april, de kittens zijn 6 dagen oud.

Vandaag moest ik weer gaan werken en ook al was mijn man thuis om de boel in de gaten te houden, ik was liever thuis gebleven bij Nicky en haar kittens. Ik heb geregeld op mijn werk even een kijkje genomen op mijn website om de foto's van de ukken te bekijken.

Het gaat goed met de kittens, in het schema hieronder kan je zien dat ze goed aankomen.

 

naam Hummer Oboema Johnny Teddy Winny Willy
maandagochtend 126 93 86 128 129 104
woensdagavond 161 124 106 158 152 136

 

Alleen Johnny voed ik nog bij en vandaag heeft hij 3 voedingen gekregen en dat gaat prima. Bijna alle oogjes zijn open en drie kittens hebben nog hun navelstreng.

Dinsdag 31 maart, de kittens zijn 5 dagen oud.

Eergisteren zaten er wat poep vlekjes op het dekentje in de mand en ik heb toen bij de dierenarts Kaopectate gehaald, dat heb ik de ukken gisteren twee keer gegeven en vanochtend was het dekentje helemaal schoon. Nicky verliest ook geen bloed meer.

De kittens gaan goed. Alle kittens zijn minstens 10 gram aangekomen in een dag en Willy (mijn zorgenkindje) zelf 16 gram. Alleen Johnny blijft wat achter. Die blijf ik dus nog wat voeding geven.

Nicky komt nu wat vaker uit de doos en voor de rest ligt ze te moederen. Steeds meer oogjes kijken me aan en wat zijn ze schattig, al die jongens.

Ik werd gisteren verrast door een mailtje van Bri (een bevriende fokster) die een dekkater wilt hebben. Ze heeft eerst overleg gehad met Maaike (de eigenaar van Mr Bean) en die vond het (onder bepaalde voorwaarden) goed dat Bri een kater koopt van mij. Bri heeft een optie genomen op een siameesje, ook zij komt (net als Carla en Tim) over 7 weken kijken of er een leuk ventje voor haar bijzit.

Maandag 30 maart, de kittens zijn 4 dagen oud.

Vannacht om 2 uur ben ik even bij de kittens gaan kijken om ukkie te voeren. Hij lag zo lekker bij Nicky te drinken dat ik hem maar met rust heb gelaten, het zou natuurlijk vreemd zijn om hem van de borst te trekken (ja want dat moet soms gewoon) om hem een flesje te geven. Ik ben dus maar weer lekker naar mijn bed gegaan met de hoop dat hij straks bij het wegen toch goed is aangekomen.

Omdat het toch wel tijd werd om eens te kijken of we nu poesjes of katers hebben zijn we gisteren in de weer geweest met het bepalen van de geslachten. Tja wat lijkt dat toch allemaal op elkaar! Boeken met foto's erbij, op internet gekeken => wij kwamen er niet uit. Dus we hebben van elk kitten een foto gemaakt van het geslacht en die gemaild naar fokkers voor hun mening. Gelukkig was iedereen zo aardig om haar mening te geven en bijna unaniem feliciteerde ze mij met mijn mannen nest. Ja hoor, alleen maar mannen (logisch dat we ze zo op elkaar vonden lijken!). Een fokster belde me op en moest alleen maar lachen dat ik geen een meid in mijn nest heb. Fijn bedankt voor het meeleven.....

Maar oke het maakt allemaal niks uit als het maar gezond is (al had een oosters korthaar tabby meidje wel heel fijn geweest!).

We zijn dus bezig geweest om zes jongens namen te verzinnen en met niet al te veel moeite kwamen we eruit.

De siamboys heten: Hummer, Oboema en Johnny en de havanaboys heten: Teddy, Winny en Willy.

Ik ben blij met mijn mannen nest, dat wordt over 9 weken echt dolle pret hier in huize Thisabor.

Ook ben ik blij met de gewichten van de kittens, mijn zorgenkindje heb ik gisteren nog lekker bij gevoerd en dat heeft zijn vruchten afgeworpen.

 

Hieronder het schema met hun namen en gewichtjes.

kenmerk

SV SA

SN

HV

HA

HN

naam

Hummer Oboema

Johnny

Teddy

Winny

Willy

zondagochtend

113 83

81

116

111

84

maandagochtend

126 93

86

128

129

104

 

Zoals je ziet zijn Hummer, Oboema, Teddy, Winny en Willy (mijn zorgenkindje) allemaal 10 gram of meer aangekomen. Alleen Johnny is wat achter gebleven, die ga ik vandaag samen met Willy bijvoeren.

Vanochtend zag ik dat twee kittens hun navelstreng al kwijt waren en tot mijn verbazing keek Willy me door twee spleetjes aan, zo die is snel!

Zondag 29 maart, de kittens zijn 3 dagen oud.

Vannacht om 3 uur heb ik het havanatje drinken gegeven en vanaf vanochtend 6 uur weer elke twee uur.
Hij is geweldig aangekomen deze nacht. Gisterenochtend woog hij nog maar 64 gram en vanochtend 84 gram, geweldig wat die is aangekomen! Ook de andere kittens zijn allemaal goed aangekomen.
Ik blijf het havanatje nog even bijvoeren totdat hij op bijna hetzelfde gewicht zit als zijn broers/zusters. Als ik nu stop met bijvoeren dan loop ik de kans dat hij weer afvalt omdat hij toch nog 30 gram scheelt met de zwaarste uit het nest. Omdat hij toch nog wat licht is verliest hij af en toe het gevecht om een tepel. Ik ben heel blij dat het zo goed gaat met de ukken en hopelijk blijven ze goed aankomen.

De kittens zijn rustig, heel af en toe hoor ik wat gepiep uit de doos komen.

Nicky is niet meer nerveus en reageert niet paniekerig als er een kitten piept. Ze ligt weer de hele dag te moederen en verliest nog wat bloed.

Pim is sinds de kooi in de huiskamer staat niet meer in de huiskamer geweest. Nu weten we dat van de vorige keren dus het verbaasde ons niks dat hij de afgelopen dagen over de drempel van de kamer naar binnen zat te kijken, maar geen stap de kamer in kwam. Vorig jaar ging het al wat beter, toen kwam hij toen de kittens al bijna gingen verhuizen voor het eerst de huiskamer in. Het verbaasde ons dan ook enorm dat hij vanmiddag ineens de kamer in kwam gekropen en op een laag kastje sprong... misschien dat hij deze keer wat meer kan genieten van het de kittens.

Streep doet het super, die is al bij Nicky in de doos wezen kijken en snuffelt aan de kittens. Hij heeft zich aangeboden als broeder want iedere keer als ik het kitten melk geef (dat doe ik aan de eettafel) dan komt bij me zitten en houdt alles goed in de gaten en snuffelt geregeld aan het kitten, zo schattig.

Floor komt ook af en toe in de huiskamer kijken maar negeert Nicky en de kittens.

Al met al ben ik bijzonder blij met dit nest en super trots op Nicky en de kittens => ze doen het geweldig.

Zaterdag 28 maart, de kittens zijn 2 dagen oud.

Vannacht om 2 uur ben ik uit bed gegaan om de ukkies te voeren, gelukkig drinkt het havanatje gulzig. De siampjes zijn toch wat moeilijker te verleiden. Om 6 en 8 uur heb ik ze alle drie weer gevoed.

Bij het wegen vanochtend waren ze allemaal aangekomen alleen ons havanatje niet, die was weer afgevallen en weegt nu 64 gram!

De hele dag staat dus in het kader van voeden en voeden.  Zolang ze tierig zijn en drinken is er hoop.

Vanmiddag na de voeding van 12 uur legde ik het havanatje aan de borst bij Nicky en voor het eerst zag ik dat hij dronk, geweldig. Na de voeding van 13.00 uur wilde hij niet aan de borst. Rond 13.30 uur heb ik de drie dikste uit de doos gehaald en in een ander mandje gelegd met een warmtematje erin, mijn zoon als oppasvader erbij om te kijken of alles goed gaat. Met wat moeite pakte de havana eindelijk weer Nicky haar borst en begon te drinken. Elk grammetje dat hij binnen krijgt is meegenomen. Opvallend is dat Nicky gisteren nog wel geregeld uit haar mand kwam maar vandaag alleen maar bij haar kittens ligt.

Vrijdag 27 maart, de kittens zijn een dag oud.

Ik ben gisteravond in mijn eigen bed gaan slapen omdat ik er vertrouwen in had dat het goed ging met Nicky en de kittens. Maar toen ik vannochtend om half 5 wakker werd moest ik toch kijken hoe de situatie beneden was.

Alles lag heerlijk te slapen en er was niks aan de hand, godzijdank.

Rond een uur of 11 heb ik de kittens gewogen en op een kitten na zijn ze aangekomen.

Siamees met nagellak op het voorpootje weegt 92 gram, woog 76 gram bij geboorte.

Siamees met nagellak op het achterpootje weegt 64 gram, woog 59 gram bij geboorte.

Siamees zonder nagellakweegt 63 gram, woog 59 gram bij geboorte.

Havana met nagellak op het voorpootje weegt 88 gram, woog 83 gram bij geboorte.

Havana met nagellak op het achterpootje weegt 91 gram, woog 74 gram bij geboorte.

Havana zonder nagellak weegt 69 gram, woog 79 gram bij geboorte.

Alle kittens zijn dus mooi aangekomen alleen Hn is flink afgevallen, ik heb geprobeerd om hem/haar aan de tepel te leggen maar hij/zij doet niks.

Ik ben 's middags begonnen met bijvoeden, de havana krijgt elk uur 3ml per keer, de siampjes krijgen om het uur 3ml.

Bij het wegen vanavond waar de drie zwaarste iets aangekomen en de drie ukkies afgevallen. Gelukkig zijn het vechtertjes en drinken de siampjes vaak bij Nicky, maar ons havanatje snapt echt niet waarvoor die tepels zijn. Hij zoekt wel maar al hou ik hem ervoor dan pakt hij hem niet. Maar hij drinkt wel uit het druppelpipetje en is tierig dus zolang hij blijft vechten blijf ik hem bijvoeren en helpen.

Twee keer per dag spuit ik de naveltjes in met calendulan spray, en dat blijf ik doen tot twee dagen nadat de navelstreng eraf is gevallen. Ook krijgen de kittens twee keer per dag een druppel Nutridrops.

Van het weekend gaan we kijken wat de geslachten zijn en de namen bedenken voor dit super stel ukkies.

Carla en Tim willen op twee kittens een optie. Welke twee weten ze nog niet, wel dat eentje een havana is.

Donderdag 26 maart, Nicky is 66  dagen zwanger.

Ik heb weer op de bank geslapen en ze lag veel bij me.  Ze had af en toe harde buiken en spinde de hele tijd als ik haar aanhaalde. Om vijf uur merkte ik dat ze aan het persen was, ik heb toen alles klaar gezet en ben bij haar gaan zitten bij de doos. Om 5.45 uur zag ik een vruchtblaasje met een wit staartje erin verschijnen => stuitligging. Het kitten werd om 6 uur geboren, een siameesje. Nicky beet de navelstreng door en at de nageboorte op. Het eerste ukkie is er gelukkig, blijft altijd spannend hoe de eerste ter wereld komt.

Om 6.25 kreeg ze weer weeen en om 6.45 werd er een havanatje geboren. Wederom deed Nicky wat ze moest doen, geweldig.

Om 7.10 kreeg ze weer weeen en om 8.15 uur werd er een siameesje geboren. De nageboorte bleef in Nicky zitten en

om 8.30 uur werd er nog een siameesje geboren. De twee placenta's kwamen er uit maar de navelstrengen zaten gedraaid om elkaar. Nicky deed niks met deze kittens dus die heb ik droog gewreven en afgekoppeld.

Om 8.55 kreeg ze weer weeen en om 9.00 uur werd er nog een havantje geboren. Nicky was zo moe dat ze niks met het kitten deed, dus nam ik de taken over. Omdat ze zichzelf ging wassen dacht ik dat ze klaar was en heb de doos verschoond. Vijf kittens!! geweldig.

Ik ging even in de stoel zitten om bij te komen maar toen ik haar om 9.35 uur hoorde likken en smakken ben ik toch nog maar even gaan kijken. En daar lag nog een havanatje in de doos. Mijn hemel 6 kittens!!! ongelovelijk.

Na een uurtje heb ik de kittens gewogen en gemerkt met nagellak. De twee siameesjes waarvan de navelstengen om elkaar zaten zijn erg licht, namelijk58 en 59 gram, het andere siameesje weegt 76 gram. De drie havana's wegen 74, 79 en 83 gram.

Door het wegen werd Nicky erg onrustig en ging slepen met de kittens, ze pakte ze naar op en beet in hun lichaampjes, net zoals bij haar vorige nestje. We hebben meteen de kooi neergezet en daar een doek overheen gedaan. Kittens met doos erin en Nicky er ook bij. Ze is nog twee keer aan het slepen geweest met kittens maar ze is nu 1,5 uur rustig. Ze gaat er af en toe uit en heeft al gegeten.

Nu is het hopen dat zij de rust kan vinden die nodig is om dit zestal te voeden. Hopelijk zijn de twee siameesjes vanavond of morgen aangekomen.

Woensdag 25 maart, Nicky is 65 dagen zwanger.

Vannacht iets beter geslapen dan gisteren. ze kwam geregeld bij me op de bank liggen. Vanaf vandaag is mijn man een paar dagen vrij, ik heb dat maar benut door vanochtend wat uurtjes in mijn eigen bed te slapen.

Het is nu 16.30 uur en er is weinig verandering. Wel ligt ze druk te spinnen als ik haar buik aai maar ik voel nog geen weeen. Streep wordt geregeld geroepen en ze doet ook pogingen om hem naar het nest te slepen. Omdat ze bij haar vorige bevalling ook dit gedrag vertoonde denk ik dat de bevalling eraan zit te komen. Maar of dat vandaag of morgen of misschien zelf vrijdag wordt.... tja dat zullen we zien. Omdat de andere katten in haar kraambed liggen heeft zij de krabpaal uitgekozen om in te liggen. Niet echt handig voor mij dus als de bevalling zich aankondigd dan verhuis ik haar naar de huiskamer.

Dinsdag 24 maart, Nicky is 64 dagen zwanger.

Vannacht voor het eerst beneden geslapen, nou geslapen kan je het niet noemen. Toen we naar bed gingen had ik Nicky alleen in de huiskamer gelaten en de andere katten in de eetkamer. Pim bleef maar miauwen dus die had ik op een gegeven moment ook maar in de huiskamer gelaten. Hij vond dat geweldig en rende de hele tijd over de bank heen en sprong dan op me. Na een half uur vond ik  het mooi geweest en heb hem in de eetkamer gezet. Tja en toen begon Nicky te lopen en te lopen. Na een lange tijd kwam ze eindelijk bij mij onder het dekbed liggen. Ze begon meteen vreselijk te spinnen en ik kon haar op haar buikje aaien. Het is nu een uur in de middag en er zijn nog geen tekenen dat de bevalling eraan zit te komen. Wel ligt ze geregeld in de kraamdoos waarin het warmte matje ligt. De andere katten liggen daar ook geregeld in. Volgens mij wordt het nog een nachtje op de bank slapen.

 

 

 

 

Maandag 23 maart 2009, Nicky is negen weken zwanger, dag 63.

De laatste week is ingegaan en totaal is ze 1,2 kilo aangekomen. Het gaat goed met haar, ze eet en slaapt maar maakt helaas nog geen aanstalte om te gaan bevallen. Ik heb vannacht in mijn eigen bed geslapen maar rond een uur of drie ben ik er even uitgegaan om te kijken of alles nog rustig was, hetgeen zo was. De kittens in haar buik bewegen goed en het is nu maar afwachten wanneer de bevalling begint.

 

 

 

 

 

Maandag 16 maart 2009, Nicky is acht weken zwanger.

Nog maar een week te gaan voordat ze mag en kan bevallen, na een dracht van 60 dagen (dat is a.s. vrijdag) maken de kittens een kans te overleven. Vanaf a.s. vrijdag heb ik anderhalve week vrij genomen van mijn werk. De bevallings- kraamdoos heb ik van het weekend in de huiskamer gezet en mevrouw zit er vaak in. Als ik haar buikje aai gaat ze er helemaal voor liggen. De spullen via spat zijn binnen en de doeken voor in het mandje zijn gewassen, met andere woorden: alles is klaar. Nicky wordt steeds dikker, volgens mij is ze dikker dat haar vorige zwangerschap dus ik hoop op vier ukkies. Ze zit veel op schoot en laat zich heerlijk aaien over haar buikje. Je voelt de kittens goed bewegen en dat blijft toch een mooi gevoel. Ook zie je soms haar buik bewegen.

 

 

 

Maandag 9 maart 2009, Nicky is zeven weken zwanger.

We zijn weer een weekje verder en ze wordt steeds dikker. Afgelopen zaterdag heb ik voor het eerst leven gevoeld, aan beide kanten. Dus twee kittens draagt ze zeker. Maar als ik zo naar haar buik kijk denk ik dat het er meer zijn. Nog 3 weken dan weten we wat voor ukkies ze krijgt. Ik heb bijna alles al in huis, weer wat dingen bij Spat gekocht via internet.

Ze begint ook te mopperen als Streep te wild is, dan begint ze te blazen tegen hem en te grommen. Je hoort haar gewoon commentaar op hem geven. "Laat me toch met rust vent, je ziet toch dat ik zwanger ben? ik ben moe, heb een vreselijke honger en ik ben enorm dik. LAAT ME MET RUST" en zo loopt ze dan door de kamer te mopperen.

Ik heb geregeld dat ik vanaf vrijdag 20 maart tot en met 31 maart vrij heb, collega's blijven het vreemd vinden dat ik voor de bevalling van mijn poes vrij neem. Buiten dat ik niet het risico wil lopen dat het fout gaat als ik er niet bij ben (ik heb nu vier bevallingen mee gemaakt en ik heb bij alle vier moeten ingrijpen, geen idee hoe het afgelopen zou zijn als ik niet thuis was geweest.... niet goed in ieder geval) ik zou het ook niet willen missen. Het is zo speciaal om een bevalling mee te maken.

 

Maandag 2 maart 2009, Nicky is zes weken zwanger.

Ze begint lekker dik te worden en geniet van haar zwangerschap. Het lijkt wel alsof haar linker kant dikker is dan haar rechter kant, dat zou kunnen inhouden dat ze een oneven aantal kittens draagt. Omdat ze nu al dikker is dan haar vorige zwangerschap denk en hoop ik dat ze meer dan drie ukkies draagt. Hoeveel, dat weten we over vier weken. Ze slaapt veel, eet veel en laat zich heerlijk verwennen en aanhalen.

Opvallend is dat ze sinds een paar dagen de jongens corrigeert. Als die in haar ogen een beetje te druk stoeien dan springt ze ertussen en dan is het stoeien afgelopen. Ja moedertje wilt rust hebben en ze heeft zeker geen behoefte aan vechtende mannen om zich heen. Aankomende week maar eens kijken wat ik nog allemaal nodig heb voor de bevalling en de dagen daarna.

 

 

 

Maandag 23 februari 2009, Nicky is vijf weken zwanger.

Het gaat goed met de aankomende moeder, ze begint al wat dikker te worden. Ze slaapt veel en is erg aanhankelijk,  aangezien we dit niet van haar gewend zijn genieten we er enorm van. Ze is ook af en toe aardig humeurig, begint te grommen als een van de heren te dicht bij komt en geeft ze af en toe een mep, echt een zwangere kat. Over een week ga ik eens kijken wat ik nodig heb voor de bevalling en de dagen erna.

Maandag 16 februari 2009.

Volgens mij is Nicky zwanger, ze heeft roze tepels en is ook veel aanhaliger. Ze komt geregeld op schoot zitten om gekroeld te worden. Mevrouw heeft wel een voorkeur voor de stoel waarop zij gekroeld wilt worden. Zit je daarop dan komt ze bij je op schoot maar zit je op een andere stoel dan komt ze echt niet. Ook als je op de grond zit dan kruipt ze gauw bij je op schoot en laat zich heerlijk kroelen op haar buikje, en spinnen dan ze dan doet!

Volgens de zwangerschapskalender http://www.purrinlot.com/preg.htm gaat ze rond 23 maart bevallen. Maar als ik kijk naar haar vorige zwangerschap dan was ze vier dagen na de uitgerekende datum van de zwangerschapskalender bevallen. Als ze dat nu weer doet dan zou ze rond 27 maart bevallen, ik ga er dus maar tussen in zitten en reken op de 25 ste maart! Voor nu kan ik niet meer doen dan haar aandacht geven en af en toe iets extra's te eten geven. Ik heb van Royal Canin brokken gekocht voor de zwangere poes, dat de andere katjes daar ook van eten moge duidelijk zijn! Die komen zo ook lekker aan.

Zondag 9 februari 2009.

Hier gaat alles goed, rustig en in afwachting van of Nicky nu wel of niet zwanger is. Ik heb even het vorige dagboek nagelezen en toen waren haar tepels na 3,5 week roze. Dus mocht ze nu zwanger zijn dan kan ik (alles gaat natuurlijk net zoals de vorige keer!!) eind deze week iets zien aan haar. Het zou wel geweldig zijn als ze opgenomen heeft, heerlijk na een jaar week ukkies.

Floor zit nog steeds op de clomicalm, maar dat heb ik nu afgebouwd naar twee maal daags een kwart pilletje, ik gaf haar teveel, oeps!

Zaterdag 31 januari 2009.

Inmiddels zijn we anderhalve week verder en het gaat goed met de groep. Na drie dagen waren Floor en Pim weer gewend aan Nicky haar luchtje en liepen ze weer normaal door het huis. Alleen Floor begint Nicky weer aan te vallen, en daar zijn we niet blij mee. Omdat Nicky mogelijk zwanger is en ik geen ruzie in de tent wil heb ik Floor op de clomicalm gezet. Ik ben hier geen voorstandster van maar ik kan nu niet riskeren dat Nicky (mocht ze zwanger zijn) een miskraam krijg door een aanval van Floor of door de stress. Floor krijgt nu 2 maal daags een half tabletje.
Soms denk ik dat Nicky zwanger is omdat ze veel slaapt en ander gedrag vertoont, meer kletst en aandacht vraagt. Maar toen ze vanochtend begon te mekkeren leek het er wel op alsof ze krols begon te worden. De laatste twee keren begint ze 1 a 1,5 week voordat ze echt krols wordt te mekkeren. We zullen het over 1 a 2 weken wel zien.

Onze buddy kat Hanzel heeft een warm mandje gevonden bij heel lief gezin. We hebben nu weer een andere buddykat genomen en dat is Basil. Over hem kan je meer lezen op mijn pagina "Buddy kat".

Woensdag 21 januari 2009.

Nicky en Bean hebben een paar gezellige dagen achter de rug. Vanochtend heeft Maaike nog een dekking gezien maar daarna is het rustig gebleven. Nicky had heel veel interesse in de andere katten die ze kon zien als ze onder de deur heen gluurde en Bean begon te roepen om een andere poes. Tijd om naar huis te komen dus. Dave was zo aardig om haar thuis te brengen en ze loopt nu alles te besnuffelen. Steep is blij dat zijn vriendin weer thuis is maar Pim en Floor niet. Die lopen te blazen en te mopperen. Maar dat is over 1 a 2 dagen ook weer over. En nu maar afwachten of ze zwanger is. Zo rond 20 febuari hoop ik meer te weten.

Maandag 19 januari 2009.

'S avonds belde Maaike dat het stel zich geammuseerd heeft. Nicky is wel een pittige dame want ze geeft Bean geregeld een mep. Ze liggen niet bij elkaar maar Maaike heeft wel een paar dekkreten gehoord, en dat hoor ik dan weer graag.

Zondag 18 januari 2009.

Vandaag zijn we bij Dorien en Peter geweest die vorig jaar de tweeling Lola en Ricky gekocht hebben. De katjes zien er goed uit en zijn erg leuk. Lola heeft een hele tijd bij mijn man op schoot geslapen en Ricky heeft ons vermaakt. Al moet ik zeggen dat hij heel vreemd op mij reageerde. Mogelijk rook ik naar andere katten want soms kwam hij heerlijk bij mij om aangehaald te worden maar soms keek hij me angstig aan. Het was erg leuk om ze weer gezien te hebben en het was erg gezellig bij Dorien en Peter. We hebben ook kennis gemaakt met de zus van Dorien, en haar vriend. Heel gezellig en als alles goed gaat willen zij graag twee kittens een warm mandje geven. Ik vind het heel leuk dat ze enthousiast zijn en ook dat ze vanaf het begin alles kunnen meemaken. Nu maar hopen dat alles goed gaat.

Vanavond heb ik Maaike gebeld om te vragen hoe het met Nicky is. Nou goed hoor, ze eet/drink/plast en poept. En ze zit lekker uit het raam te kijken. Ja allemaal wel erg fijn en gezellig maar wat ik natuurlijk wil weten is of ze gedekt is. Nou dat waarschijnlijk niet. Net zoals ze hier op Streep reageerde (door op haar zij of rug te gaan liggen als ze in haar nek wordt gepakt) doet ze dat ook bij Bean. Tja zelfs een ervaren kater heeft dan wat moeite met dekken. Maar aangezien ze zich thuis voelt wachten we geduldig af. 

's avonds werd ik rond 21.30 uur gebeld door Maaike dat Nicky gedekt was. Fijn dat ze even belde want tja je zit toch te wachten op goed bericht.

Zaterdag 17 januari 2009.

Gisteren begon Nicky te brullen dus ik heb vanochtend Maaike gebeld of Mr. Bean vrij is. Gelukkig is hij dat dus we hebben vanmiddag Nicky naar Hoofddorp gebracht. Ik heb begrepen dat Bean er eentje is die de moeilijkste poes dekt. Die kwaliteiten heeft hij wel nodig, want deze dame is er niet eentje die geduldig blijft staan om gedekt te worden. We hebben gezellig gekletst en gelachen met Maaike en Dave en ook weer goede adviezen gekregen. Natuurlijk hebben we ook met kennis gemaakt met Bean.  Toen ik op de bank ging zitten sprong hij meteen op schoot en spinde heel hard, met andere woorden: een kat zoals ik ze graag zie.  Toen we het reismandje met Nicky erin op de grond zette kroop Bean er meteen in. We hebben Nicky er maar uit gehaald en ze gaf Bean (die aan haar achterwerk zat te ruiken) meteen een mep, wat een manieren! Ook moest er natuurlijk geblazen en gegromd worden door Nicky, een beetje respect verwacht ze wel van haar lover... Ik ben heel benieuwd hoe het gaat tussen dit stel.

Zaterdag 10 januari 2009.

Nicky begint tegen Streep te mekkeren, het geluid dat een moeder maakt om haar kittens te roepen. Streep vindt Nicky toch wel erg lekker ruiken en probeert haar te dekken. Nicky is een dame die daar niet goed op reageert en ze laat zich meteen op haar rug vallen, van een dekking kan dan geen spraken meer zijn. Streep begint van frustratie te mauwen maar probeert het na een tijdje toch weer. Nicky brult nog niet om een kater, nu maar hopen dat deze krolsheid doorzet.

Woensdag 24 december 2008.

Alles heel rustig hier, helaas in dit geval. Het zou ook wel erg mooi geweest als Nicky al krols was geworden, we zullen geduld moeten hebben. Ook hun toekomstige baasjes, die zich namelijk al gemeld hebben want er is op een aantal kittens al een optie genomen. Heel apart als je bedenkt dat Nicky nog gedekt moet worden en het maar afwachten is of alles goed gaat. Bij mijn vorige nestje mailde Dorien me dat ze Lola en Ricky wilde kopen toen ze zes dagen oud waren. Het voelde voor mij toen een beetje alsof het niet meer mijn kittens waren. En nu, nu is er voordat ze verwekt zijn al interesse in de ukkies. Een aantal kittens zijn besproken door bekende en misschien hou ik zelf ook wat aan uit deze combinatie. Nu maar hopen dat Nicky zwanger wordt en alles goed gaat.

O mocht iemand 32 wandelende takjes willen hebben, laat het me alsjeblieft weten..hahahaha 32!!!! Kijk dat loont de moeite.

Zaterdag 13 december 2008.

De katten hebben geen last gehad van hun entingen, ook waren ze niet slaperig, fijn dat het zo goed gegaan is.

Nu is het wachten totdat Nicky gaat zingen en dan mag ze op toernee naar Hoofddorp waar ze samen met Mr. Bean zal optreden. Hopelijk wordt een het een succes.

Dinsdag 9 december 2008,

Vandaag met alle katten naar de dierenarts geweest voor hun entingen, ontwormen en Nicky ook voor haar SNAP test (test op de aanwezigheid van antistoffen tegen FeLV (leukemie) en FIV (kattenaids)). Gelukkig zijn alle katjes goed gekeurd en was de SNAP test negatief. Bij haar volgende krolsheid mag Nicky dus uit logeren.

Nicky/Floor en Pim zijn alleen tegen niesziekte (met purevax) ingeënt (de enting van kattenziekte is twee jaar geldig, en Streep is tegen katten- en niesziekte ingeënt (ook met purevax). Ze zijn allemaal ontwormt met Milbemax.

O voor de geinteresseerde, er zijn inmiddels 10 kleine wandelende takjes..... erug leuk allemaal.

Vrijdag 29 november 2008.

We hebben baby's, ze zijn zo leuk en zo klein. Oke het zijn dan geen katjes maar wel takjes. Wandelende wel te verstaan. Na ongeveer 4 maanden wachten zijn deze week de eerste eitjes uitgekomen. Er lopen nu twee takjes van ieder 1cm door de bak. Mocht iemand interesse hebben in takken (3 generaties bekend) die door hun moeder en tante zijn opgevoed, gewend aan alle geluiden en aardig handtam zijn, laat het me maar weten.

Nicky is krols geworden. Twee weken lang loopt ze al een beetje te mekkeren en Streep te verleiden maar vandaag heeft het doorgezet. Ze gilt aardig en er worden zeer aparte standjes uitgeprobeerd door die twee, hetgeen trouwens nergens op lijkt. Nicky laat zich op haar rug vallen, Streep pakt haar vast bij haar borst en gaat vervolgens met een poot op haar buik staan. Hopelijk doet Mr. Bean het beter!

Maandag 17 november 2008.

Nicky loopt een beetje te lonken naar Streep, die wilt best wel haar vastpakken maar meer dan dat gebeurt er ook niet. Vooral niet omdat Nicky zich meteen op haar zij laat vallen. Vandaag Maaike gebeld en Nicky is t.z.t. welkom bij Mr. Bean. Voor nu even wachten of haar krolsheid doorzet en zo ja dan een afspraak maken bij de dierenarts voor haar entingen en de SNAP test.

Zaterdag 15 november 2008.

Vandaag moest Nicky eigenlijk een pil hebben maar omdat ik toch wel weer een nestje van haar wil, hebben mijn man en ik besloten haar geen pil te geven. YES! Bij haar tweede krolsheid mag ze dan bij Mr Bean op bezoek. Van de week ga ik Maaike even bellen om wat dingen door te praten. Best wel weer leuk om serieus bezig te zijn met fokken. Nu maar hopen dat alles goed gaat en dat er hier over een tijdje weer een heerlijk stel banjers rondlopen.

Woensdag 29 oktober 2008.

Vandaag is Lola vandaag gesteriliseerd, alles is gelukkig goed gegaan en mevrouw probeert al weer te springen op de stoelen.

Streep heeft een nieuwe manier gevonden om zijn dorst te lessen, namelijk drinken uit de WC pot. De deur van de WC moet vanaf nu dus gewoon weer dicht gedaan worden... katten!!!

Dinsdag 21 oktober 2008.

Vandaag zijn we bij Catharine, Erik, Indy en Lotje geweest. Het was leuk om te zien hoe Lot zich op haar gemak voelde en hoe ze reageerde toen Indy miauwde, ze ging meteen naar hem toe. Ja zo is het goed. Erik en Catharina, bedankt voor de gastvrijheid en de gezelligheid en natuurlijk ook dat jullie Lotje zo'n geweldig huis hebben gegeven.

Dierendag zondag 5 oktober 2008.

Het gaat goed met Floor en Nicky, zo heel af en toe denk ik dat het weer als vanouds wordt, zeker gisteren toen alle vier de katjes op een hoop op de bank lagen.

Ik heb vandaag een buddykat geadopteerd, namelijk Hanzel. Hanzel heeft kattenaids en wordt opgevangen door Buddy Kat. Wil je meer weten over Hanzel en hoe Buddy Kat in zijn werk gaat dan kan je klikken op button Buddy kat links in de kolom. Ik hoop voor Hanzel dat hij gauw een eigen baasje krijgt. En ach zo kan ik mijn groep vergroten, al is het maar op afstand.

Van Catharina en Erik hoor ik alleen maar goede berichten over Indy en Lotje, ze zijn helemaal gek van het meidje en dat doet ons goed. Als mijn man helemaal hersteld is van zijn operatie die hij vorige week heeft gehad gaan we zeker een dagje naar Alkmaar toe. Ook een bezoekje bij Lola en Ricky staat op de agenda. Peter en Dorien zijn helemaal gek met de tweeling en sturen ons geregeld leuke berichtjes over hun sterken en hoe goed het met ze gaat.

Dinsdag 9 september 2008.

Vorige week heb ik contact gehad met Monique over de druppels van Floor en Nicky. Het gaat echt al beter maar het is nog niet zoals het ooit geweest is. Monique heeft de dames gemeten en de waardes zijn weer wat gezakt. Goed nieuws , maar we zijn er nog niet. Met Nicky ga ik door met de quant 1 (een druppel per dag) en voor Floor heb ik nu twee andere druppels gekregen waarvan ze van elk een druppel per dag moet hebben, orgaan 1 en orgaan 2.

Eergisteren ben ik naar de show in Schiedam geweest. Wat een mooie katten heb ik daar gezien, er was een geweldig mooi spotted poesje bij, wat een schoonheid! Ook heb ik gezellig met diverse fokkers gesproken, het is altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen die dezelfde hobby hebben. Ja het was een leuke en geslaagde middag.  

 

Zaterdag 30 augustus 2008.

Van de week kreeg ik een foto van Catharina waarop Lotje en Indy in een mandje lagen. Ja dat zijn goede berichten, ook al heeft Catharina Indy bij Lotje in het mandje gelegd!! hahaha, maar ze bleven bij elkaar liggen dus dat komt goed.

Voor de rest gaat het redelijk met de meiden. Af en toe vallen ze elkaar aan, in mijn ogen om geen reden. Snappen doe ik ze niet, mogelijk snap ik er over een paar weken wat meer van als ik naar een workshop "communicatie en kattentaal" ben geweest!

 

 

Zondag 17 augustus 2008.

Weer allemaal goede berichten gekregen over Lotje, ze begint al een beetje de baas te spelen over Indy. Ook speelt ze lekker en komt ze al echt naar Catharina toe als ze haar ziet. Het gaat dus goed.

Omdat ik vind dat ik wel wat leuks heb verdient heb ik alvast een aankondiging gedaan bij gepland nest. Nicky gaat/mag naar Mr. Bean van Maaike en Dave toe. Wanneer is nog niet zeker. Eerst  moet mijn man nog een keer geopereerd worden en dan moet hij volledig hersteld zijn van die operatie. Pas dan ga ik eens plannen wanneer er een nestje kan komen.

 

Maandag 11 augustus 2008.

Inmiddels is het bijna een week geleden dat Lotje verhuist is en ik heb dagelijks via de mail of telefonisch contact gehad met Catharina of Erik. En ik kan met een gerust hart zeggen dat het goed gaat tussen Lotje en Indy, op de foto hiernaast liggen ze beide lekker bij Catharina op schoot.

Lot heeft van het weekend Indy een beetje zitten uitdagen dus het gaat super. Nog een weekje en dan verwachten we dat ze bij elkaar slapen in een mandje en elkaar wassen. Ik ben zo blij met Catharina en Erik die Lotje z'n goed huisje hebben gegeven, geweldig. Bedankt Catharina en Erik, ik weet dat Lot bij jullie weer helemaal zich zelf kan worden.

Vandaag ook weer mijn website aangepast, Lotje verhuist naar de pagina "in herinnering". En dat stemt me dan toch wel weer verdrietig.

 

 

Dinsdag 5 augustus 2008.

Vanmiddag is Catharina Lotje komen ophalen. De hele dag liep ik met een verdrietig gevoel rond. Oke ik weet dat het voor Lotje het beste is maar dat neemt niet weg dat ik er moeite mee heb. Catharina en ik hebben samen een potje zitten huilen en wij hebben afscheid van Lot genomen. Maar niet voor lang want zo gauw Lot daar helemaal gewend is gaan we zeker langs om te zien in wat voor gouden huisje ze woont. snik.

Zaterdag 2 augustus 2008.

Vandaag contact gehad met Catharina en ze komt Lotje dinsdagmiddag ophalen en dan is het te hopen dat ze daar heel lang en gelukkig mag leven.

Het doet me wel verdriet dat we tot deze beslissing zijn gekomen maar ik weet zeker dat Catharina en Erik alle moeite zullen doen om Lotje een plekje te geven waar ze als een gelukkig oosterling kan leven. Ik ben heel benieuwd hoe Indy gaat reageren op Lotje en hoe zij op hem reageert. Hopelijk gaat alles goed en liggen ze gauw in een mandje.

Vrijdag 1 augustus 2008.

Het was vanavond heel gezellig en Lot liet zich van haar beste kant zien door zich te laten aaien en kroelen door Eric, die overigens gek is op katten en zeer een positief effect op ze heeft. We hebben over van alles en nog wat gesproken en ook alles doorgesproken over Lotje. Op mijn vraag of ze het aandurven met Lotje en of ze denken dat het gaat lukken tussen Lotje en Indy waren ze duidelijk: ze willen het proberen met Lotje en Indy is een sociale, sullige totaal niet dominante kater, dus dat klinkt goed.

We hebben alle vier goede hoop dat het goed gaat tussen die twee. Morgen hebben we nog even contact om af te spreken of ze lotje nog steeds willen en zo ja wanneer ze Lotje dan komen ophalen.

Woensdag 30 juli 2008.

Vandaag kreeg ik een e-mailtje van Catharina en Erik dat zij interesse hebben in Lotje. Zij hebben een katertje (Indy). Twee weken geleden hebben ze zijn vriendinnetje Jade moeten laten inslapen omdat ze erg ziek was. Indy mist zijn vriendinnetje heel erg (oooo wat kunnen die Oosterlingen zich dan opdringen!!). Catharine en Erik zijn op internet gaan zoeken naar een vriendje/vriendinnetje voor hem. Op de site van Danielle (waar Indy vandaan komt) zagen ze Lotje staan (heel erg bedankt Danielle) en haar geschiedenis sprak hun wel aan: een herplaatster die een goed/warm en veilig huisje zoekt.

Na een leuk telefoongesprek hebben we afgesproken dat zij en Erik vrijdagavond langs komen om kennis te maken met ons en Lotje.

Vrijdag 4 juli 2008.

Gelukkig is mijn man weer thuis en gaat het naar omstandigheden goed met hem.

Met de meiden gaat het redelijk. Ik was weer door de bach druppel van Floor heen en Monique heeft haar nu een combinatie van andere druppels gegeven. Daar moest ze vier dagen twee maal daags vier druppel van hebben en daarna een maal daags vier druppels tot het flesje leeg is. En ik heb het idee dat het wel wat beter gaat. Ze vliegen elkaar tenminste niet meer aan. Maar mogelijk ligt dat ook aan het warme weer dat de dames uitgeteld zijn.

Met Lot ga ik ook nog steeds door met de druppels geven.
Helaas heeft zich niemand gemeld die door mijn strenge selectie commissie heen komt.

Tja wat wil ik voor mijn meisje?

Mensen die veel thuis zijn en veel aandacht en liefde aan haar willen en kunnen geven.

Geen jonge kinderen en geen hond.

Wel een volwassen kater die heeeel erg lief is en totaal niet dominant.

En ze mag alleen naar buiten in een ren of op een afgeschermd balkon.

Ja veel eisen maar wel eisen die ik rieeel vind.
Voorlopig zit ze hier dus nog wel, ook omdat het vakantie is zullen er weinig mensen zijn die op zoek zijn naar een nieuw huisgenootje.

Zaterdag 7 juni 2008.

Een maand geleden dat ik voor het laatst geschreven heb, er is dan ook wel wat gebeurd in de tussentijd. Mijn man werd plotseling met spoed opgenomen en heeft een aantal dagen kritiek gelegen. Godzijdank gaat het nu goed met hem maar voordat hij volledig genezen is duurt nog wel een hele tijd. Omdat de situatie met de meiden nog steeds niet goed is heb ik nu besloten Lotje te laten steriliseren en te herplaatsen. We krijgen het thuis de aankomende weken/maanden druk genoeg en om dan de meiden steeds gescheiden te houden is geen optie. Ik vind dit heel jammer want ik heb veel met Lotje maar soms moet je bepaalde beslissingen nemen.

Lot is afgelopen donderdag geholpen en het gaat goed met haar. Ze heeft een littekentje van 2 cm en ze heeft zonder kraag gelopen.

Zaterdag 3 mei 2008.

We zijn nu ruim een week verder en het gaat weer ietsjes beter. Ik mail geregeld met Monique en buiten dat ze me tips geeft is het ook leuk om te mailen met iemand die ook verslaafd is aan Oosterlingen.

Monique had me 21 april gemaild dat het rond 30 april een stuk beter zou gaan met Floor en Nicky en wat denk je? Floor en Nicky hebben al vier dagen niet gevochten en lijken elkaar steeds meer te tolereren!! Ongelofelijk he? Ze liggen nu op een afstand van 50 cm te slapen op de bank, heerlijk. Wat wel grappig is is dat als een van de  meiden slaapt dan komt de andere soms heel voorzichtig naderbij om haar even te besnuffelen, en gaat ze weer heel voorzichtig weg. Heel voorzichtig!!!!!

Nicky begint ook weer af en toe te spelen, wat ze weken niet gedaan heeft. Geregeld daagt ze Streep uit voor een race door het huis. Ook valt op dat ze meer op schoot ligt dan normaal en dat steeds meer met haar staart omhoog gaat lopen.  

Met Lotje gaat het ook wel iets beter, ze zit soms te miauwen voor de deur naar de beneden verdieping, (wij hebben twee verdiepingen en bij de trap beneden zit een deur). ’s Nachts zit ze met Streep in de keuken en ze wilt meestal zo gauw ik ’s ochtends beneden kom naar boven. Maar sinds twee dagen vliegt ze niet naar boven maar wilt beneden blijven.

Ook neem ik haar af en toe in mijn armen en laat haar dan Floor en Nicky zien. In het begin verstijfde ze en gromde ze naar de meiden maar nu verstijft ze alleen nog. Met Lot moet ik meer geduld hebben, maar volgens Monique moet ik over vier weken echt wel verbetering merken bij haar.

Lot krijgt een maal daags een druppel Bron 2. Floor heeft andere Bach druppels gekregen (een maal daags vier druppels) en ze zit ook weer op de celzouten (2,5 ml per dag). Voor Nicky heb ik nu een ander soort druppel namelijk Quant-1, wat heel diep werkt op haar DNA. Ze heeft het angstige van haar voorouders gekregen en dat kun je hiermee weghalen (een druppel per dag). Wel kan ze hier ziek van worden, we zien wel hoe ze hierop reageert.

Lotje krijgt over twee weken ook Quant-1 druppels, voor haar heb ik van Monique een speciaal schema gekregen voor negen weken en elke week krijgt ze een druppeltje erbij. Voorlopig ben ik hier dus wel mee bezig maar als het helpt vind ik dat totaal geen probleem.

Maandag 22 april 2008.

Vandaag weer gemaild met Monique en ik moet Lot ook nog een keer celzouten geven en Floor gaat van twee keer per dag Bach druppels naar een keer per dag. Voor Nicky blijft het nog drie keer per dag Bach en een keer per dag de celzouten. Monique heeft een heel schema gemaakt voor me wanneer ik moet merken dat de druppels helpen. Het zou toch echt geweldig zijn als het allemaal nog goed komt met de dames.

Zaterdag 20 april 2008.

Met Ricky en Lola gaat het goed, ze voelen zich helemaal op hun gemak bij Dorien en zij vindt ze nog steeds heel erg leuk. Ook deze keer hebben de kittens een gouden mandje gevonden, gelukkig maar.

Ik heb vorig weekend Monique gemaild over de stand van zaken en ze heeft me toen geadviseerd om Nicky drie maal daags vier Bach druppels te geven en Floor twee maal daags vier druppels. Dat doe ik nu dus een week en ik ben niet ontevreden. De dames liggen nog niet in een mand maar het lijkt erop alsof ze elkaar tolereren. Nicky loopt nog wel een beetje bangig over de beneden verdieping maar haar houding is al een stuk verbeterd sinds een week geleden. Floor krijgt vandaag voor de laatste keer 2,5 ml celzouten en Nicky nog een week. Bij Floor is het totaal geen probleem om druppels te geven. Bij Nicky gaan de bach druppels goed (dat is dan ook een heel klein beetje) maar bij de celzouten (2,5 ml) heb ik echt wel iemand nodig die haar voorpoten vasthoudt, anders haalt ze me helemaal open, het schatje!!

Bij Lot zie ik helaas nog geen verbetering, die blijft angstig en bijzonder alert. Ik laat haar niet bij de andere dames want dat geeft eerder stress dan dat het iets toevoegt. Omdat het met Nicky en Floor redelijk goed gaat ben ik wat ongeduldig dat het bij Lot zolang duurt. Ook omdat ik het heel zielig voor Lotje vind dat zij merkbaar niet gelukkig is doet het me veel verdriet haar zo te zien. Volgens Monique kan het nog wel drie weken duren voordat ik bij haar verbetering merk, we houden moed. Monique mail ik een maal per week met de stand van zaken zodat zij eventueel de dosering kan bijsturen.

Zaterdag 12 april 2008.

Nadat Nicky 3 dagen had lopen zoeken en miauwen merken we nu niet maar aan haar dat ze de tweeling zoekt, gelukkig maar want mijn hart brak geregeld als ze in het mandje aan het zoeken was naar haar kinderen.

Deze week diverse berichtjes van Dorien gekregen dat het super gaat met de tweeling. Dorien vindt ze helemaal geweldig en is stapel op ze. Ricky en Lola (ze blijven zo heten) voelen zich al helemaal thuis en hebben (ondanks dat Dorien het niet van plan was) zich ook meester gemaakt van haar bed waar ze elke avond heerlijk bij Dorien slapen. Een en al geluk daar in Hilversum, gelukkig maar.

Tja en dan de meiden.... Nou het toedienen van de druppels is geen groot probleem, oke ze staan niet te trappelen maar ik krijg het erin. Het resultaat is nog niet zo goed. Monique (die de druppels heeft gemaakt) had me al gezegd dat de eerste tijd de problemen erger konden worden. Ook al dacht ik dat dat haast niet kon, het is wel zo. Floor kan nu ook Nicky niet meer uitstaan en valt haar geregeld aan. Pim speelt dan als agent en ook ik ben geregeld de dames uit elkaar aan het halen. We zetten ze soms bij elkaar want ik vind dat ze lang genoeg gescheiden zijn geweest maar we blijven er dan natuurlijk wel bij. Lang hou ik ze niet bij elkaar want je snapt dat het voor ons en voor de katjes niet rustgevend is om steeds grommende of angstig kijkende katten te hebben in de kamer. Hopelijk is dit niet van lange duur want gezellig is deze situatie allerminst....

Zondag 6 april, de kittens zijn verhuist.

Vandaag heb ik Dorien even gebeld en het gaat goed met het stel. Ze hebben vannacht op hun gemak het huis onderzocht en ook lekker bij Dorien op bed geslapen. Ricky is het ondernemenste en Lola loopt achter hem aan, tja het idee om alleen achter gelaten te worden: daar moet ze niet aan denken. En tja dan rest je maar een ding: je broer overal volgen, en dat doet ze dan ook maar. Gelukkig gaat alles prima in Hilversum en ook hier gaat het beter met Nicky, ze zoekt en roept nog wel maar gelukkig minder dag gisteren.

Gisteren heb ik de druppels al binnen gekregen maar ik had geen fut en zin om er mee te beginnen. Vandaag een nieuwe start en begonnen met de behandeling.

Lotje krijgt 1 druppel per dag van Bron 2 dit moet ik een half jaar blijven geven.

Daarnaast voor een week Schüssler celzouten 1 x per dag 2,5 ml.

Nicky krijgt Bach bloesem met de volgende remedies: Agrimony, Water violet en Vine, 1 x per dag 4 druppels in de bek tot het flesje leeg is.

Daarnaast voor 3 weken Schüssler celzouten. 1 x per dag 2,5 ml.

Floor krijgt Bach bloesem met de volgende remedies: Agrimony, Walnut en Chicory, 1 x per dag 4 druppels in de bek tot het flesje leeg is.

Daarnaast voor 2 weken Schüssler celzouten: 1 x per dag 2,5 ml.

Hopelijk helpt het en zie ik over 5-6 weken resultaat. Ik zal het natuurlijk vermelden op mijn site of het voor mij het gewenste resultaat heeft gehad. Hopelijk wel.

 

 

 

Een heel nieuw dagboek, hopelijk kan ik hier net zoveel fijne dingen opschrijven als bij mijn vorige dagboeken. Voorlopig even geen plannen wat betreft nestjes want mijn eerste uitdaging is de drie dames weer op een lijn zien te krijgen. Dat dit niet zonder slag of stoot zal gaan staat voor mij wel vast. Maar ik blijf positief.